Προ ημερών, 5.000 υπάλληλοι της Google (θυγατρικής της Alphabet) υπέγραψαν petition που διαβιβάστηκε στον CEO Sundar Pichai και άλλα στελέχη της εταιρίας. Η πρωτοβουλία ήταν του Alphabet Workers Union (AWU), και αποσκοπούσε στην προστασία τους από πιθανή απόλυση : εγγυημένα πακέτα αποζημίωσης, εθελοντικά προγράμματα αγοράς (buyouts), δυνατότητα μετατροπής της αποζημίωσης σε παρατεταμένη άδεια με πλήρεις αποδοχές, μεγαλύτερη διαφάνεια στις σχετικές αποφάσεις. Πρόκειται για πρωτοφανή έκφραση ανησυχίας κι αυτό δεν αφορά απλώς στο πόσο οργανωμένη είναι. Η Google και οι υπόλοιποι γίγαντες της Silicon Valley εξαπολύουν το ένα κύμα απολύσεων μετά το άλλο, επενδύοντας ταυτόχρονα δισεκατομμύρια δολάρια για την αναβάθμιση των LLMs. Με το ROI – Return of Investment – πόρρω απέχον από το προσδοκώμενο, οι …γίγαντες υποχρεώνονται σε τεράστια δάνεια, για να ικανοποιήσουν τη διακαή και αυξανόμενη ανάγκη τους για …περαιτέρω επενδύσεις. Ο συγκεκριμένος φαύλος κύκλος βρίσκεται στη βάση της A.I. φούσκας, την οποία δε χρειάζεται κανείς master στα οικονομικά για να διακρίνει. *
Τη στιγμή που οι επικοινωνιολόγοι της Silicon Valley προωθούν το scaling των Large Language Models σαν ελιξίριο αειφορίας, η ανασφάλεια των εργαζομένων χτυπάει panic levels. Απόδειξη το ασυνήθιστο της παραπάνω κίνησης : η εργασιακή κουλτούρα των Big Tech βασίζεται παραδοσιακά σε “ταλέντα” και “προσωπικότητες”, με ό,τι αυτό συνεπάγεται : ατομικές συμφωνίες, αστρονομικούς μισθούς, stock options etc. etc. Η άνοδος των unions (όπως το AWU) συνιστά αλλαγή παραδείγματος, με τους εργαζόμενους, κυρίως millennials και Gen Z, να αναζητούν συλλογική προστασία. Η petition έρχεται σε μια εποχή όπου η δημόσια συζήτηση περί το AI displacement έχει ενταθεί, με αναλυτές να προειδοποιούν για μαζική ανεργία. Οι υπογράφοντες τονίζουν ότι η εταιρεία πρέπει να μοιραστεί τα οφέλη της AI με τους εργαζόμενους που την ανέπτυξαν, και των οποίων τα ίδια τα data χρησιμοποιούνται για την “εκπαίδευση της”.
Η Google κρατάει προς το παρόν κλειστά τα χαρτιά της, σ’ αυτούς και σε μίντια όπως ο Guardian και το ABC7 που προσπάθησαν να εκμαιεύσουν μια απάντηση.
Όμως, υπαρχει και μια …άλλου είδους αλλαγή παραδείγματος, κατά την ταπεινή μου άποψη. Και αφορά στο ότι η Google, αρχίζει να αντιμετωπίζεται τροπο τινά σαν ένα είδος κρατικής οντότητας :
Με αποτίμηση πάνω από 4 τρισεκατομμύρια δολάρια, ο κολοσσός επηρεάζει εκλογές, διαμορφώνει κοινή γνώμη, ασκώντας …γεωπολιτική επιρροή de facto μεγαλύτερη από τις περισσότερες κυβερνήσεις. Οι εργαζόμενοι δεν συμπεριφέρονται στην Google σαν σε απλό εργοδότη. Της απευθύνονται δημόσια, με petitions, απαιτούν διαφάνεια και λογοδοσία — όπως απαιτούν οι πολίτες από μια κυβέρνηση. Το γεγονός ότι το Alphabet Workers Union μιλάει για job security και προστασία από αυθαίρετες αποφάσεις θυμίζει …επικίνδυνα συλλογικές συμβάσεις εργασίας του δημόσιου τομέα. Πράγμα το οποίο μας πάει στην επόμενη, συμπληρωματική της πρώτης, είδηση :

Εβδομάδες πριν το petition της Google, στην “Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας” το Ενδιάμεσο Λαϊκό Δικαστήριο της Χανγκζού εξέδωσε μια σημαντική απόφαση: Εταιρεία AI είχε επιλέξει την ανάθεση των καθηκόντων ενός senior engineer σε ένα Large Language Model. Ο εργαζόμενος αρνήθηκε υποβιβασμό και μείωση μισθού (40%), με αποτέλεσμα …την απόλυση και προσφυγή του στη δικαιοσύνη. Το δικαστήριο δικαίωσε τον εργαζόμενο, κρίνοντας την απόλυση παράνομη, και επιδικάζοντάς του μεγάλη αποζημίωση. Το σκεπτικό : οι εταιρείες δεν μπορούν να μετακυλίουν το κόστος της τεχνολογικής μετάβασης αποκλειστικά στους εργαζόμενους.
Ανεξάρτητα απ΄την επιθετικότητα με την οποία προωθεί την έρευνα και την ανάπτυξη της A.I. το ΚΚΚ είναι υποχρεωμένο να μεριμνά για ευημερία / σταθερότητα / έλεγχο κοινωνικών ανισοτήτων, στο εσωτερικό μιας χώρας αχανούς και αντιμέτωπης με σοβαρά προβλήματα, δημογραφικά και άλλα (γήρανση πληθυσμού, χαμηλή γεννητικότητα, νεανική ανεργία…) Οι μαζικές απολύσεις από την επέλαση της AI θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ακόμα πιο μαζικές, μη ελέγξιμες κινητοποιήσεις.
Σε ό,τι αφορά εμάς ωστόσο, είναι αδιάφορο αν η στάση του καθεστώτος οφείλεται σε “πολιτικό υπολογισμό”, προσήλωση σε ιδεολογικές αρχές ή …ανθρώπινη συμπόνοια. Σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις, η Κίνα δείχνει να διδάσκει ανθρωπισμό στη Δύση, επαναφεροντας ξαφνικά το κλασικό επιχείρημα …απολογητών του Υπαρκτού όπως ο Michael Parenti – πέθανε φέτος : “Πολλά λέγονται για το καθεστώς (της ΕΣΣΔ). Ωστόσο υπήρχε εκεί δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία, και κανείς δεν ήταν άνεργος — πράγματα που εδώ στην Αμερική αποτελούν απλά όνειρο”.
Ως προς το άλλο τώρα επιχείρημα, το περί Κίνας – οργουελιανής surveillance state που διάφοροι …με κάποια καθυστέρηση μετέρχονται (έχουμε μιλήσει για το θέμα, εδώ, από επταετίας)… στις πανομοιότυπες συνθήκες παρακολούθησης των πάντων που διαμορφώνονται στη Δύση, απλούστατα παύει να ισχύει.

* Μόνη ορατή διεξοδος, στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί: παρέμβαση του κρατικού τομέα, η οποία με πρόσχημα λόγους ασφαλείας, θα αποτελεί ουσιαστικά ένα είδος bailout για τους …too big to fail, tech giants.