To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Ο κύριος Μπογδάνος είναι όντως με τον τρόπο του, μια χαρισματική προσωπικότητα: το να έχεις περάσει την εικόνα του “σκεπτόμενου”, έστω και σε ένα κοινό σαν αυτό στο οποίο απευθύνεται *, μονόφθαλμος μεταξύ αομμάτων, καλύπτοντας την αμάθειά του πίσω από “περίτεχνες” εκφράσεις και γυμνασιακού επιπέδου χαβαλέ [στην καλύτερη περίπτωση], αποτελεί, στην εποχή που ζούμε, μορφή επιτυχίας,.Ας απολαύσουμε μια πρώτη, “με…
Όταν τέτοια άρθρα δημοσιεύονται στο προπύργιο της περί τον covid παραπληροφόρησης, in.gr, καταλαβαίνει κανείς ότι το αφήγημα αρχίζει να “ξεφτίζει”. Όλο το άρθρο, εδώ: https://www.in.gr/2020/09/30/apopsi/mazepste-tous-tilemaintanous-tou-koronaiou-kai-ferte-piso-ton-tsiodra/Αηδιάζοντας, όντως, με την παρέλαση των “ειδικών”, βλέποντας τις αντιφάσεις που παράγουν τα αξιοθρήνητα “μαθηματικά μοντέλα”, και εστιάζοντας στα νούμερα που έχουν νόημα [εκείνα των ελάχιστων, μόνιμα ηλικιωμένων με υποκείμενα νοσήματα “νεκρών από κορωνοϊό”], ο κόσμος…
Ας αναλογιστούμε τη σημασία που έχει η έκλειψη του ανθρώπινου προσώπου σε μια κοινωνία έτσι δομημένη ώστε, η πιο κοινότοπη απ’ τις κοινοτοπίες που ακούγονται, να είναι η περί “κυριαρχίας της εικόνας”. Συνδυάζοντας την πάλαι ποτέ “λατρεία των σταρ”, με την κυριαρχία της εικόνας, είχαμε την κουλτούρα της αναγνωρισιμότητας, εκείνη που έσπρωξε δισεκατομύρια κόσμου στο ηλεκτρονικό μαντρί των social media:…
Σε αγώνα μέχρις εσχάτων με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο έχει εμπλακεί ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος για τον τίτλο της πιο αποκρουστικά κίτρινης δημοσιογραφίας στα ελληνικά μίντια. Ο ΠΠ πρώην βουλευτής και υπουργός απειλεί [το έκανε ξανά χτες] τους νέους που πηγαίνουν στις πλατείες, με φράσεις όπως οι παρακάτω: “όχι μόνο θα σκοτώσουν τους μεγαλύτερους, αλλά κινδυνεύουν να πεθάνουν και οι ίδιοι. Ακόμα…
Είδα ένα γνωστό μου σήμερα στην τηλεόραση. Στέλεχος επιτελικό εφημερίδας, με την οποία συνεργαζόμουν σχετικά πρόσφατα. Μια φορά την εβδομάδα, επί δυο χρόνια, καθόμασταν μ’ αυτόν τον άνθρωπο στο ίδιο τραπέζι, ανταλλάσσοντας ιδέες για το “πολιτιστικό ένθετο” του οποίου έκανα την αρχισυνταξία. Σήμερα, μη έχοντας κοιτάξει προσεκτικά, κατάλαβα ποιος ήταν μόνο όταν τον άκουσα να μιλάει. Περί αυτού του φαινομένου,…
Οι επιφανείς του γαλλικού progressive rock, Ange, συνδύαζαν επιρροές από το chanson και βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Crimson και οι Genesis. Ακούμε ένα τραγούδι από το τρίτο και σημαντικότερο άλμπουμ τους, Au-delà Du Délire του 1974. The eminent French progressive rock band, Ange, combined elements from chanson and bands like Crimson and Genesis. We hear a song from their third…
Μόλις είδα στο Twitter ότι έχει κάνει …like στο προχτεσινό μου post με το κομμάτι του John McLaughlin, ο Gary Husband. Χαζό ίσως εκ μέρους μου, αλλά η ιδέα ότι σε κάποιο σημείο του πλανήτη το δάχτυλο του Gary Husband “πάτησε ένα κουμπί” και το μήνυμα έφτασε σε μένα …μου φαίνεται συναρπαστική. Ο Gary Husband είναι ένας απ΄τους πιο ενδιαφέροντες…
Ακόμα και ένας μη φανατικός των Queen, όπως εγώ [ιδίως της stadium rock περιόδου], δεν μπορεί να υποτιμήσει τραγούδια σαν αυτό του Brian May, από το αριστούργημά τους A Night At The Opera. Το πεθύμησα ξαφνικά, μετά από χρόνια. Even a non-Queen fan like me [especially of the stadium rock period] can’t underestimate songs like this one, written by Brian…
Χαρακτηριστικό των zombies, και των zombie crowds που συναπαρτίζουν, είναι η πλήρης απουσία εγκεφαλικής λειτουργίας. Πρόκειται, σύμφωνα με το κλασικό αφήγημα, για περιφερόμενα αντανακλαστικά, ωθούμενα από ένα σκοπό και μόνο: να βρουν ζωντανούς ανθρώπινους οργανισμούς για να τα τραφούν από αυτούς.Δεν έχει νόημα η απόπειρα επικοινωνίας, η προσπάθεια έναρξης, ας πούμε …διάλογου μαζί τους – είναι κάτι που δεν περιλαμβάνεται…
Οι εκτοπισμένοι του μεσονυκτίου, τείνουν να αποτελέσουν μια παραλλαγή των αγανακτισμένων σε πολλαπλές πλατείες ανά την επικράτεια. Μπορεί να μην κάνουν κάτι άλλο από το να τα λένε. Αλλά και οι αγανακτισμένοι, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, δεν έκαναν πολλά πέρα απ’ το να …συγκεντρώνονται, επισημαίνοντας βασικά την παρουσία τους. Από αυτή τη διαδικασία, μην ξεχνάμε, προέκυψε η διπλή ευλογία της…
1882. Ο Franz Liszt, φίλος και πεθερός του Richard Wagner είναι προσκεκλημένος του στο Palazzo Vendramin-Calergi, στη Βενετία. Περπατώντας δίπλα σ’ ένα κανάλι, βλέπει μια πομπή από νεκρώσιμες γόνδολες. Έχει μια ξαφνική διαίσθηση για τον επικείμενο θάνατο του φίλου του. Το πρώτο σχεδίασμα του κομματιού La Lugubre gondola [Η Μαύρη Γόνδολα] γίνεται την ίδια μέρα.Πράγματι …ο Wagner θα πέθαινε μετά…
Ο άνθρωπος που μιλά στο βίντεο, είναι Γερμανός γιατρός που βρέθηκε στην χτεσινή διαδήλωση του Λονδίνου. Αυτά που λέει είναι η επιστημονική του άποψη: μεταξύ άλλων ότι δεν υπάρχει, με ιατρικούς όρους, πανδημία. “We have no medical pandemic”. Στο τέλος του βίντεο, τον παίρνουν σηκωτό οι μπάτσοι…Τι παραπάνω δηλαδή χρειάζεται για να αντιληφθεί κάποιος ότι “κάτι έχει πάει πολύ στραβά”;…