«Όλα εκείνα τα χρόνια που δούλευα για το Royal Shakespeare Company… καθισμένος στον θρόνο της Αγγλίας, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά προετοιμασία για να καθίσω στην καρέκλα του καπετάνιου στο Enterprise». Η απάντηση του Patrick Stewart στην ερώτηση “πώς ένας σεξπιρικός ηθοποιός κατέληξε να παίζει σε ένα sci-fi serial” είναι ιστορική, προσφέροντας ταυτόχρονα το στίγμα μιας εποχής : αυτό που κάποιοι είχαμε γνωρίσει ως “υψηλή κουλτούρα” εγκατέλειπε σιγά – σιγά την κεντρική σκηνή, καθώς η διάδοχη κατάσταση εγκαθίστατο …με γούστο και με χάρη, αξιοποιώντας τα εφόδια εκείνης. Κάτι που πολύς κόσμος αγνοεί είναι ότι και ο Shatner ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στο θέατρο, παίζοντας μεταξύ άλλων σεξπιρικούς ρόλους.
Ο Patrick Stewart (τον είχα πρωτοδεί στο ρόλο του Leondegrance, πατέρα της Guinevere στο Excalibur) θα δημιουργούσε ένα τελείως διαφορετικό τύπο “κυβερνήτη του Enterprise”. Σε αντιπαράθεση με την πρωτογενή του “ήρωα της δράσης” Kirk σε πλαίσιο εποποιίας της Άγριας Δύσης μεταφερμένης στο Outer Space, η ήρεμη, αναστοχαστική δύναμη του Picard ταιριάζει σε ένα σύμπαν …θεσμών μιας εγκαθιδρυμένης δημοκρατίας, με την τεχνολογία να διεκδικεί όλο και μεγαλύτερο μερίδιο στην πρωτοβουλία και τη λήψη αποφάσεων. Μα ήταν ο προσωπικός μαγνητισμός, το touch of class, και το ταλέντο του ηθοποιού που κατέστησαν το χαρακτήρα που υποδυόταν τόσο αγαπητό …στους Trekkies και όχι μόνο. Τον αποχαιρετούμε με τρία “σημαδιακά” κομμάτια από ισάριθμα επεισόδια του Next Generation : Το πρώτο είναι το θέμα από το περίφημο ‘The Inner Light’ που ο Stewart αγαπούσε ιδιαίτερα. Το δεύτερο είναι από το ‘A Fistful Of Data’, ένα από τα ελάχιστα επεισόδια που σκηνοθέτησε ο ίδιος. Συνθέσεις και τα δυο του Jay Chattaway. Τέλος, το jazz standard του Johnny Green ‘Out of Nowhere’ ενορχηστρωμένο από τον Dennis McCarthy για το επεισόδιο The Big Goodbye. 📀 📀 📀 “All those years I worked for the Royal Shakespeare Company… sitting on the throne of England, it was nothing but preparation for sitting in the captain’s chair on the Enterprise”. Patrick Stewart’s reply to the question “how a Shakespearean actor ended up in a sci-fi series” is historic, while also marking the character of an era: what some of us had known as “high culture” was gradually leaving center stage as its successor took its place… with taste and grace, drawing on the resources of what had come before. Something many people overlook is that Shatner also began his professional career in the theater, performing Shakespearean roles among others.
Patrick Stewart (whom I first saw in the role of Leondegrance, Guinevere’s father in Excalibur) would create an entirely different kind of “captain of the Enterprise.” In contrast to Kirk the primal “hero of action”, within the framework of a Wild West epic transplanted into outer space, the calm, reflective strength of Picard belongs to a universe of institutions in an established democracy, where technology claims an ever greater share of initiative and decision-making. But it was the actor’s personal magnetism, the touch of class, and the talent that made the character he played so beloved… among Trekkies and beyond. We bid him farewell with three landmark pieces from as many episodes of The Next Generation: the first is the theme from the celebrated ‘The Inner Light’, which Stewart particularly loved. The second is from ‘A Fistful of Datas’, one of the very few episodes he directed himself. Both written by Jay Chattaway. Finally, Johnny Green’s jazz standard ‘Out of Nowhere’, arranged by Dennis McCarthy for the episode ‘The Big Goodbye’.

00:00 The Inner Light 02:54 A Fistful Of Datas 07:48 Out Of Nowhere