To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Συνεχίζουμε στο malevolent concept με ένα τραγούδι των Zodiac Mindwarp and the Love Reaction. Aπό το άλμπουμ τους, One More Knife που κυκλοφόρησε το 1994. Εκείνη την περίοδο τους είχα δει live στο Ρόδον, μαζί με τους Killers του Paul Di’Anno. We continue on the malevolent concept with a song by Zodiac Mindwarp and the Love Reaction.It’s from their 1994…
Δυο κομμάτια από το αριστούργημα των Blue Oyster Cult, Secret Treaties. Πάντα με τις καλύτερες ευχές μου. Two songs from Blue Oyster Cult’s masterpiece, Secret Treaties. Best wishes as always. I plot your rubric scarab, I steal your satelliteI want your wife to be my baby tonightI choose to steal what you chose to showAnd you know I will not…
Aνοιχτή επιστολή από “270 δόκτορες” αναφέρεται στη συζήτηση του Joe Rogan με τον Robert Malone, του οποίου ο λογαριασμός είχε κατέβη πρόσφατα από το Twitter με το αιτιολογικό της διάδοσης ψευδών ειδήσεων. Οι επιστήμονες βάζουν φαρδιές – πλατιές τις υπογραφές τους, σ’ ένα κείμενο που προμοτάρει τη λογοκρισία, εγκαλώντας το Spotify, γιατί δεν μιμείται τις τακτικές άλλων πλατφορμών, και ζητώντας…
Ο Hector Berlioz υπήρξε ένας από τους πιο καινοτόμους [αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά και πιο ταλαντούχους] μουσικούς όλων των εποχών. Απόδειξη μεταξύ άλλων, αποτελεί το φινάλε της Φανταστικής Συμφωνίας του, “Songe d’une nuit du sabbat” (Dream of a witches’ Sabbath) : Ο [αυτοβιογραφικός] ήρωας του έργου “δηλητηριασμένος με όπιο” μεταφέρεται στο όνειρό του σε μια σατανική τελετή.Είναι δύσκολο να αναλογιστεί…
Χωρίς σχόλια, πέρα από ένα “μπράβο” στους Σερραίους συμπολίτες μας. Έτσι για να παίρνουμε ένα δείγμα των ανθρώπων που στηρίζουν τα μέτρα. *Υπάρχει κάτι που σε εμποδίζει να θυμώσεις : μια στοιχειώδης συμπόνια για την κατάντια τους. Και υπάρχουν πλήθη «νεαρών» ατόμων στην ίδια και χειρότερη κατάσταση.Καμιά συμπόνια όμως για κείνους που τους [μας] έχουν φέρει μέχρι εδώ. * Η…
Θα πάμε, όλη τη σημερινή ημέρα τουλάχιστον, με αφιερώματα. Αυτό εδώ δεν χρειαζεται, υποθέτω, παρουσίαση. We ‘ll spend the whole day with dedications. I suppose this one doesn’t need an introduction. Early this morningWhen you knocked upon my doorEarly this morning, oohWhen you knocked upon my doorAnd I said “hello SatanI believe it’s time to go”Me and the DevilWas walkin’…
Εξαιρετικά αφιερωμένο στην αποκρουστική μαριονέτα – “πρωθυπουργό της χώρας” και την κουστωδία του. Με τις καλύτερες ευχές μου [και αυτές συνήθως, πιάνουν]. Ο διασημότερος απ’ τους Πλανήτες του Χολστ, σε εκτέλεση αναφοράς. Especially devoted to the repulsive puppet – “prime minister of the country” and his entourage. Best wishes [mine are usually fulfilled]. Here’s the most famous of Holst’s Planets,…
Ένα πρώιμο electro αριστούργημα από το συγκρότημα του Phil Oakey, ανησυχητικά σύγχρονο, ως μουσική και ως στίχος…An early electro masterpiece from Phil Oakey’s band, alarmingly modern, both music and lyrics. Nine o’clock flight from HawaiiThe Trident is just touching downWe’re waiting here on the tarmacMcGarrett is wearing a frownHe’s here to help with a problemA blood-spattered curse on our landPlease…
Δίπλα στις disco γελοιογραφίες “κλασικής” με τις οποίες έγινε διάσημη, η Vanessa Mae διατήρησε την ικανότητα να παίζει αληθινή μουσική. Ακούμε δική της, άγνωστη σχετικά διασκευή του έργου που, σύμφωνα με τον συνθέτη του, Giuseppe Tartini, του υπαγορεύτηκε σε όνειρο από τον …Διάβολο αυτοπροσώπως.Πέρα από το βιολί, είναι το εκκλησιαστικό όργανο που “γράφει” ως εύρημα. Next to the “classical” disco…
Ανάμεσα σε άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, ο Νίκος Μαυραγάνης αναφέρεται εδώ στο λόγο για τον οποίο δεν εμβολιάζονται οι καλοί μας “μετανάστες”. Ο οποίος λόγος, απ’ το δικό μου μυαλό τουλάχιστον δεν είχε περάσει ως τώρα. Ποιός είναι; το ότι οι φαρμακευτικές αρνούνται να τους εμβολιάσουν. Γιατί αρνούνται; μα γιατί…δεν έχει υπογραφεί απαλλαγή τους από ποινική και αστική ευθύνη ως…
Και μια και λέγαμε για λούπες, να μια εφιαλτική που αλίευσα, ανάρτηση του [όντως] δημοσιογράφου Στέφανου Δαμιανίδη.
Κατά την άποψή μου, αν υπάρχει ένα στοιχείο ενδιαφέροντος ως προς τη νέα περίπτωση βιασμού, είναι το προβαλλόμενο απ’ αυτό τα tweet. Εξακολουθεί να μου φαίνεται αντιπαραγωγική η εντρύφηση του “κοινού” στις λεπτομέρειες τέτοιων υποθέσεων [βιασμού …”γυναικοκτονίας” κλπ.] και δεν το λέω φυσικά για να τις υποτιμήσω. Αυτό που παρέχει η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι μια ακόμα εικόνα, εύγλωτη του τρόπου…