To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Οι εκ Βοστώνης post-punk rockers με το εκπληκτικό όνομα διαλύθηκαν άδοξα το 1983, τέσσερα χρόνια από την ίδρυση τους και μετά από μια και μόνο (αρκετά επιτυχημένη) κυκλoφορία. Μια εικοσαετία αργότερα, το 2004, επανεμφανίζονται με το άλμπουμ – comeback ONOffON, από το οποίο ακούμε το Wounded World, ένα ακόμα ενσωματωμένο στο κλίμα των ημερών κομμάτι. 🔴 🔴 The Boston post-punk…
Δεν ξέρω πόσο “θράσος” χρειάζεται για να “διορθώσει” κάποιος το κλασικό απόφθευγμα ενός (κατά σειρά) Βρετανού βαρώνου, πολιτικού, συγγραφέα και ακτιβιστή όπως ο Arthur Ponsonby. Η εντύπωσή μου είναι ότι αρκεί απλώς να αισθάνεσαι την ανάγκη να το κάνεις. Όταν διαβάζεις ότι (τίτλοι που κυριάρχησαν την ίδια στιγμή στα μιντια:) “ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναγγέλει συνομιλίες με τη νέα ηγεσία…
1980. Οι Killing Joke κυκλοφορούν το ομώνυμο δισκογραφκό τους ντεμπούτο. H αξία του, ουσιαστικά απαρατήρητη τότε, θα φαινόταν με τα χρόνια από την καταλυτκή επίδραση που άσκησε σε ιδιώματα που καθόρισαν τα ’90s (industrial metal, grunge). Απ΄αυτό ακούμε το, επίκαιρο δυστυχώς ξανά, all-time classic ‘Requiem’. 1980. Killing Joke release their self-titled debut album. Its value, essentially unnoticed at the time,…
Καθώς το παιχνίδι χοντραίνει, ακούμε από το Master Of Puppets, άλμπουμ-ορόσημο των Metallica, το κατάλληλο για την περίσταση κομμάτι. 🟡 🟡 As the plot thickens, we’re now hearing from Master of Puppets, the landmark album by Metallica, the fitting song for the occasion. Bodies fill the fields I see, hungry heroes endNo one to play soldier now, no one to…
Χαρακτηριστική της κατάστασης που επικρατεί στις τάξεις των Ρεπουμπλικάνων μετά την επίθεση στο Ιράν είναι η άρδην μεταστροφή του οικοδεσπότη του “επιδραστικού” podcast ‘America First’ Nick Fuentes εναντίον του Trump. Ο ικανότατος επικοινωνιακά και αξιοπρόσεκτος ομιλητής (άσχετα απ’ το πόσο συμπαθής είναι σε μένα) προτρέπει τους ακροατές του να σταματήσουν να στηρίζουν ένα πρόεδρο που δεν τηρεί τις προεκλογικές του…
Αρχής γενομένης με τους Σκύθες του Προκόφιεφ περνάμε σ’ ένα “βαρβαρικό” κομμάτι των Emerson, Lake & Palmer. Οι εν λόγω, με τα όποια προτερήματα ελαττώματά τους, αποτελούσαν την πιο χαρακτηριστική διάψευση των θεωριών που αναπτύχθηκαν από επφανείς ηλίθιους των late ’70s για το πόσο “βαρετό” και “στερούμενο ενέργειας” ήταν το progressive rock (έπρεπε να εμφανιστεί το …πανκ για να χορτάσει…
Η “πολεμοχαρής” Σκυθική Σουίτα του Sergei Prokofiev προέκυψε από τμήματα ενός ευρύτερου έργου που προοριζόταν για μπαλέτο – παραγγελία του Diaghilev, ο οποίος εν τέλει το απέρριψε. Ακούμε το εύγλωττα τιτλοφορημένο δεύτερο μέρος της : The Enemy God And The Dance Of The Spirits Of Darkness, σε εκτέλεση αναφοράς απ΄την Chicago Symphony Orchestra υπό τον μέγα Claudio Abbado. 🟡 🟡…
Ξεκινώντας από τη νεανική περίοδο των Nucleus και Soft Machine στα ‘70s, φτάνοντας στο διάσημο cross-over project Adiemus των ‘90s (συνδυασμός στοιχείων κλασικής, έθνικ και μίνιμαλ, σε ένα στιλ προσωπικό και …διόλου του δικού μου γούστου) και συνεχίζοντας στο πεδίο της “καθαρά θρησκευτικής μουσικής” η πορεία του Karl Jenkins υπήρξε ένδοξη, γεμάτη διακρίσεις και χρυσούς / πλατινένιους δίσκους. Ένα από…
Το τραγούδι γράφτηκε και ηγογραφήθηκε εσπευσμένα από τον Randy Newman τον Ιανουάριο του 1991, μια μέρα πριν απ’ την πρώτη εισβολή του Κόλπου – ‘Καταιγίδα της Ερήμου’. Στάλθηκε άμεσα σαν promo single στους ραδιοσταθμούς εξασφαλίζοντας άφθονο air play (αντανακλαστικά επιπέδου εποχής social media – 10 χρόνια πριν τα social media) χωρίς ποτέ να αποτελέσει κανονική εμπορική κυκλοφορία. Θα εμφανιζόταν σε…
To 1982 o SW κυκλοφορεί το διπλό άλμπουμ Stevie Wonder’s Original Musiquarium I, μια συλλογή κλασικών του hits, μαζί με τέσσερα ακυκλοφόρητα κομμάτια, ένα στο τέλος κάθε πλευράς. Το ‘Front Line’ – που ακούμε – αποτελούσε το φινάλε της πρώτης. 🔴 🔴 In 1982, SW released the double album Stevie Wonder’s Original Musiquarium I a selection of classic hits along…
Η ταλαπωρία που υφίσταται η λέξη “συγκλονιστικό” στις μέρες μας, σε κάνει να το σκέφτεσαι διπλά πριν τη χρησιμοποήσεις. Σε ό,τι με αφορά το κάνω όταν θεωρώ άδικο να βάλω στη θέση της κάποια άλλη, απλώς και μόνο για να μην ακουστεί κοινότοπη. Ακούμε λοιπόν το συγκλονιστικό – και συγκλονιστικά επίκαιρο – τραγούδι των Sound από το δισκογραφικό τους ντεμπούτο….
Τελικά το “πολυαναμενόμενο” δεν απεφεύχθη. Και πώς να αποφευχθεί δηλ., όταν έχεις την κουστωδία της ενημέρωσης (ενημερωτές και ενημερούμενους) να περιμένει στην οικουμενική κερκίδα απ’ τον DT να αποδείξει ότι “μπορεί να το κάνει”, και ότι δε μετέφερε το 1/3 των δυνάμεων του στη Μέση Ανατολή “απλά για επίδειξη”. Όχι ότι ο πρόεδρος δεν είναι ο πρώτος και κύριος υπεύθυνος…