To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
“Νάτος πετιέται” από τα αριστερά …ο SPUTNIK V ! Στον “αγώνα δρόμου” για το ποια θα είναι η πρώτη χώρα που θα παραγάγει εμβόλιο για τον ιό [τα πάντα είναι σήμερα αγώνας δρόμου, το εμβόλιο δεν θα ξέφευγε από τον κανόνα], η Ρωσία φαίνεται να πρωτεύει. Πάνω, οι πανηγυρισμοί του VP στο Facebook …μετ’ ευφήμου μνείας στο σοβιετικό καθεστώς. Από…
Mετά τα δύο αριστουργηματάκια των Pink Floyd, που ανέβασε ο Oannes, κι ένα τρίτο από μένα. Ενα κομμάτι που τόσα χρόνια αργότερα, με συγκινεί το ίδιο. Comfortably Numb από το The Wall, 1979. [από το άλμπουμ και από το Live 8 στο Hyde Park το 2005] Following Oannes two gems by Pink Floyd, here’s a third one from me. A…
Είναι στιγμές που εμφανίζονται περίεργα, έως και ύποπτα κενά στον δημόσιο διάλογο. Τότε ίσως, ακόμα και ένας αναρμόδιος, με καλή διάθεση, μπορεί κάτι να συνεισφέρει: Όταν ακούω & διαβάζω συζητήσεις περιστρεφόμενες γύρω απ’ το αν θα έπρεπε να βυθίσουμε το Oruc Reis, η απορία μου είναι: γιατί δεν θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε τακτική τύπου push back, όπως αυτή που εφαρμόζεται…
Κάτι αντίστοιχο με το “See Emily Play” [βλ. προηγούμενο post] σε πιο προσωπικό ίσως επίπεδο. Το τραγούδι, όπως τα περισσότερα του πρώτου άλμπουμ, έχει γραφτεί από τον Syd Barrett. Μοιράζεται εδώ τα lead vocals με τον Rick Wright [αριστερά], ο οποίος συνεισφέρει ένα έξοχο σόλο στο όργανο. Το The Piper At The Gates Of Dawn κυκλοφόρησε το 1967. Something similar…
Σύμφωνα, υποτίθεται, με τον ίδιο τον Syd Barrett, το τραγούδι γράφτηκε για ένα κορίτσι το οποίο “είδε στο όνειρό του, καθώς κοιμόταν στο δάσος, υπό την επήρρεια LSD.” Η τέτοιου είδους ανεκδοτολογία, και η εν γένει φιλολογία, άσχετες με το δημιουργικό γίγνεσθαι, υπάγονται στο κόνσεπτ μιας εποχής όπου τα drugs διανέμονταν από τις μυστικές υπηρεσίες, και όπου συνθήματα του τύπου…
Η διαχρονική ηλιθιότητα της ελληνικής διπλωματίας δεν γνωρίζει σύνορα. Μεταφορικά και, πιθανώς, κυριολεκτικά. Χαρακτηριστικά της μια “περίεργη” στο διηνεκές κωλυσιεργία ως προς τα μείζονα, και η επιλογή του χειρότερου timing για να την τερματίσει. Αυτό αφορά βεβαίως και τα των οριοθετήσεων, όπως – όπως την τελευταία στιγμή, με Ιταλία και με Αίγυπτο, ώστε να μπορούμε να επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο…
Τραγούδι άσχετο με νοσταλγίες της παιδικής ηλικίας, παρόλο που είναι από τα αγαπημένα της δικής μου. Απλώς θυμήθηκα [λόγω τίτλου, βλ. προηγούμενο post] και ήθελα να ξανακούσω αυτό το αριστούργημα από το ξεκίνημα των Yes. Ηχογραφήθηκε στα sessions του πρώτου τους άλμπουμ, αλλά πρωτοκυκλοφόρησε στο compilation Yesterdays του 1975. A song unrelated to childhood nostalgia, even though it’s one of…
2013. Οι Sabbath ηχογραφούν το πρώτο άλμπουμ με τον Ozzy πίσω απ’ το μικρόφωνο, 35 χρόνια από το Never Say Die [1978]. Ακούμε ένα τραγούδι με θέμα το child abuse, όλο και πιο συχνά απαντώμενο απ’ τα ’90s και εντεύθεν. Το τραγούδι καταλήγει με το εναρκτήριο section [βροχή, βροντές, ο ήχος της καμπάνας] του ιστορικού “Black Sabbath” απ το άλμπουμ-ντεμπούτο…
Μία πρώτη συνεισφορά μου στο αφιέρωμα του Oannes. Συμβολική, μια και των AC/DC ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασα στα 15. Από το άλμπουμ τους Dirty Deeds Done Dirt Cheap, 1976. Οπως λέει κι ο Bon Scott στο βίντεο, είναι εμπνευσμένο από τον …μικρό Angus! 😉 My first contribution to Oannes brilliant theme is symbolic as an AC/DC album was…
Όταν βλέπει κανείς την ανάρτηση του “ισχυρότερου ανθρώπου στον κόσμο”, του προέδρου των ΗΠΑ, να κατεβαίνει από το Twitter με το αιτιολογικό της διασποράς ψευδών ειδήσεων * , αναρωτιέται πόσο αντιστρέψιμη είναι η κατάσταση που παγιώνεται σε πλανητικό επίπεδο. Μπροστά σ’ αυτό, το θράσος του κυρίου Χρυσοχοΐδη φαίνεται λογικά διαχειρίσιμο. Έχοντας παρά τω πλευρώ του “δημοσιογράφους” όπως ο ιδιοφυής Γρηγόρης…
Αν λείπει κάτι από το αφιέρωμα, σίγουρα είναι κάποιο τραγούδι του ίδιου του Oannes. Εδώ από τον πρώτο του δίσκο του 1988 με το τότε συγκρότημά του, τους Blue Light. Το υπέροχο ούτως ή άλλως κομμάτι έχω την εντύπωση ότι το είχε γράψει προτού ακόμα ενηλικιωθεί..
Το ανωτέρω απόσπασμα συνέντευξης του Joe Biden έχει γίνει …viral. Άλλη μια απόδειξη, για την περίπτωση που χρειαζόταν, του ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ανοϊκό γερόντιο, αλλά και του ότι οι άνθρωποι που το εξέλεξαν για αρχηγό είναι επικίνδυνοι [άκουσα κάπου να αναφέρεται εν θερμώ στον JB ως “our next leader” τον …Neil Young]. Αυτό ισχύει ακόμα κι αν…