To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Αυτή τη στιγμή, μετά από εβδομάδες βομβαρδισμού της περιοχής του πυρηνικού αντιδραστήρα της Ζαπορίζια, * τεράστιες ουκρανικές δυνάμεις κινούνται προς την κατεύθυνσή του. Αναρωτιέται κανείς για το σκοπό του κυρίου Ζελένσκι. Όπως και για τον λόγο για τον οποίο οι Ρώσοι δεν ανακόπτουν την πορεία των δυνάμεων, όπως εύκολα θα μπορούσαν με από αέρος επιθέσεις.Ταυτόχρονα, μια εξέλιξη έρχεται να επιβεβαιώσει…
Τελικά δεν έχω καταλάβει. Θα το εξαγοράσει ο Elon Musk το Twitter ή δεν θα το εξαγοράσει;
Δεν έχω δει ασφαλώς, ούτε και πρόκειται, λεπτό από μια σειρά που, συν τοις άλλοις, έχει πρωταγωνιστή τον πιο αηδιαστικό Έλληνα, Σπύρο – “στην υγειά μας ρε παιδιά” – Παπαδόπουλο. Από το τσουνάμι διαδικτυακής άνοιας όμως που έχει σηκώσει [θιθύραμβοι, tweets etc] προκύπτουν δυο πρόχειρα συμπεράσματα :1. Η περίοδος της παιδοκολακείας [εκθρέψασα μεταξύ άλλων το πολύκλαυστο μπούλινγκ*] τελειώνει άδοξα, όπως…
Δια να εξηγούμεθα : ο άνθρωπος που πιστεύει ότι ο Alex Jones είναι ένας “γραφικός”, “λαϊκιστής”, “ακροδεξιός συνωμοσιολόγος” …μάλλον διαβάζει λάθος blog. Είμαι σκληροπυρηνικός φαν του χοντρού για περισσότερα από 20 χρόνια – αν ξαφνικά τον έβλεπα μπροστά μου θα έτρεχα να τον αγκαλιάσω. Πρέπει να είναι κανείς τελείως μικρόνους και μικρόψυχος για να ασχολείται με τις “θεατρικές εκρήξεις” και…
Όντας εκ φύσεως απλός άνθρωπος, δεν παύω να απορώ και να σταυροκοπιέμαι κάθε φορά που βλέπω κάτι τέτοιο. Δεν ντρέπονται καθόλου; είναι τόσο σίγουροι ότι έχουν αποβλακώσει τον κόσμο ώστε να μην καταλαβαίνει τα στοιχειώδη; μήπως εν τέλει έχουν δίκιο; μήπως αυτό το τελευταίο είναι ρητορικό ερώτημα; Είναι δυνατό η κυρία να μας κοιτάει στα μάτια και να λέει ότι…
Από το κλασικό άλμπουμ της Nina Simone I Put A Spell On You [1965], την ακούμε στο όμορφο τραγούδι του Rudy Stevenson, One September Day. We hear Nina Simone on Rudy Stevenson’s beautiful song One September Day, from her classic album I Put A Spell On You [1965] Years, they will come and go.Sometimes the tears will flow.Some of my…
Το μεγαλύτερο μέρος του βίντεο, από τον συμπαθέστατο Greg Reece, αποτελεί infotainment με [την περισσότερη δυνατή] ουσία. Ωστόσο υπάρχει, εκεί προς το τέλος, το section του Καρόλου, πέρσι στα Ηνωμένα Έθνη. Εδώ το πράγμα σοβαρεύει. Όποιος δεν νιώθει απειλημένος από το κλιματικό λογύδριο και τη φυσική παρουσία του [διάδοχου τότε] βασιλιά πλέον Count Dracula, διατρέχει ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνον…
Έπιστρέφοντας στο φθινοπωρινό μας αφιέρωμα, ακούμε ένα συναρπαστικό κομμάτι του μεγάλου Νορβηγού κιθαρίστα – συνθέτη Terje Rypdal. Το άλμπουμ After The Rain, κυκλοφόρησε στα middle ‘70s / Returning to our autumn tribute, we hear an exciting piece by the great Norwegian guitarist – composer Terje Rypdal. The album After The Rain, was released in the middle ‘7os.
Όποιος το πιστεύει αυτό που βλέπει/ακούει ας μου το πει κι εμένα. Γιατί εγώ ειλικρινά δυσκολεύομαι. Η μόνη λογική [;] εξήγηση είναι ότι η “μάνα Chucky” προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι ούτε ένας απ’ τους ανεμβολίαστους δεν θα κάνει το επικαιροποιημένο. ΥΓ. Κόψτε φωνή και φάτσα “δημοσιογράφου”.
Βλέποντας την εικόνα του Αντετοκούμπο να κυριαρχεί στο hashtag Greeks, σκέφτεται κανείς τι προοιωνίζεται το συγκεκριμένο project : Κατά τα φαινόμενα, γενιές νεοελλήνων γαλουχούμενων με την εικόνα του Νιγηριανού μπασκετμπολίστα ως “Ολύμπιου θεού”. Επόμενο λογικό βήμα, ο μετασχηματισμός τους σε μια ορθάνοιχτη αγκαλιά, για τις ορδές των αφροασιατών που θα κατακλύζουν ανενόχλητοι τη “χώρα”. Η ίδια η εικόνα του “θεού”…
Το ωραίο της ημέρας!
Το link που έστειλε ο stcigar οδηγεί σε κείμενο με λεπτομέρειες από την ανεπίσημη συνάντηση της Βασίλισσας Ελισάβετ με τον Duke Ellington το 1959 : ξεκινώντας από ένα κομπλιμέντο για την ηλικία της, απ’ το οποίο η “Μεγαλειοτάτη” έδειξε να κολακεύεται, ο υποδειγματικά ευγενής bandleader προχώρησε στο επόμενο βήμα αποκαλύπτοντάς την ότι τον εμπνέει μουσικά και ότι …κάτι θα μπορούσε…