To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Σε συνέχεια του αφιερώματος στον John Lawton, ένα ακόμα τραγουδι των Lucifer’s Friend. Έχοντας ξεκινήσει ως κατά βάση, αλλά όχι μόνο, heavy metal μπάντα την ίδια χρονιά με τους Black Sabbath [1970], οι Γερμανοί θα απογειώνονταν, με άλμπουμ όπως τα …Where The Groupies Killed The Blues [1972] και Βanquet [1974] στον έβδομο ουρανό του progressive, μη καταφέρνοντας να αγγίξουν mainstream…
Σωστός ο κύριος χρήστης, το μόνο που θα άλλαζα στο κείμενό του είναι το “σας” απ’ το “να σας το μεταφράσω”. Το tweet αναφέρεται σε σχόλιο του “δημοσιογράφου” κυρίου Καμπουράκη [απ’ τους …αγαπημένους μας εδώ] για το θέμα που προέκυψε με σερβιτόρο σε beach bar της Ρόδου, ο οποίος σερβίρζε λουόμενος.
Τώρα, το να σχολιάσεις τα ακουόμενα στο βίντεο, το λες και χάσιμο χρόνου. Το “πολιτισμικό σοκ” των ανυποψίαστων είναι κατανοητό, αλλά δεν έχουν δει τίποτα ακόμα. Δεν ξέρω αν ο καροτόμ[υ]αλος εννοεί όσα λέει. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η φύση του προβλήματός μας είναι, και εδώ …επιστημονική. Άνθρωποι σαν κι αυτόν μέχρι μια εποχή ανήκαν εκεί που έπρεπε : στην κατηγορία…
Ο Carlos Santana είναι ο τιμώμενος συνθέτης μας γ’ αυτό το μήνα. Ξεκινάμε με δυο κομμάτια από το πρώτο άλμπουμ της θρυλικής μπάντας του – το εκρηκτικό μίγμα μπλουζ ροκ, λάτιν, ψυχεδέλειας και τζαζ, τραγουδοποιίας και αυτοσχεδιασμού, που τους έβαλε από την πρώτη στιγμή σε τροχιά superstardom. Της κυκλοφορίας είχε μόλις προηγηθεί η εμφάνισή τους στο Woodstock. Carlos Santana is…
Η συζήτηση του Matt Walsh με την Αυστραλή δημοσιογράφο Rita Panahi είναι αντιπροσωπευτική μιας κατάστασης πραγμάτων. Λιγότερο βεβαρυμένης απ’ τη σημερινή δική μας, χειρότερης όμως ήδη για την Αμερική, από ό,τι ήταν τη στιγμή της συνέντευξης. Η ταινία στην οποία αναφέρονται είναι φυσικά …απαγορευμένη από τις περισσότερες πλατφόρμες. Εδώ είναι το link γι’ αυτήν στο Rumble. Θα έλεγα ότι είναι…
Αψογος ο κύριος ιμάμης [δεν κάνω καμία πλάκα]. Για λεπτομέρειες, παραπέμπω σε ένα σημαντικό βιβλίο, απ’ τα ελάχιστα μεταφρασμένα στα ελληνικά που αναφέρονται στο θέμα : Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ – Sylvain Besson, 2007
Ο μυθιστορηματικός βαθμός αναισχυντίας με την οποία τα μίντια διέστρεφαν την πραγματικότητα σε εποχές Covid έχει μεταφερθεί στο νέο πεδίο τιμής : τη δυσφορία φύλου και τα καταπατούμενα δικαιώματα της “τρανς κοινότητας”. Παρεμπιπτόντως, μιλάμε για ποσοστό ανθρώπων αντίστοιχα μικροσκοπικό με εκείνο των απειλούμενων απ’ τον “φονικό” ιό : και στις δυο περιπτώσεις, μια ολόκληρη κοινωνία κλήθηκε / καλείται να …επανεκκινήσει,…
Πώς το’λεγε ο συχωρεμένος ο Παπάζογλου; “Άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης”
Παράλληλα με τον “συνθέτη του μήνα” που είναι ο Carlos Santana, θα τρέξουμε ένα αφιέρωμα σε ένα από τους σχετικά αφανείς ήρωες των ’70s. Τον μεγάλο Βρετανό τραγουδιστή John Lawton [Lucifer’s Friend, Uriah Heep]. Ξεκινάμε με ένα τραγούδι των Γερμανών πρωτοπόρων του heavy metal από το πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ τους, ομαδική σύνθεση του γκρουπ. Alongside the “composer of the month”…
Κλασικό παράδειγμα αυτού που λέγαμε τις προάλλες [εδώ].Τα μέλη της LGBTLOWIQ κοινότητας φωνάζουν διάφορα “ακραία” πρωτολειογυμνασιακά, προς άγραν εντυπώσεων και φυσικά αντιδράσεων. Με το που εμφανιστούν αυτές οι τελευταίες, αρχίζει η λούπα του “ομοφοβικού παραληρήματος”.
Ακόμα και στη σημερινή geriatric, “χαμένη στο διάστημα” βερσιόν του, δεν νομίζω ότι ο Sir Elton ξεφεύγει απ’ τα όρια αυτού που πάντα ήταν : μια φαιδρή προσωπικότητα με μουσικό ταλέντο.
Η απάντηση στο ερώτημα του χρήστη [“where is CNN & BBC now?”] είναι απλή : εκεί ακριβώς που ήταν και όταν συντελείτο το όργιο – καταστροφές, εμπρησμοί, λεηλασίες, φόνοι – επί αμερικανικού εδάφους, ολόκληρο το καλοκαίρι του 2020, από τους Antifa & Black Lives Matter.Είναι φανερό ότι η Γαλλία περνάει τη δική της “George Floyd” περίοδο, και αυτό που μένει…