To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Η ενασχόληση του φιλσόφου με τη μουσική υπήρξε ερασιτεχνική, υπό την έννοια ότι δεν βιοπορίσθηκε ποτέ από αυτήν (“λες και βιοπορίσθηκε από τα βιβλία του”, θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος με νόημα…). Ήταν ωστόσο εντατική και διαρκής, ξεκινώντας από πολύ νεαρή ηλικία. Οι “καθ’ ύλην αρμόδιοι” έκριναν τα έργα του ανάξια προσοχής, μεταξύ αυτών ο φίλος του Βάγκνερ – η…
Με ένα trip, πιο συγκεκριμένα με τη μουσική για την ομώνυμη ταινία του Roger Corman ξεκινούν τη δισκογραφική καριέρα τους οι Electric Flag, το γκρουπ του μεγάλου κιθαρίστα Mike Bloomfield. Το σενάριο της ταινίας είναι του Jack Nickolson, πρωταγωνιστής της ταινίας ο Peter Fonda στο ρόλο ενός νεαρού “πειραματιζόμενου” με LSD. 🟡 🟡 With a trip — more specifically, with…
Πριν μερικές μέρες, η Η Definium Therapeutics (πρώην MindMed) ανακοίνωσε τα θετικά αποτελέσματα από την τρίτη φάση της μελέτης για το DT120 (lysergide / LSD 100 µg, δισκίο που διαλύεται στο στόμα) σε ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Τα συμπτώματα κατάθλιψης σημείωσαν μείωση 13.3 πόντων (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), ενώ υπήρξε βελτίωση σε όλα τα “δευτερεύοντα” ζητήματα (όποια κι…
Ο Φράνκο Μπατιάτο (1945-2021) υπήρξε μια από τις μείζονες φυσιογνωμίες της ιταλικής μουσικής των τελευταίων 50 + χρόνων, κάνοντας ταυτόχρονα καριέρα και ως ζωγράφος με το ψευδώνυμο Suphan Barzani. Οι δραστηριότητές του, ευρέως φάσματος, περιλαμβάνουν από ποπ τραγούδια μέχρι όπερες όπως αυτή εδώ : ένα μίγμα μεταφυσικής και ε.φ. με την έμπνευση να αντλείται από λατινικά, σανσκριτικά, ελληνικά και τουρκικά…
Αναγκάστηκα να διοχετεύσω το link του συγκεκριμένου κλιπ (αριστερά, κάτω) στο Grok, ρωτώντας αν …αυτός είναι όντως ο τρόπος με τον οποίο απαντάει ο Πακιστανός “Δήμαρχος Λονδίνου” στη Susan Hall, μέλος της London Assembly * για το θέμα που δεσπόζει στη βρετανική επικαιρότητα. Αυτό, γιατί η αντιδρασή του είναι τόσο ακραία που, όσο κι αν τον αντιπαθείς, σκέφτεσαι την πιθανότητα…
Μια από τις ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτες μουσικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα, ο Francis Poulenc, μέλος της “Ομάδας των 6” (μαζί με Auric, Durey, Milhaud, Honegger, Tailleferre) δεν έπαψε να σαρκάζει τους αβανγκαρντίστες της εποχής του, το σειραϊσμό, τη μαθηματικοποίηση της μουσικής, τασσόμενος υπέρ μιας μουσικής που πάνω απ’ όλα …τραγουδιέται. Το πόσο δίκιο είχε ο “συντηρητικός”, “ελαφρός” κτλ. κτλ. Γάλλος συνθέτης…
Ο Alain Planès στο περίφημο Νυχτερινό No 20 (Op. posth.), από το πρώτα του Σοπέν, εκδοθέν ωστόσο μετά το θάνατό του. Το πιάνο που χρησιμοποιεί είναι ένα Pleyel κατασκευασμένο το 1836 και “αποκατεστημένο” με σύγχρονες μεθόδους – ό,τι πλησιέστερο στον ήχο που άκουγε ο μεγάλος Πολωνός. 🟡 🟡 Alain Planès performs the famous Nocturne No. 20 (Op. posth.), one of…
Κάτι καταφέρνουμε κι εμείς …χωρίς “κονέ”, εκτυφλωτικές συνεργασίες ή στήριξη από πολυεθνικές – εν ολίγοις με τις φτωχές μας δυνάμεις. Το κομμάτι προέρχεται από τον Αιθέρα (2015), τελευταίο μέχρι στιγμής άλμπουμ μας ως MK-O (Μαρίνα Καναβάκη, Oannes). Σε εύλογο διάστημα θα ξεκινήσω ένα downloading project με ακυκλοφόρητα κομμάτια, καινούργια και παλαιότερα (υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός από αυτά, καλύπτοντα πληθώρα από…
Η νέα πρόταση του stcigar προέρχεται από ένα χώρο με τον οποίο έχω ασχοληθεί ελάχιστα, αυτό των pc games και της μουσικής που τα συνοδεύει. Ο ίδιος το περιγράφει ως το κορυφαίο του είδους και εγώ δεν έχω παρά να προσθέσω ότι εμπιστεύομαι απόλυτα το γούστο του. Πρόκειται για ένα απόσπασμα από το soundtrack του Chris Vrenna για το American…
Ο Γερμανός συνθέτης και παραγωγός Uwe Schmidt είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Senor Coconut. Γεννημένος στη Φραγκφούρτη, μετακόμισε τρεις δεκαετίες αργότερα (late ‘90s) στη Λατινική Αμερική, όπου εμπέδωσε το προσωπικό του στιλ, συνδυάζοντας λάτιν και ηλεκτρονικούς ρυθμούς / ήχους. Το συγκεκριμένο project, βασισμένο στη μουσική των Kraftwerk, απ’ το οποίο ακούμε δυο τραγούδια, ηχογραφήθηκε στο Σαντιάγκο…
Από τους πιο απέριττα απολαυστικούς τενόρους σαξοφωνίστες σήμερα ο – και συνθέτης – Eric Alexander αναπτύσσει την ασυνήθιστη μελωδική του ευγλωττία σε ένα οικείο post-bop πλαίσιο, με βαθειές ρίζες στη χρυσή περίοδο του hard bop (mid-50s – mid 60s). Τον ακούμε σε ενα jazz standard των Richard Rodgers & Lawrence Hart, πλαισιωμένο από τον πιανίστα / δάσκαλο / μέντορά του…
Περνάμε σε κάτι κλασικό. Είναι μια σύνθεση του μεγάλου Ahmad Jamal (πρότυπου πιανίστα, κατά τον Miles Davis) από την πρώτη του περίοδο – το σχήμα εδώ περιλαμβάνει κιθάρα, μπάσο αντί του στάνταρ format πιάνο, μπάσο, ντραμς με το οποίο έγινε διάσημος. Το ιστορικό πρώτο του τρίο συμπληρώνουν ο κιθαρίστας Ray Crawford και ο μπασίστας Israel Crosby. 🟡 🟡 We continue…