To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Ο Laurence Olivier δήλωσε κάποτε ότι ταινίες όπως ο Άμλετ, o Ερρίκος ο Ε’ ή ο Ριχάρδος ο Γ’ με σκηνοθέτη & πρωταγωνιστή τον ίδιο, θα ήταν …”terribly dull” χωρίς τη μουσική του φίλου του William Walton. Εννοείται ότι εμείς “ξέρουμε καλύτερα”. Η φράση όμως δίνει μια ιδέα του πόσο εκτιμούσε τη δουλειά του συνθέτη. Ακούμε τη σκηνή του φαντάσματος…
Ο Robert Malone σχολιάζει το βίντεο με το στέλεχος της Pfizer που διέρρευσε χτες. Και επεκτείνεται σε άλλα ζητήματα, όπως ο εξ αρχής σκοτεινός ρόλος που εταιρίες όπως αυτή και, ακόμα περισσότερο, η Moderna, παίζουν στην υπόθεση “πανδημία”. Ο Dr. Malone μου είναι, ενστικτωδώς, ιδαίτερα συμπαθής. Και μου φαίνεται 100% εμπιστεύσιμος, ως προς την εγκυρότητα των εκτιμήσεων και την τιμιότητα…
Οι επισκέπτες του blog θα θυμούνται πόσες φορές έχουμε αναφερθεί στο θέμα που θίγει ο καλός “δόκτωρ” : Κύριος χρηματοδότης των επιβλεπόντων τη συμμόρφωση με τους νόμους και τα στάνταρ που [υποτίθεται] διέπουν την φαρμακευτική δραστηριότητα, είναι η “βιομηχανία”. Εικάζει κανείς, όπως και ο Dr. Campbell, ότι με τον όρο “industry”, η British Medical Journal δεν εννοεί την βιομηχανία τσιχλόφουσκας…
Στην εποχή μας ειδικά, όταν χρησιμοποιείς τη λέξη “συγκλονιστικό”, καλό είναι να την εννοείς. Προσωπικά αν μου επιτρεπόταν, στα τρία + χρόνια ζωής του blog να τη χρησιμοποιήσω μόνο μια φορά, θα ήταν γι’ αυτό το βίντεο του Project Veritas. Ο πονηρός κυριούλης που μιλάει on camera χωρίς να το ξέρει, είναι ο Jordon Trishton Walker, Pfizer Director of Research…
Ένα βροχερό mix για μια βροχερή μέρα : Από το soundtrack του John Barry για τη βρετανική ταινία θρίλερ Seance On A Wet Afternoon του 1964 [σκηνοθεσία Bryan Forbes, πρωτ. Kim Stanley, Richard Attenborough, Patrick Magee] περνάμε σε ένα απόσπασμα από τo άλμπουμ Soiree (Private Parts And Pieces X) που ο αρχικός κιθαρίστας & co-founder των Genesis Anthony Phillips κυκλοφόρησε…
Με τον Dr. Fauci να ανήκει πλέον στο παρελθόν, ιδού το πρόσωπο, ο βίος και η πολιτεία του ανθρώπου που προωθείται ως διάδοχός του. Παρακολουθώντας το βίντεο, αρχίζει κανείς να σκέφτεται ότι ο AF δεν παραιτήθηκε για λόγους ηλικίας [δεν φαινόταν άλλωστε ακριβώς καταβεβλημένος στα 82 του] αλλά γιατί δεν θα μπορούσε από ιδιοσυγκρασία να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του περάσματος…
Η άνεση με την οποία η στάση της αμερικανικής κυβέρνησης “προσαρμόζεται” στα νέα δεδομένα, δεν αφήνει αμφιβολίες για το ότι η επόμενη μεταστροφή της θα αφορά, κανονικά, boots on the ground. Στο δεύτερο μέρος του βίντεο [00:40], προηγούμενη, γλαφυρή τοποθέτηση του “Προέδρου Μπάιντεν”.Εξ ίσου ενδιαφέρουσα είναι η ομοθυμαδόν συστράτευση του ρεπουμπλικανικού κόμματος, από τον Senate leader Mitch McConnell και τον…
Ανεβάζω το βίντεο για δύο λόγους. Πρώτο γιατί ταυτίζομαι με τις απόψεις του ανθρώπου του Θεού, απ’ όσο μου επιτρέπει τουλάχιστον να καταλάβω η “κρυπτική” προφορά του. Και δεύτερο γιατί στιγμιότυπα συζητήσεων όπως αυτά που επιλέγει, μοιάζουν με ανταποκρίσεις κατευθείαν απ’ τη Φωλιά του Κούκου. Κάτι πολύ δυσάρεστο και αντικανονικό συμβαίνει μ’ αυτά τα άτομα. Είναι φανερό ότι είναι κατειλημμένα…
Όπως έλεγα και πριν [βλ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΑΡΒΑΡΝΤ – σχόλια] αρχίζω να βεβαιώνομαι ότι τα topics και οι πρωταγωνιστές της επικαιρότητας, συγκεκριμένα του ετήσιου meeting του Davos, επιλέγονται πολύ πιο σχολαστικά απ’ ότι φαίνεται. Ακούγεται λογικό, αν αναλογιστεί κανείς με τι σχολαστικότητα επιλέγει η “showbiz” σενάρια και πρωταγωνιστές, όπως και ότι οι κανόνες της διέπουν την πολιτική σκηνή, κατά τεκμήριο και…
Αφού διέλυσε το προηγούμενο σχήμα, ματαιώνοντας τη συμμετοχή του στο Woodstock… ο άνθρωπός μας σχηματίζει το δεύτερο Jeff Beck Group, και κυκλοφορεί το Rough And Ready, με πιο soul-jazz προσέγγιση και υπογράφοντας ο ίδιος τις περισσότερες συνθέσεις. Σε πείσμα όσων έχουν γραφτεί από διάφορους “experts”, το άλμπουμ είναι από τα καλύτερά του. Στη θέση του Rod Stewart ο θαυμάσιος Bobby…
Το ξεκίνημα γίνεται με την ορχήστρα, στο απόλυτο σκοτάδι. Απότομα, στην κορύφωση ενός κρεσέντου, η μουσική σταματά : ο Μαέστρος, ως διά μαγείας, βρίσκεται στη σκηνή. Λουσμένος σε μυστηριακό φως στέκεται εκεί μαγνητίζοντας το ακροατήριο με το βλέμμα του. Έξαφνα αρχίζει να παίζει σαν δαιμονισμένος, με την ορχήστρα να ακολουθεί. Αυτή ήταν, grosso modo, η εισαγωγή ενός κονσέρτου του συνθέτη…
Ο εικονιζόμενος κύριος [φωτό ανοίγματος] φέρει το όνομα Kenneth Rogoff και είναι καθηγητής του Χάρβαρντ. Έχει διατελέσει επί τριετία [2001-2003] επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ο KR δίνει, με τον δικό του γλαφυρό τρόπο, το μέτρο της σοβαρότητας των “παγκοσμίου ενδιαφέροντος” συνομιλιών που διεξάγονται αυτή τη στιγμή στο Davos. Και φυσικά, [ακόμα] μια ιδέα του τι έχει κανείς να…