Browsing Category SAMPLER

Other musical stuff

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ CAPTAIN JERK, FRI-172020-1234 ροκ & λογοκρισία

Οι [διαλυμένοι από το 2011] REM εξετάζουν τι μπορούν να κάνουν για να …εμποδίσουν τον Τραμπ να παίζει τραγούδια τους στις συγκεντρώσεις του. Η ειδοποίηση ανέβηκε στο λογαριασμό του [μπασίστα] Mike Mills. “Εξερευνούμε όλες τις νόμιμες οδούς για να το αποτρέψουμε, αλλά αν αυτό δεν είναι εφικτό, παρακαλούμε να γνωρίζετε ότι δεν ανεχόμαστε τη χρήση της μουσικής μας από αυτόν…

Read More

EIVIND AARSET : SUPERSTRING [ELECTRONIQUE NOIRE, 1998]

Ο Νορβηγός κιθαρίστας – συνθέτης μπορεί να έχει μια εντυπωσιακή λίστα από συνεργασίες [Ray Charles (!), Dee Dee Bridgewater, Andy Sheppard, Bill Laswell, Jon Hassell, Jan Garbarek etc] αλλά το ίδιο εντυπωσιακή είναι η σόλο παραγωγή του που ανήκει στο χώρο της nu jazz [με έντονα ηλεκτρονικά και ambient στοιχεία]. Ακούμε ένα κομμάτι από το πρώτο του άλμπουμ… The Norwegian…

Read More

ENGINEERS : CLEAN COLOURED WIRE [THREE FACT FADER, 2009]

Οι Engineers είναι ένα ακόμα από τα αξιόλογα σύγχρονα γκρουπ που η μουσική τους “στενάζει” κάτω απ’ τη στενάχωρη ετικέτα της dream pop. Δημιουργήθηκαν το 2003 και το τραγούδι αυτό βρίσκεται στο δεύτερο άλμπουμ τους. Engineers are one of remarkable modern groups whose music is “groaning” under the narrow “dream pop” label. They were created in 2003 and this song…

Read More

CAMEL: NIMRODEL/THE PROCESSION/THE WHITE RIDER [MIRAGE, 1974]

Με ήχο ανάμεσα στο “συμφωνικό” prog και τη σκηνή του Canterbury, με χαμηλότονα, συνήθως instrumental, μελωδικά, ιδιαίτερα ατμοσφαιρικά κομμάτια και ένα ακορατήριο που ποτέ δεν ξεπέρασε το επίπεδο ενός strong cult following, οι Camel έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ιστορία του rock των ’70s. With a sound between “symphonic” prog and the scene of the Canterbury, with low-key, mostly…

Read More

THE PHIL COLLINS BIG BAND : MILESTONES [A HOT NIGHT IN PARIS, 1999]

Ίσως φανεί παράξενο σε κάποιους, αλλά ένα από τα πρότυπα του Phil Collins ήταν οι jazz drummers-band leaders τύπου Buddy Rich και Gene Krupa. Ο Phil έκανε τελικά το απωθημένο του, φτιάχνοντας τη δική του big band στα late ’90s – με μαέστρο τον Quincy Jones. Το project να ήταν βραχύβιο [ένα και μόνο άλμπουμ] αλλά αξιόλογο – χαρακτηριστική η…

Read More

DUKE ELLINGTON & JOHN COLTRANE: IN A SENTIMENTAL MOOD [DUKE ELLINGTON & JOHN COLTRANE, 1963]

Η μια και μοναδική συνάντηση των δυο κορυφαίων είναι καταγραμμένη σ΄αυτό το άλμπουμ, κυκλοφορημένο το 1963. Διαλέγουμε το εισαγωγικό στάνταρ του Duke. O Aaron Bell είναι στο μπάσο, ο Elvin Jones στα ντραμς. The only occasion the two giants met is recorded on this album, released in 1963. We choose the Duke’s standard that introduces the album. Aaron Bell in…

Read More

EARL HINES: I GOT IT BAD AND THAT AIN’T GOOD [PARIS ONE NIGHT STAND, 1958]

Ένας από τους μεγαλύτερους, για κάποιους ο μεγαλύτερος, πιανίστας στην ιστορία της jazz, ο Earl “Fatha” Hines δεν έπαψε στιγμή να δημιουργεί από τη δεκαετία του ’20 μέχρι το θάνατό του στα 1983. Έξω από τους περιορισμούς των κυρίαρχων τάσεων, είχε ένα προσωπικό στιλ που συνδύαζε υπερβατική δεξιοτεχνία και ανεξάντλητη μελωδική έμπνευση. Κανείς δεν ήξερε να σουινγκάρει όπως αυτός, όταν…

Read More

KENNY CLARKE: WILLOW WEEP FOR ME [BOHEMIA AFTER DARK, 1955]

Πέρα από τη μουσική, υπάρχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον σ’ αυτό εδώ το στάνταρ, από το άλμπουμ του κορυφαίου bebop ντράμερ Kenny Clarke: είναι η πρώτη φορά που ακούγεται ηχογραφημένο το άλτο σαξόφωνο του Cannonball Adderley. Μαζί εδώ οι Horace Silver –  πιάνο και Paul Chambers – μπάσο, ενώ στο άλμπουμ ακομα συμμετέχουν οι Nat Adderley – κορνέτα,  Donald Byrd –…

Read More

PHILIP CATHERINE: HERE AND NOW [GUITAR GROOVE, 1998]

Η λίστα των συνεργασιών του Βέλγου κιθαρίστα της jazz λέει “κάτι” για το καλλιτεχνικό του status. Από τον Chet Baker μέχρι τον Stephane Grappelli, από τον Kenny Drew μέχρι τον Joachim Kuhn, και από τον Toots Thielemans μέχρι τον Charlie Mariano + μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διαδρομή ως leader. Ακούμε ένα κομμάτι από το Guitar Groove, άλμπουμ του των ‘late 90s….

Read More