To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Ένας από τους λόγους που το κείμενα αναφοράς στη “νεοελληνική πραγματικότητα” (δέον όπως σιγά-σιγά) μειώνονται, είναι ότι η τελευταία εισχωρεί με γιγάντια άλματα στην επικράτεια του “αυτοσχολιαζόμενου”. Εκτός αν έχει κανείς κάτι να προσθέσει στα κατωτέρω. Σημειωτέον ότι ο κοινωνικός ρόλος του “σταρ” είναι συνυφασμένος από καταβολής του ως είδους, με τη διαφήμιση προϊόντων, και “ιδεολογιών” / τρόπων ζωής ως…
Προσωπική μου προτίμηση από την τελευταία περίοδο του Miles είναι αυτό το άλμπουμ, κυκλοφορία του 1989. Επίσης της ουσίας έργο του συνθέτη & τρομπετίστα Palle Mikkelborg – το είχε γράψει ως φόρο τιμής στον MD, παρουσιάζοντας το στο πλαίσιο της απονομής σ’ αυτόν του Léonie Sonning Music Prize το 1984. Ο Mikkelborg έχει αναλάβει εδώ και την ενορχήστρωση / παραγωγή,…
Δεν εγκαταλείπουμε τον Miles, θα συνεχίσουμε να ακούμε μουσική του τουλάχιστον μέχρι το τέλος του γενέθλιου μήνα. Δεν αφήνουμε ούτε το post-rock : ακούμε ένα track απο το άλμπουμ για την περιγραφή του οποίου προέκυψε ο όρος. Όχι πιο ευφάνταστος παρεμπιπτόντως, απ’ όσο οποισδήποτε άλλος δημοσιογραφικής επινοήσεως για τον “καθορισμό” μουσικού είδους. Το άλμπουμ είναι το Hex, το underground classic…
Ψάχνοντας μια άκρη μέσα σ’ αυτό το Rabbit Hole των ειδήσεων (η πανσπερμία “καθοριστικών γεγονότων”, κατασκευασμένων ή μη, είναι πρωτοφανής, όπως και το timing με το οποίο συμβαίνουν) και ετοιμάζοντας με όση προσοχή γίνεται ένα σημείωμα για το Σ-Κ, θυμάμαι το classic των Jefferson Airplane, σύνθεση της τραγουδίστριάς τους. Το ακούμε στη μνημειώδη, imho, διασκευή του από τον George Benson….
Έχω μείνει speechless με το brilliance της εμπνεύσεως.
Ένα track από το “εμβληματικότερο” των εμβληματικών άλμπουμ του Miles Davis, Kind Of Blue, κυκλοφορία του 1959 : το ‘Freddie Freeloader’, σύνθεση του εορτάζοντος, είναι το μόνο εδώ στο οποίο πιανίστας – αντί του Bill Evans – ήταν ο Wynton Kelly (φωτό με τον MD). Η μπάντα, ανεπανάληπτη από τότε, συμπληρωνόταν από τους John Coltrane & Cannonball Adderley τενόρο &…
Είναι η επέτειος των 100 χρόνων από τη γέννηση του Miles Davis, και επιμένουμε με Second Great Quintet, και δυο ακόμα ακυκλοφόρητα στην εποχή τους tracks (πρωτοεμφανίζονται το 1979 στο compilation album Circle In The Round): το ‘Splash’, ηχογράφηση του ’68, σύνθεση του Miles, ξεχωρίζει εκτός των άλλων για την εγκαινίαση του pattern “multiple keyboard players”, με τη συνύπαρξη εδώ…
Άλλο ένα άλμπουμ του Miles από την περιπετειώδη περίοδο των mid-late 60s : Miles In The Sky, τελευταίο αποκλειστικά με το Second Great Quintet (Shorter, Hancock, Carter, Williams) από το οποίο διαλέγουμε, ξανά, μια σύνθεση του Wayne Shorter. Special guest στο track ο …ανερχόμενος George Benson. 🔴 🔴 Another album by Miles from his adventurous mid-late 60s period: Miles in…
Μια ματιά στο αμερικανικό (παγκόσμιο οσονούπω ) ημερολόγιο αποκαλύπτει μια άνευ ορίων “κινητικότητα“ ως προς τους εορτασμούς : Ονόματα, γεγονότα, ποικίλες μορφές ζωής (από γουρούνια και γαϊδάρους μέχρι κοάλα και σκίουρους), αλλά και …ιδιότητες – από μητέρες και πατέρες μέχρι geeks και ΛΟΑΤΚΙ, γεμίζουν ασφυκτικά κάθε στιγμή της κάθε του μέρας. Αγνοώντας τα υπόλοιπα “τιμάμε” τη σημερινή (International) Geek Pride…
Οι Talk Talk των δυο τελευταίων άλμπουμ προδιαγράφουν αυτό που θα γινόταν ρεύμα στα ’90s υπό την ετικέτα “post rock”. Το ‘John Cope’ που ακούμε είναι αντιπροσωπευτικό αυτής της τάσης. Πρόκειται για το εκτός άλμπουμ (Spirit Of Eden) b-side του single τους ‘I Believe In You’ – μια ακόμα σπουδαία πρόταση από τον stcigar. 🟡 🟡 Talk Talk’s final two…
Πέρα απ’ το αξιοθρήνητο της παρουσίας και της ποδοσφαιρικής προσέγγισης (προς άγραν “λαϊκότητας” & “νεανικότητας”) η ίδια η επιλογή χρωμάτων, παραπέμπουσα στους κυανέρυθρους της Νέας Σμύρνης, δεν συνάδει ακριβώς με “ομάδα για πρωτάθλημα“. Εκτός αν εννοούμε το πρωτάθλημα της Super League 2 (Β’ εθνικής) για την κατάκτηση του οποίου αγωνίζεται ο ιστορικός, ιδιαίτερα συμπαθής μου Πανιώνιος. Σε ό,τι με αφορά,…
Ένα απ’ τα credits που αξίζουν post rock γκρουπ όπως οι Tortoise είναι ότι επανέφεραν το ενδιαφέρον του κοινού για ιδιώματα των ’70s, όπως το prog και το fusion, δυσφημισμένα απ’ την “επανάσταση του DIY”. Αυτό, επαναπροσεγγίζοντάς τα από μια kraut οπτική, και με έμφαση στην ambient παράμετρο, καλλιεργημένη – ξανά στα ’70s – από καλλιτέχνες όπως οι Fripp και…