To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Βλέποντας ανθρώπους να περνοδιαβαίνουν με τη μάσκα – μουτζούρα στο πρόσωπο, θυμάμαι ξαφνικά το άλμπουμ του David Bowie The Next Day – 2013. Το εξώφυλλό του, από τα πλέον παράδοξα που έχουν κυκλοφορήσει σε ένα χώρο [το ροκ] που ανέδειξε ως αξία την παραδοξότητα, συνίσταται …στο εξώφυλλο του Heroes, απ’ όπου ο τίτλος και το πρόσωπο του Bowie έχουν διαγραφεί….
Η τελευταία παράσταση που έχουμε από τον Μίκη είναι η ομιλία του στη συγκέντρωση για τη συμφωνία των Πρεσπών… με τη φωνή αλλοιωμένη στα όρια του γκροτέσκου [δεν ήξερες αν έπρεπε να γελάσεις ή να κλάψεις, ή και τα δυο …] να απευθύνεται σε ένα κόσμο που δεν υπήρχε παρά μόνο στο μυαλό του, ως ανάμνηση. Με μια «γυριστή» χαρακτηριστική…
Η κλασική εισαγωγή από τη μουσική του Θεοδωράκη για την ταινία “Κατάσταση Πολιορκίας” [Etat De Siege] του Κώστα Γαβρά, 1972.The classic intro from Theodorakis’ music for Kostas Gavras’ movie “State Of Siege” [Etat De Siege], 1972.
Μόλις είδα αυτό το βίντεο και μου έφτιαξε κάπως το κέφι. Ελπίζω το ίδιο να κάνει και για σας. Ο Zappa διασκευάζει Johnny Cash.Tο κομμάτι βρίσκεται στο άλμπουμ The Best Band You Never Heard In Your Life [1991] αλλά η παρουσίαση απ’ τον Frank έχει άλλη πλάκα. I just saw this video and it cheered me up a little.I hope…
Όταν πρόκειται για μια φυσιογνωμία της εμβέλειας του Μίκη Θεοδωράκη, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Καθένας από μας είχε / έχει κάποιου είδους “προσωπική” σχέση μαζί του, ασχέτως των αποχρώσεών της. Θα ανεβάσω κάποια σχόλια και κυρίως αποσπάσματα από το έργο του μεγάλου συνθέτη, στη διάρκεια του τριήμερου πένθους για την απώλειά του που κήρυξε η “κυβέρνηση”. Neruda Requiem Eternam από…
Έχω στα χέρια μου το βίντεο που γύρισε μια κυρία από το εσωτερικό μιας “κλινικής covid”. Από εκείνες που σύμφωνα με το ειδησεογραφικό αφήγημα είναι “γεμάτες ασθενείς” που κάνουν το σύστημα να πιέζεται. Η κάμερα κινείται σε άδειους διαδρόμους, καταγράφοντας κάθε τόσο το απόλυτο κενό που βασιλεύει στις αίθουσες, έτοιμες κατά τα φαινόμενα να υποδεχτούν ασθενείς…Στο βίντεο ωστόσο δεν υπάρχει…
Ρίξτε και μια ματιά στο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του χρήστη…
Μα …είναι της ιδέας μου ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει μεταλλαχθεί σε “κάτι άλλο”; Κάθε φορά που τον βλέπω, φωτογραφία η βίντεο, δεν τον πιστεύω. Ειδικά εδώ, συνεπικουρούντος του μαυρίσματος, μοιάζει με ξύλινο ομοίωμα.
Όπως έχω γράψει από καιρό, μια απ’ τις ελπίδες μου είναι ότι κάποιοι γιατροί, με το που θα βρεθούν με την πλάτη στον τοίχο [με την εκκίνηση της διαδικασίας αναστολής …η στιγμή έφτασε] θ’ αρχίσουν να μιλάνε, αποκαλύπτοντας πράγματα και θάματα. Ιδού λοιπόν μια περίπτωση που εύχομαι να είναι πρώτη από πολλές παρόμοιες. Αναρωτήσεις τύπου “γιατί δεν έκαναν τόσο καιρό…
Η αηδία δεν συνάδει με διάθεση για γράψιμο. Για μένα τουλάχιστον, και για όσα αφορούν στην υπόθεση των πρώην “ηρώων” που τίθενται αυτή τη στιγμή σε αναστολή επειδή ασκούν ένα από τα [υποτιθέμενα] βασικά δικαιώματά τους. Στο θέμα έχω αναφερθεί ούτως ή άλλως [βλ. ΚΡΑΤΟΣ ΝΟΝΟΣ, BIG BOSS Η PFIZER και ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ].Το να μιλήσει κανείς…
Η μοναδική συνεργασία της Sarah Vaughan με τον μεγάλο τρομπετίστα Clifford Brown ήταν για το άλμπουμ “Sarah Vaughan” του 1955, που έμελλε να περάσει στην ιστορία με λάθος τίτλο. Από εκεί διαλέγουμε το “September Song” των Kurt Weil & Maxwell Anderson. The only time Sarah Vaughan collaborated with the great trumpet player Clifford Brown was the 1955 album “Sarah Vaughan”…
[Από το site του Σκάι] Σχόλια και πολλές αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις του υπεύθυνου υγείας της περιφέρειας της Ρώμης Αλέσιο Ντ’ Αμάτο σχετικά με τους αντιεμβολιαστές που εισάγονται στα ιταλικά νοσοκομεία με κορονοϊό.«Οι πολίτες αυτοί, οι οποίοι αρνούνται να εμβολιαστούν, πρέπει να αναλαμβάνουν μέχρι τέλους τις ευθύνες των επιλογών και των πράξεών τους», δήλωσε ο Ντ΄Αμάτο στην εφημερίδα Il Messaggero.«Το…