To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Το αριστούργημα του Duke Ellington από την βασίλισσα των gospel. Το κομμάτι περιλαμβάνεται στην εκτεταμένης φόρμας σύνθεσή του “Black, Brown and Beige” του 1943. Θέμα του έργου, η παράλληλη με την “επίσημη”, ιστορία των μαύρων πληθυσμών στην Αμερική.
Η μοναδική Anita O’ Day στο στάνταρ των Hammerstein II – Romberg
Ο γεννήτορας του modal, συνθέτης, ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας, στο πρώτο του άλμπουμ με το δολοφoνικό “smalltet” – ευέλικτο σχήμα με εναλλασσόμενους μουσικούς, εδώ τους: Bill Evans – πιάνο, Art Farmer – τρομπέτα, Hal McKusick – άλτο σαξοφωνο, Barry Galbraith – κιθάρα, Milt Hinton – μπάσο, Joe Harris / Paul Motian – ντραμς
Ένα από τα ανεκτίμητα πετράδια της Σχολής του Canterbury. Προέχεται απ’ το δεύτερο άλμπουμ των Hatfielfd and the North. Τα μέρη: – a) Your Majesty is Like a Cream Donut (quiet) (1:59) – b) Lumps (12:35) – c) Prenut (3:55) – d) Your Majesty is Like a Cream Donut (loud) (1:37)
Από το soundtrack για την ταινία της Mary Lambert που έγραψε ο Miles Davis με το μόνιμο συνεργάτη του της τελευταίας περιόδου, Marcus Miller, δεξιοτέχνη του μπάσου και άλλων οργάνων [εδώ στο μπάσο κλαρινέτο]… From the soundtrack for Mary Lambert’s film written by Miles Davis with his regular partner of the last period, the bassist, multi-instrumentalist Marcus Miller [here on…
Μια ευφορική μελαγχολία διαχέεται στη διάρκεια του Ommadawn, τρίτου άλμπουμ του Βρετανού καλλιτέχνη. “Χαρμολύπη” είναι η λέξη – δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίστοιχή της σε άλλη γλώσσα. Τα γνωστά στοιχεία της μουσικής του, οι κλασικές, ροκ, κέλτικες καταβολές βρίσκονται σε αρμονία και το άλμπουμ, ειδικά αυτό το πρώτο μέρος, είναι ότι πιο αξιόλογο έχει κυκλοφορήσει, για τα αυτιά μου τουλάχιστον….
John Coltrane – τενόρο σαξόφωνο, Tommy Flanagan – πιάνο, Paul Chambers – μπάσο, Art Taylor – ντραμς, από το πρώτο άλμπουμ του Trane στην Atlantic…
Ο Steve Hillage εκτοξεύει το τραγούδι του Donovan στο υπερδιάστημα. Η πορεία του κιθαρίστα – συνθέτη, από τo blues ξεκίνημα και τη σκηνή του Canterbury, μέχρι τη δουλειά του ως παραγωγού στα ’80s [έξοχο δείγμα της το άλμπουμ New Gold Dream των Simple Minds] και την εμπλοκή του με τη rave σκηνή των ’90s και εντεύθεν [System 7] τον καθιστά…
Το τραγούδι του Sammy Fain έχει ηχογραφηθεί άπειρες φορές από το 1937, χρονιά της κυκλοφορίας του. Διαλέγω μια ερμηνεία σχετικά άγνωστη, αλλά όχι γι’ αυτό λιγότερο σημαντική : η βαθειά εκφραστική, κοντράλτο φωνή της Βρετανίδας jazz τραγουδίστριας, δίνει στη μουσική εντελώς ιδιαίτερη απόχρωση. Πριν από την Cassandra Wilson υπήρχε η Cleo Lane… Sammy Fain‘s song has been recorded countless times…
Από τις σπάνιες περιπτώσεις που η συμφωνική προσέγγιση δεν ακούγεται παράταιρη με την απλότητα μιας ποπ μελωδίας. Αλλά πάλι, οι “ποπ” μελωδίες των Yes οσοδήποτε απλές, δεν έπαυαν να έχουν ενσωματωμένο το αίσθημα της κλασικής μέσα τους… One of the rare cases where the symphonic approach does not sound discrepant for a simple pop melody. But again, the “pop” melodies…
Ο αξιολογώτατος Βρετανός jazz πιανίστας σε ένα κομμάτι από το πρώτο άλμπουμ που ηχογράφησε επί αμερικανικού εδάφους.Το baroque καταβολών θέμα του ‘Gotham Soul’, δικής του σύνθεσης, δίνει την ευκαιρία στον McCormack να ξεδιπλώσει μια σπάνια μελωδική ευαισθησία… The absolutely remarkable British jazz pianist, on a track from the first album he recorded on American ground.The baroque-oriented theme of his own…
Μικρή σχέση με το γκρουπ που θα κατακτούσε την κορυφή του progressive rock μερικά χρόνια αργότερα. Παρθενικό άλμπουμ, εποχές ρομαντισμού και εφηβικής αγνότητας για τους Genesis, κανείς απ’ τους οποίους δεν έχει κλείσει ακόμα τα 20. Όμως, η Φωνή είναι κιόλας εδώ. Σε κάνει να σκέφτεσαι ότι ο Peter Gabriel ήταν ένας ολοκληρωμένος ερμηνευτής απ’ την πρώτη στιγμή που στάθηκε…