To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Σύμφωνα με τον Eric Hobsbawm, η σχέση της Σουηδίας με την jazz πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 1920, οπότε προκύπτουν οι πρώτες “λέσχες φίλων”, τοπικές μπάντες, και μετακλήσεις αμερικανών καλλιτεχνών. Αυτό εξηγεί την αειφορία της σουηδικής σκηνή της jazz …αφήνει όμως ανεξήγητο το πώς καθόλα άξιοι και καταξιωμένοι εγχώριοι μουσικοί αδυνατούν συνήθως να κάνουν γίνoυν γνωστοί πέρα από τα σύνορα…
Οι επιφανείς του γαλλικού progressive rock, Ange, συνδύαζαν επιρροές από το chanson και βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Crimson και οι Genesis. Ακούμε ένα τραγούδι από το τρίτο και σημαντικότερο άλμπουμ τους, Au-delà Du Délire του 1974. The eminent French progressive rock band, Ange, combined elements from chanson and bands like Crimson and Genesis. We hear a song from their third…
Μόλις είδα στο Twitter ότι έχει κάνει …like στο προχτεσινό μου post με το κομμάτι του John McLaughlin, ο Gary Husband. Χαζό ίσως εκ μέρους μου, αλλά η ιδέα ότι σε κάποιο σημείο του πλανήτη το δάχτυλο του Gary Husband “πάτησε ένα κουμπί” και το μήνυμα έφτασε σε μένα …μου φαίνεται συναρπαστική. Ο Gary Husband είναι ένας απ΄τους πιο ενδιαφέροντες…
Ακόμα και ένας μη φανατικός των Queen, όπως εγώ [ιδίως της stadium rock περιόδου], δεν μπορεί να υποτιμήσει τραγούδια σαν αυτό του Brian May, από το αριστούργημά τους A Night At The Opera. Το πεθύμησα ξαφνικά, μετά από χρόνια. Even a non-Queen fan like me [especially of the stadium rock period] can’t underestimate songs like this one, written by Brian…
1882. Ο Franz Liszt, φίλος και πεθερός του Richard Wagner είναι προσκεκλημένος του στο Palazzo Vendramin-Calergi, στη Βενετία. Περπατώντας δίπλα σ’ ένα κανάλι, βλέπει μια πομπή από νεκρώσιμες γόνδολες. Έχει μια ξαφνική διαίσθηση για τον επικείμενο θάνατο του φίλου του. Το πρώτο σχεδίασμα του κομματιού La Lugubre gondola [Η Μαύρη Γόνδολα] γίνεται την ίδια μέρα.Πράγματι …ο Wagner θα πέθαινε μετά…
Μετά τον “θεό” Tom Jones, από την ίδια εποχή, τα χρυσά ’60s, ο χλιαρούλης στα όρια του υποτονικού, συμπαθής όμως με τον τρόπο του Andy Williams. Συμπαθής ίσως γιατί τον πρωτοείδα / άκουσα στην τηλεόραση των παιδικών μου χρόνων [’70s]. Ίσως και γιατί το πνεύμα της εποχής ήταν τέτοιο που οι πάντες, όχι μόνο οι “θεοί” είχαν τις στιγμές τους….
Σαφώς ανώτερη απόδοση του σχετικού τραγουδιού του Mickey Newbury, την οποία διασκεύασε αργότερα ο Nick Cave και οι Bad Seeds με κάποιες μικροδιαφορές στην ενορχήστρωση και τους στίχους.
Ο Απόστολος Καλδάρας είναι ο αγαπημένος μου λαϊκός συνθέτης. Δεν εννοώ φυσικά …ο καλύτερος: ο Τσιτσάνης πχ. είναι σαφώς ανώτερός του. Αλλά, κάποια τραγούδια του Καλδάρα βγάζουν μια συγκίνηση που δεν έχω ξανανιώσει. Σ’ αυτά περιλαμβάνεται αυτό το “αστείο” τραγουδάκι, που μόνο αστείο δεν είναι, τραγουδισμένο από ένα 9χρονο …Νίκο Νομικό. Έχω περάσει αμέτρητες ώρες ακούγοντας μουσική σε αλλοιωμένες ταχύτητες….
Εγχώρια ηλεκτροπόπ με ανεπαίσθητα ρετρό χαρακτήρα, ψήγματα ελληνοπρέπειας και την ενδεικνυόμενη δοσολογία θερεμίνης..
Ένα από το πιο ενδιαφέροντα, μουσικά και στιχουργικά, γκρουπ του βρετανικού new wave, είναι οι Fischer Z, το σχήμα του κιθαρίστα, singer-songwriter John Watts. Ακούμε ένα τραγούδι από το τρίτο τους άλμπουμ [1981].Ο Watts, άλλοτε με διάφορες ενσαρκώσεις των Fischer Z και άλλοτε σόλο, εξακολουθεί να κυκλοφορεί υλικό μέχρι σήμερα. Fisher Z are one of the most interesting bands of…
Demo του1965.
Στις πηγές της ψυχεδελικής σόουλ, με τους Chambers Brothers. Το συγκρότημα που, μαζί με τον Dylan υπήρξε υπεύθυνο, στο Φεστιβάλ του Newport [1965] για το πέρασμα της αμερικανικής λαϊκής μουσικής στην ηλεκτρική της φάση. Από το άλμπουμ The Time Has Come του 1967, ακούμε Το “Time Has Come Today” σε δυο βερσιόν: ως ψυχεδελικό έπος και ως hit single ,…