To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Το Ασίκικο Πουλάκη [η κατάληξη σε “η” αφορά στο όνομα της μητέρας του συνθέτη, Ασπασίας Πουλάκη] είναι ένας δίσκος που μου είχε αρέσει ιδιαίτερα, εκτός των άλλων για την ενορχήστρωση και την παραγωγή του Γιάννη Σπάθα. Οι στίχοι είναι του Μ. Γκανά, τραγουδά ο Δ. Λέκκας. Ο ΜΘ το θεωρούσε, δίκαια, ένα από τα “προδομένα” έργα του, εκείνα που δεν…
Ο καθηγητής Salman Zarka, “τσάρος του Ισραήλ για τον coronavirus” ζήτησε από τη χώρα να προετοιμάζεται για την τέταρτη δόση. H αφοπλιστικά λογική ανακοίνωσή του :“Δεδομένου του ότι ο κορωνοϊός είναι εδώ, και θα συνεχίσει να είναι εδώ, πρέπει να προετοιμαζόμαστε για την τέταρτη δόση…”. Όποιος κακόπιστος χρειάζεται κάτι παραπάνω ως επιχείρημα απ’ αυτό, καλό θα είναι, υποθέτω, …να προσέχει….
Η συμβολή του stcigar στο Θεοδωρακικό tribute : η ιστορική διασκευή των Walkabouts στο τραγούδι “Το Τραίνο Φεύγει στις Οκτώ”. Από το ομώνυμό τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2000.A historic cover of the Theodorakis’ song by the Walkabouts. “Train Leaves At Eight”, stcigar’s contribution to the tribute. From their titular album, released in 2000.
Δημοσιογραφική και πάνω απ’ όλα ανθρώπινη αντιμετώπιση εκπροσώπου χιλιάδων εργαζόμενων που πετιούνται κυριολεκτικά στο δρόμο. Από τον κύριο Αυτιά και τις χαμογελαστές κυρίες του πάνελ του. Ο εργατολόγος, ψυθιριστά σχεδόν, συμφωνεί με τον εκπρόσωπο.Κάτω αριστερά, THE THING, γνωστό και ως “Θεόδωρος Βασιλακόπουλος”.
Στις ανατιμήσεις και το τί αυτές προοιωνίζονται, έχουμε αναφερθεί από καιρό, εννοώντας τα είδη πρώτης ανάγκης.Ως προς το ηλ. ρεύμα, η ανάρτηση του κυρίου με καλύπτει σημαντικά. Ας έλειπε μόνο το υστερόγραφο.
Παρίσι, σήμερα : αυτό περιμένει τον άνθρωπο που θα επιχειρήσει να εισέλθει σε κατάστημα χωρίς πιστοποιητικό εμβολιασμού.“Για την ασφάλεια του ίδιου και των γύρω του”, πάντα.
Ως προς την “54χρονη” που κατέληξε έχοντας διασωληνωθεί παρά την θέλησή της, ιδιαίτερα ενδιαφέρων είναι ο επιλεκτικός εστιασμός του Εισαγγελέα Πρωτοδικών στα πρόσωπα που “εμπόδισαν” ή “απέτρεψαν” τους γιατρούς από την έγκαιρη διασωλήνωση, με το “έγκαιρο” και όχι την ίδια τη διασωλήνωση να ορίζεται de facto ως αιτία θανάτου, και με τους γιατρούς να τίθενται, de facto επίσης, υπεράνω υποψίας….
Θυμάμαι την ευφορία που μου πρόσφερε, οκτώ χρόνια πριν, η δουλειά του jazz πιανίστα – ενορχηστρωτή Δημήτρη Καλαντζή και του κουιντέτου του πάνω στη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Kαι ακόμα περισσότερο, πριν από αυτήν, οι Χατζιδακικές του[ς] εντρυφήσεις. Η μπάντα :Δημήτρης Καλαντζής πιάνο, ενορχηστρώσειςΤάκης Πατερέλης σαξόφωνοΑνδρέας Πολυζωγόπουλος τρομπέταΑλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης τύμπαναΓιώργος Γεωργιάδης μπάσο Eight years have passed and I still remember…
Επειδή θόρυβος έγινε αυτές τις μέρες με το “Αν Θυμηθείς τ’ ‘Ονειρό Μου” και την ερασιτεχνική, πρόχειρη βερσιόν των Beatles [βλ. post THE HONEYMOON SONG, 6/2019] δράττομαι της ευκαιρίας να μιλήσω για μια περίπτωση αληθινού επηρεασμού των Λιβερπουλιανών απ’ τον συνθέτη της Δραπετσώνας, η οποία έχει περάσει απαρατήρητη: πρόκειται για το τραγούδι “Girl” του John Lennon από το άλμπουμ τους…
Πέρα από τα αισθήματα που προκαλεί στον καθένα [“είναι μικρές και δεν χωρούν” οι λέξεις την αηδία που αισθάνομαι] η περίπτωση Amal αποτελεί κλειδί ερμηνείας και των περί την “πανδημία” συμβαινόντων : Όπως η “πανδημία”, πρόκειται για θέμα κατασκευασμένο άνωθεν και εκ του μη όντος, με αποφάσεις ειλημμένες πίσω από κλειστές πόρτες, και με συμμετοχή “ειδικών” στις τεχνικές της χειραγώγησης….
Στο δελτίο των οκτώ το ρεπορτάζ και η σχετική συζήτηση αφορούν στην «54χρονη» που πέθανε γιατί …αρνήθηκε να διασωληνωθεί. Το θέμα είναι τρομακτικά [στην κυριολεξία] ενδιαφέρον, αλλά και περίπλοκο ως προς τις λεπτομέρειες. Μένω προς το παρόν στη λεζάντα που διέπει τη “συζήτηση” : Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ. Και τα ξαναλέμε. Στο “χρηματιστήριο αξιών” της εποχής, η μουσική…
Η εμπορική αποτυχία αυτής της ταινίας [μαύρης κωμωδίας]του Μιχάλη Κακογιάννη είναι ο λόγος που το σάουντρακ του ΜΘ είναι από τα λιγότερο γνωστά. Περιλαμβάνει ωστόσο εντυπωσιακά στιγμιότυπα “πειραματικού”, ψυχεδελιζοντος ροκ , όπως αυτά εδώ. Βρισκόμαστε, σημειωτέον, στο 1967. The commercial failure of this film [a black comedy] by Michael Cacoyannis is the reason why MT’s soundtrack is one of his…