To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Είμαι μεγάλος φαν του κόντρα-τενόρου Philippe Jaroussky, έχοντάς τον παρακολουθήσει από το ξεκίνημα της δισκογραφικής καριέρας του – σημείο αναφοράς για τους φίλους του μπαρόκ. Εδώ, σε διαφορετική, ρομαντική επικράτεια, ερμηνεύει απαράμιλλα μια “φθινοπωρινή” μελωδία του Gabriel Faure. I’m a huge fan of counter-tenor Philippe Jaroussky, having followed him since the beginning of his recording career – a reference point…
Στο Eight Seasons, άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2000 ο κορυφαίος βιολιστής Gidon Kremer με την KREMERata BALTICA, παρουσιάζει τις Τέσσερεις Εποχές του Βιβάλντι με εμβόλιμα στη ροή τα μέρη της ομώνυμης σουίτας του Astor Piazzolla. Ακούμε τη σύνθεση του Αργεντινού, Autumn In Buenos Aires. On Eight Seasons, his 2000 album with KREMERata BALTICA, the leading violinist Gidon Kremer presents Vivaldi’s…
Ένα ενδιαφέρον tweet που υπέπεσε στην αντίληψή μου, και η ακόμα πιο ενδιαφέρουσα απάντηση σ’ αυτό. Υπόμνηση θεμάτων που δεν πρέπει να ξεχνιούνται, και ένας συσχετισμός που δεν φαίνεται εντελώς αυθαίρετος. * Τίτλος τραγουδιού των Ministry :
Στην Πράγα 70.000 + συγκεντρώνονται για να διαμαρτυρηθούν για την “αυτοκτονική” στάση της κυβέρνησής τους στο ουκρανικό ζήτημα. Εδώ, η ατζέντα του δημόσιου διαλόγου εξαντλείται στις ασυναρτησίες του “Δωδώνης”, και στο ποιος δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει απ’ το να παρακολουθεί τον πρόεδρο του πιο μαλακισμένου κόμματος από καταβολής ελληνικού κράτους [ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ – έχει κάτι κι από “πιασοκώλι”]. Του…
Είπαμε ότι ευκαιρίας δοθείσης με την εναρκτήρια μαλακία του κυρίου κυρίου Δωδώνης, ο κάθε πικραμένος βγαίνει στη σκηνή να πει το ωραίο του. Από κοντά κι εμείς, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε.Αυτό για το οποίο κόπτεται εδώ ο διακεκριμένος βλαξ και …ημισωσίας του Βλαντίμιρ Λένιν, είναι να διατρανώσει την πεποίθησή του περί μη ύπαρξης Θεού. Σύφωνα με το συλλογισμό του,…
…Μετά τη χτεσινή οργουελιανή κωμωδία του “Speech on the Battle For The Soul Of The Nation” και για να έρθουμε στα ίσια μας, μια γεύση από αυθεντικό Joe Biden, σε πλαίσιο στιγμιαίων διαλόγων, και χωρίς brain boosting. Παρουσιάζει η συμπαθέστατη Rita Panahi από το αυστραλιανό Sky News Channel. ΥΓ. Ο όρος Brain Blob αναφέρεται σε οργανοειδές, προϊόν εργαστηριακής καλιέργειας εγκεφαλικών…
Ο κορυφαίος ντράμερ με τις εκλεκτές συνεργασίες [Michael Brecker, Gary Burton, Pat Metheny κ.ά.] είναι επίσης ένας συνθέτης. Η μουσική του Antonio Sanchez για την ταινία Birdman του 2014 προτάθηκε για μια σειρά βραβείων, μεταξύ των οποίων το Golden Globe Award for Best Original Score. Από το Three Times Three, άλμπουμ που ηχογράφησε την ίδια χρονιά, με εναλλακτικά casts [σπουδαίων]…
Ο Captain αναπολεί τον εφηβικό του έρωτα, σε ένα τραγούδι από το κλασικό άλμπουμ – ντεμπούτο του, Safe As Milk / The Captain looks back to his teenage love, on a song from his classic debut album, Safe As Milk. Go back ten years agoSunbeams dancing roundGo back ten years agoSunbeams dancing downAutumn’s child, autumn’s childAutumn’s childGot a loophole round…
Ελπίζω “τα τεκταινόμενα” να μη μας καταστρέψουν τελείως το κέφι, γιατί έχω μαζέψει πράματα και θάματα για το φθινοπωρινό αφιέρωμα. Ακούμε μια πρόταση του stcigar : την Nick Cave – ική βερσιόν του τραγουδιού των ‘60s, “Weeping Annaleah”, μετονομασμένου σε “Sleeping Annaleah”. Από το άλμπουμ με covers, Kicking Against The Pricks, των middle ‘80s. I hope “the “current affairs” won’t…
Το να ανατριχιάσεις δεν αποτελεί θέμα επιλογής αλλά αντανακλαστική αντίδραση. Ο λόγος βέβαια για τον οποίο ανατριχιάζεις, ή ο λόγος σε πείσμα του οποίου παραλείπεις να το κάνεις, “λέει” κάτι για σένα. Ίσως πχ. το ότι εγώ ανατριχιάζω με το χτεσινό λόγο του “Προέδρου Μπάιντεν” σημαίνει, έτσι απλά, ότι είμαι ένας φαντασιόπληκτος συνωμοσιόλογος, που ονειρεύεται οργουελιανές δυστοπίες εκεί που δεν…
Από τις πολλές και διάφορες ερμηνείες του κλασικού τραγουδιού του Kurt Weill [στίχοι : Maxwell Anderson] διαλέγουμε αυτή, για να υποδεχτούμε το Φθινόπωρο που μόλις ξεκίνησε. Από το άλμπουμ του Bryan Ferry, As Time Goes By του 1999. From the many and various interpretations of Kurt Weill’s classic song [lyrics by Maxwell Anderson] we pick this one, to welcome Autumn…
Κοιτάξτε φάτσα και ύφος ατόμου. Καμαρώστε αυτό το καλοζωισμένο αρχιδ@κι, να αποφασίζει και να διατάσσει ποιος θα πεινάσει, ποιος θα ξεπαγιάσει, ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει. Όλα αυτά “για το λαό της Ουκρανίας”, δηλ. …για το γινάτι του Ζελένσκι.