To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Πρόβα των Sex Pistols, από το “μεταθανάτιο” νοκιμαντέρ – άλμπουμ The Great Rock’n’Roll Swindle. Από το Johnny B. Goode του Chuck Berry, το οποίο ο Johnny διακόπτει γιατί “το μισεί”, στο “Roadrunner” του Jonathan Richman, του οποίου όπως διαπιστώνει “δεν ξέρει τα λόγια”. Αυτό δεν εμποδίζει το συγκεκριμένο track να είναι, με τον τρόπο του, συναρπαστικό. 📀 📀 📀 Sex…
Ο stcigar μου θύμισε αυτό το τραγούδι του Nick Saloman, κιθαρίστα – singer – songwriter και επιφανούς της βρετανικής νεοψυχεδελκής σκηνής. Από τις πλέον συμπαθείς μου φυσιογνωμίες του χώρου, μου είχε γίνει ακόμα συμπαθέστερος μετά την εμπειρία του κοινού live με τους Bevis Frond – ανοίγοντας γι’ αυτούς με τους Blue Light στο Ρόδον, κάποια στιγμή στα ‘90s. “Εύφημος μνεία”…
Ούτε συμπαθώ, ούτε αντιπαθώ τον κύριο Αθερίδη, ούτε συμφωνώ με το πνεύμα με το οποίο μιλάει, περίπου ειρωνευόμενος τη διαδικασία της ενσυναίσθησης. Αν αναπαράγω για κάποιο λόγο την ανάρτηση είναι η προσέγγιση της “χρήστριας” και, φυσικά, τα σχόλια : Στο περιβάλλον οχετού, στο οποίο έχει μεταπέσει ο πλανήτης χάρη στα social media, η παρωδία ενσυναίσθησης εκλαμβάνεται ως ενσυναίσθηση. Για τη…
…Το κατά που πάει το πράγμα είναι σαφές, νομίζω. Αυτό που αναμένουμε είναι η έκφραση συμπαράστασης από τον ψευτοπρόσφυγα και αισχρό δυσφημιστή της χώρας, “πρόεδρο της πακιστανικής κοινότητας“. Γιατί ο νέος γύρος, που έρχεται, θα είναι και δικός της.
Το ανεπανάληπτο φωνητικό τζαζ τρίο των Dave Lambert, Jon Hendricks & Annie Ross πρωτοπόρησε από τα mid-50s στην τεχνική του vocalese : προσαρμογή στίχων σε instrumental συνθέσεις της jazz και μετατροπή τους σε φωνητικά κομμάτια / τραγούδια. Τους ακούμε να κάνουν ολόδικά τους δυο all-time classics : Moanin’ (Bobby Timmons) και Caravan (Juan Tizol, Duke Elllington). Για το δεύτερο ο…
Έχουμε ξανασυναντήσει στις περιπλανήσεις μας τον Φινλανδό πιανίστα και συνθέτη Iiro Rantala, από τους επιφανείς του nordic jazz ιδιώματος (χαρακτηριστικά αυτού ο λυρισμός, οι χαμηλοί τόνοι, η σχέση με την κλασική και τη φολκ…) διάσημο στη χώρα του, και αρκετά αναγνωρίσιμο εκτός αυτής. Στο άλμπουμ Anyone With A Heart που κυκλοφόρησε τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, έχει ντύσει με βιολί…
22 χρονών μόλις, ο μεγάλος Βραζιλιάνος συνθέτης, κιθαρίστας και πιανίστας έγραφε ιστορία με το πρώτο του άλμπουμ, (Egberto Gismonti, 1969). Σύντομα θα γινόταν διεθνές φαινόμενο. Aκούμε εδώ μία από τις πρώιμες, κλασικές του συνθέσεις : στην original version από το ντεμπούτο, και σε solo version από το άλμπουμ που κυκλοφορησε στην ECM 10 χρόνια αργότερα (Solo, 1979). Συναρπαστικές αμφότερες. 📀…
Η αναρώτηση και μόνο φωτογραφίζει ως βλάκα και τον αναρωτώμενο…
Δεύτερο άλμπουμ για το παιδί-θαύμα, γιο του θρυλικού, ελληνικής καταγωγής R&B παραγωγού Johnny Otis. Ο Shuggie Otis, singer-songwriter-guitar virtuoso (“αγαπημένος νέος κιθαρίστας” του BB King) υπογράφει τα περισσότερα κομμάτια του Freedom Flight, παίζοντας και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όργανα : μπάσο, όργανο, πιάνο, ντραμς etc. Ήταν 17 χρόνων. Παρά το τεράστιο respect στους μουσικούς κύκλους (μεταξύ άλλων δέχτηκε – και…
Υπάρχουν δυο θέματα που απουσιάζουν, συστηματικά θα έλεγε κάποιος, απ’ το διάλογο για τα αλληλένδετα ζητήματα της επίσκεψης του Αμερικανού ΥΠΕΞ, των ελληνοτουρκικών και του πολέμου στον περσικό. Το πρώτο το έχουμε ήδη επισημάνει : με δεδομένη την σχέση του συγκεκριμένου πολιτικού με το Ισραήλ,* μια “ποντιοπιλατική” στάση όπως ομόφωνα …διαβάστηκαν οι δηλώσεις του, θα σήμαινε ότι η συγκεκριμένη χώρα,…
Ακούμε δυο κομμάτια από το περσινό, 13ο studio album των Divine Comedy – λιγότερο γκρουπ και περισσότερο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Neil Hannon. Το Rainy Sunday Afternoon, προϊόν της “χρυσής ωριμότητας” μιας από τους πλέον συμπαθείς μου περιπτώσεις της Brit pop περιόδου, τον παρουσιάζει μελαγχολικό, κατασταλαγμένο και πιο κοντά στις πηγές (Baccharach, Scott Walker) της τραγουδοποιΐας του. 📀 📀 📀 We’re…
Για λίγο ακόμα στα late ‘60s, με δυο τραγούδια από το Love Child, πρώτο άλμπουμ των Supremes χωρίς το θρυλικό δημιουργικό team των Holland-Dozier-Holland. Οι σπουδαίοι songwriters / παραγωγοί, κινητήρια δύναμη πίσω απ’ την τεράστια επιτυχία του τρίο και άλλων κορυφαίων της Motown, αποφάσισαν να φύγουν απ την εταιρία για (τι άλλο;) οικονομικές διαφορές. Τη θέση τους, ειδικά για τις…