Μουσική του Μαέστρου για τρεις ταινίες σε πολεμικό φόντο : Ξεκινώντας με το The Battle Of The Algiers (Gilo Pontecorvo 1966, star. Brahim Hadjadj, Jean Martin) και τον αλγερινό πόλεμο για την ανεξαρτησία περνάμε στο Fateless (Lalos Koltai 2005, star. Marcell Nagy, Aron Dimeny) και τη φρίκη του Ολοκαυτώματος μέσα από τα μάτια ενός Ουγγρο-Εβραίου κρατούμενου του Άουσβιτς. Κλείνουμε με Fistful Of Dynamite (Sergio Leone, 1971, star. Rod Steiger, James Coburn) ουέστερν με φόντο τη Μεξικάνικη επανάσταση του 1910. 🟡 🟡 Music by the Maestro for Three Films in a War Setting: Starting from The Battle of Algiers (Gillo Pontecorvo, 1966, starring Brahim Hadjadj, Jean Martin) and the Algerian War of Independence, we move to Fateless (Lajos Koltai, 2005, starring Marcell Nagy, Áron Dimény) and the horror of the Holocaust through the eyes of a Hungarian-Jewish prisoner in Auschwitz. We close with A Fistful of Dynamite (Sergio Leone, 1971, starring Rod Steiger, James Coburn), a Western set against the backdrop of the Mexican Revolution of 1910.
00:00 The Battle Of The Algiers – Algiers November 1, 1954 02:26 Fateless – Main Title 06:18 A Fistful Of Dynamite – Duck You Sucker!
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Τι έπαθε πάλι ο γεροξεκούτης? Μύγα τον τσίμπησε?
Βλέπω ότι οι “αναλυτές”, ως συνήθως, δυσκολεύονται να διακρίνουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Στην περίπτωσή μας είναι η αλληλουχία των γεγονότων “επίσκεψη σε Τουρκία/σύνοδος ΝΑΤΟ και στη συνέχεια επανάληψη βομβαρδισμών. Η μάλλον ούτε καν στη συνέχεια, το κουμπί επατήθη μεσούσης της επισκέψεως. Ένας Θεός ξέρει τι υπόσχεση απέσπασε απ’ το ΡΤΕ ενάντια στους Πέρσες – μπορώ να εικάσω χερσαία υποστήριξη μέσω Συρίας (η εχθρότητα εναντίον του Ιράν του συριακού καθεστώτος, ελεγχόμενου από την Τουρκία, είναι δεδόμενη). Το λέω αυτό γιατί χωρίς χερσαίο σκέλος, the whole thing is a waste of bombs and missiles. Θα έχουμε εκ των πραγμάτων (το αηδιαστικό απ’ την πολλή χρήση…) “boots on the ground” και όποιος ζήσει. Προς ενίσχυση του “συνωμοσιολογικού” σεναρίου περί ερντογανικής αρωγής στις ΗΠΑ, ο τουρκικός πολεμικός στόλος έκανε κατά πρωτοφανή τρόπο την εμφάνισή του στα ανοιχτά της Λατάκειας. Πράγμα που παρεμπιπτόντως, δεν μπορεί να έγινε χωρίςτην έγκριση των Ρως, οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν λάβει με τη σειρά τους κάποια περίεργη υπόσχεση για Ουκρανία, στ’ όνομα της οποίας …πουλάνε το Ιράν. Γεγονός είναι ότι εδώ που φτάσαμε, αν δεν περάσουν οι “Φρουροί” …από στόματος μαχαίρας, χαΐρι δε θα δει ο κόσμος. Γιατί το αρχίδι ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για τίποτα.
Τι να πω, λογικό ακούγεται όπως το περιγράφεις. Λογικό δηλαδή από την άποψη του μέσου, όχι από την άποψη του σκοπού που φαίνεται να έχει χαθεί από καιρό. Κι εμένα μου πέρασε από το μυαλό η σύμπτωση με την επίσκεψη του Τραμπάκουλα στην Τουρκία, προς το παρόν όμως δεν βρίσκομαι σε political analyst mode και βαρέθηκα να το συνεχίσω.
Αν θες εντωμεταξύ βάλε κι ένα δείγμα scifi cinematic dark ambient από το Ιράν:
https://youtu.be/u9_YCkgNfiI?is=Bh2HJM_BrZTByS4X
Sure! (εννοείται ότι δεν έχω ξεχάσει τον Sabbagh)
👍👍