To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Η επιλογή του να μην ευθυγραμμιστεί με τις νεωτερικές κατευθύνσεις της εποχής του, απέφερε τη στάμπα του “αναχρονιστή” από μια ελίτ “ειδημόνων” …και την αγάπη του κόσμου. Η μουσική του Rachmaninoff οφείλει σε προγενεστερούς του Ρώσους [Tchaikovsky, Rimsky-Korsakov] αλλά και στον εκστατικό ρομαντισμό ενός Chopin, ιδίως στα πιανιστικά του έργα. Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους συνθέτες του 20ου αι., ενώ…
Έχω αναφερθεί επανειλημμένα και με διάφορες ευκαιρίες σε διευθυντικά στελέχη οργανισμών όπως η FDA [Food & Drugs Adninistration] που αποστολή τους είναι η αξιολόγηση / απόφαση περί κυκλοφορίας ή μη, των φαρμακευτικών προϊόντων στην αγορά. Και στη μεταπήδησή τους, μετά από μια επιτυχημένη καριέρα ως “αξιολογητές”, σε διευθυντικές θέσεις των φαρμακευτικών των οποίων τα προϊόντα “αξιολογούσαν”. Εδώ μερικά παραδείγματα από…
Μεταφέρω ρεπορτάζ από το pronews. Κατά σύμπτωση, το είδα λίγο μετά από συζήτηση που είχαμε με τη Μαρίνα για τον εξαιρετικά μικρό αριθμό των conglomerates [“ομίλων ετερογενών δραστηριοτήτων”] που μέσα από “αόρατες” διαπλοκές συμφερόντων ελέγχουν το σύνολο της δραστηριότητας στον πλανήτη. Μαζί, βίντεο – απόσπασμα συζήτησής του με τον Tucker Carlson. Αποκαλύψεις για τις σχέσεις των «Big Pharma» με τα…
Η παρουσίαση της ρωσικής απειλής στην Ουκρανία από συγκεκριμένα μίντια, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας, έχει κάτι από την ακρίβεια της ενημέρωσης περί τον φονικό ιό. Προχτές ο “Πρόεδρος Μπάιντεν” έδειξε για μια ακόμα φορά την τεράστια ανησυχία του για το θέμα. Για την ακρίβεια, εμφανίσθηκε πιο βέβαιος για επερχόμενη εισβολή απ΄ότι ο ίδιος ο Ουκρανός Πρόεδρος. Τόσο, ώστε να του…
Ένα μίνι – αφιέρωμα του συμπαθούς δημοσιογράφου Θάνου Κόκκαλη για τον Claus Schwab. Περιλαμβάνει cameo appearance του Κυριάκου Μητσοτάκη – από αυτές που μένουν.
Από το Κροουλεϊανό πρότζεκτ του John Zorn, IAO, Music In Sacred Light ακούμε την αναφορά στο μαγικό κείμενο Η Κλείδα του Σολομώντα [aka Σολωμονική]. From John Zorn’s Crawleyan project IAO, Music In Sacred Light, we hear a piece referring to the magic text The Key Of Solomon [Clavicula Solomonis]
Κατά την άποψή μου, αν υπάρχει ένα στοιχείο ενδιαφέροντος ως προς τη νέα περίπτωση βιασμού, είναι το προβαλλόμενο απ’ αυτό τα tweet. Εξακολουθεί να μου φαίνεται αντιπαραγωγική η εντρύφηση του “κοινού” στις λεπτομέρειες τέτοιων υποθέσεων [βιασμού …”γυναικοκτονίας” κλπ.] και δεν το λέω φυσικά για να τις υποτιμήσω. Αυτό που παρέχει η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι μια ακόμα εικόνα, εύγλωτη του τρόπου…
Ας ηρεμήσουμε ξανά [για όσο κρατήσει δηλαδή], δεδομένου του ότι : Ο επίκουρος καθηγητής Ιολογίας του ΕΚΠΑ και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, Γκίκας Μαγιορκίνης ξεκαθάρισε τι ακριβώς συμβαίνει με τη Deltacron. Υποστήριξε με ανάρτησή του στο Facebook ότι δεν υπάρχει νέα μετάλλαξη αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για τεχνικό λάθος στην ανάλυση του γονιδιώματος: «Σχετικά με το Deltacron (ανάμιξη Delta και…
Για να κάνουμε και λίγη πλάκα με τους φορείς του επιστημονικού πνεύματος τύπου Μόσιαλου και των ψηφιακών μαλακίων που τον υπερασπίζονται λυσσαλέα στο Twitter : Η πίστη στην άμωμο σύλληψη δεν αποτελεί κάποιο next level, δεν διαφέρει ουσιαστικά σε τίποτα απ’ την ίδια την πίστη στον Θεό και τον Θεάνθρωπο – Σωτήρα του κόσμου γιο του. Δεν υπάρχει άλλωστε θρησκεία…
Τα λόγια είναι περιττά όταν αναφέρεσαι στον μεγαλύτερο, ίσως, πιανίστα στην ιστορία της jazz: ακόμα και με την πιο ασήμαντη των αφορμών …θα μεγαλουργήσει. Το κομμάτι προέρχεται από το άλμπουμ του Solo Sessions 2, ηχογραφημένο το 1963, κυκλοφορημένο το 1992. Words are superfluous when you refer to the greatest pianist [maybe] in the history of jazz: Even on the most…
Εκείνα τα “μικροτσίπς του Μπιλ Γκέητς” διά στόματος Βαγγέλη Βενιζέλου, τα θυμάται κανείς;
Δεν ξέρω πόσοι εξακολουθούν να ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα επανέλθουμε στο status της «προ-κόβιντ» εποχής. «Ομολογώ» ότι είμαι ένας από αυτούς. Το να θεωρήσεις το αντίθετο ως δεδομένο, είναι μια σκέψη με την οποία δύσκολα συμβιβάζεται ο νους του ανθρώπου. Η αίσθηση του «τέλους εποχής» έχει πάντα δυσοίωνο άρωμα – σε πείσμα διαφόρων «σοσιαλιζόντων» συνθημάτων, ομοούσιων των σλόγκαν της…