To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
O Βέλγος Philip Catherineείναι ένας από τους πιο σημαντικούς κιθαρίστες της ευρωπαΪκής jazz, με καριέρα που ξεκινά ήδη από τη δεκαετία του ’60, μεγάλο αριθμό άλμπουμ ως leader και εντυπωσιακές συνεργασίες – Chet Baker, Stéphane Grappelli, Charles Mingus, Dexter Gordon, Larry Coryell… Έχει διατελέσει ακόμα και περιστασιακός αντικαταστάτης του Jan Akkerman στους (αγαπημένους μου) Ολλανδούς Focus των mid-late ‘70s. Ευκαιρία…
Εξαιρετικά ενδιαφέρον δείγμα αρχαίας κινέζικης μουσικής, πρόταση του stcigar. Ακολουθούν πληροφορίες αλιευμένες από το Grok. Ως προς για το κομμάτι : “χρονολογείται από την περίοδο των ‘Εαρινών και Φθινοπωρινών’ (722-481 π.Χ.) και περιγράφει ζωηρά τις διαφορετικές φάσεις του νερού που ρέει. Χρησιμοποιεί πλήθος τεχνικών του guqin (κρούση, γκλισάντι, βιμπράτο κ.ά.) για να δημιουργήσει εικόνες και συναισθήματα”. Ως προς τον Chen…
Εναλλακτικοί ρόκερς των ’70s – ’80s σε τραγούδια με κινέζικες αναφορές. Το χαριτωμένο σκαρίφημα του Jonathan με τους Modern Lovers (1977) βασισμένο σε κινέζικο παραδοσιακό διαδέχεται ένα δροσερό τραγούδι των R.E.M. (1984) από το δεύτερό τους άλμπουμ, με το θέμα παρμένο από το βιβλίο της πρώτης δημοτικού. Κλείνουμε με heavy duty stuff από το 1977 και τους Heartbreakers, το συγκρότημα…
Tο φιλόδοξο έργο του Philip Glass Orion πρωτοπαρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το 2004 λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κεντρική ιδέα του ήταν η “ενότητα των πολιτισμών (trendy τη συγκεκριμένη περίοδο) υπό τον ίδιο ουρανό” και σύμβολό της ο αστερισμός του Ωρίωνα, “ορατός και από τα δυο ημισφαίρια”… Ακούγοντας το γοητευτικό 3ο μέρος με τίτλο China (συνδυασμός παραδοσιακών στοιχείων της χώρας με…
Βλέποντας τον υψηλό επισκέπτη της “Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας” περιστοιχισμένο από τα τρωκτικά – CEOs της Silicon Valley……Ακούγοντας τον ανεκδιήγητο “longest-running primetime host in television history” (aka Sean Hannity του Fox) να αναφέρεται σ’ αυτούς με ιερό δέος ως “the great innovators of our country”……Παρακολουθώντας το ράλι κρατών και εταιριών για την κατασκευή της Superintelligence, να διεξάγεται (οσονούπω αποκλειστικά) μέσω…
Το συγκλονιστικό φινάλε της πρώτης πράξης του Nixon In China, όπερας του John Adams – πηγή έμπνευσης η ιστορική πρώτη επίσκεψη Αμερικανού προέδρου (Richard Nixon) στην Κίνα το 1972. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε τον Οκτώβριο του 1987 στη Huston Grand Opera. Οι χαρακτήρες στο απόσπασμα που ακούμε : Nixon, Kissinger – υπουργός εξωτερικών, Pat – σύζυγος Νίξον, Chou En…
Η αυθεντική βερσιόν του τραγουδιού των Bowie/Pop, από το The Idiot (1977), μετατρέπει την πολύ πιο διάσημη του Bowie (1983) σε ανέκδοτο…Ο David άφησε να εννοηθεί ότι συμπεριέλαβε το τραγούδι στο Let’s Dance σαν ένα είδος bonus για το φίλο και συνεργάτη. Μπαίνει κανείς για μια στιγμή στον πειρασμό να πιστέψει ότι και η χλιαρή παραγωγή της δικής του βερσιόν…
Ξανά στον Miles και σε ένα ακόμα compilation : το Get Up With It, κυκλοφορία του 1974, περιέχει αχρησιμοποίητο υλικό από sessions της περιόδου 1970-1974. Διαλέγουμε το ‘Red China Blues’ (όχι μόνο) για λόγους επικαιρότητας, ηχογράφηση του 1972, out take από το άλμπουμ On The Corner. Πρόκειται για τη χρονιά της επίσκεψης του Nixon στην Κίνα. Η μπάντα (ο Miles…
Κλασικοί Kraftwerk από τα mid-70s, σε ένα κομμάτι – ύμνο στο ομώνυμό του σιδηροδρομικό δίκτυο και τη μέσω αυτού “ευρωπαϊκή διασύνδεση”. Τα περί εξυπηρετούμενων απ’ αυτά μεγαλοϊδεατικών σχεδίων της Γερμανίας, εν εξελίξει ήδη από τότε, αποτελούν καθαρές …θεωρίες συνωμοσίας. 🟡 🟡 Classic mid-70s Kraftwerk in a track that is essentially a hymn to the famous Trans-Europe Express railway network and…
Οι λόγοι που αναπαράγω το παρακάτω βίντεο (το είχα δει προ ημερών) είναι δύο : από τη μια αποτελεί ούτως ή άλλως item : το επίπεδο επαφής του ειδικού με το φαινόμενο της A.I. είναι …αξιοσημείωτο, όπως και εκείνο των εκφραστικών του μέσων. Οφείλει ωστόσο κάτι να κρατήσει κάποιος απ’ όλο αυτό, κι αυτό είναι σχετικό με τον δεύτερο λόγο…
Το ότι υποχρεούσαι, τρόπο τινά, να συμμετάσχεις στον καρνάβαλο των burnt-out brains, aka Eurovision, παρακολουθώντας το πρόγραμμα έστω από περιέργεια η για πλάκα, αποτελεί ήττα από τα αποδυτήρια. Κι απόδειξη του ότι, θέλοντας και μη, ως ένα βαθμό αποτελείς προϊόν της εποχής σου. Οφείλεις να διατηρείς κάποια επαφή μ’ αυτήν, έστω και “επιλέγοντας” να κρατιέται απ’ έξω. Και το από…
Μου είναι δύσκολο να φανταστώ σχόλιο πιο καίριο, διαχρονικά αμείλικτο στην ευστοχία του από αυτό εδώ. Απ’ τη στιγμή της διατύπωσής του (37 χρόνια πίσω…) η ασθένεια έχει λάβει πανδημικές διαστάσεις, χωρίς θεραπεία στον ορίζοντα – το αντίθετο : οι “γιατροί” φροντίζουν συστηματικά για την επιδείνωση της. 🔴 🔴 It’s hard for me to imagine a comment more incisive, timelessly…