Όσοι έτυχε να είμαστε σε εγρήγορση την εποχή της “Αραβικής Άνοιξης”, θυμόμαστε τα πρώτα βίντεο του είδους που κυκλοφορούσαν τότε με αφορμή τα τεκταινόμενα:
Σε ένα μικρό κείμενο στο περιοδικό ΗΧΟΣ-ΕΙΚΟΝΑ, Σεπτέμβριος 2011 σημείωνα σε σχέση με κάποια από αυτά, στο πλαίσιο της “εξέγερσης” στη Συρία:

«Ήταν μόλις δυόμισι χρονών …και τη σκότωσε. Ο δολοφόνος ο Άσαντ!!!» ωρύεται off camera ο «απεγνωσμένος» Σύριος. Η εικόνα που συνοδεύει τη φωνή του, παρμένη από i-phone, είναι ένα τσουβαλάκι, με δυο χέρια να σφίγγουν το κορδόνι που το κλείνει. Για κάποιο λόγο, πρέπει εμείς να πεισθούμε ότι το περιεχόμενο του τσουβαλιού είναι ένα …νεκρό κοριτσάκι.
«Τα κανόνια των πολεμικών πλοίων στρέφει ο Άσαντ ενάντια στους διαδηλωτές!!!», το εύρημα της επόμενης μέρας. Στη θέση της [απαραίτητης] οπτικής συνοδείας του σπικάζ έχουμε την εικόνα ενός λιμανιού, για την ακρίβεια της ήπια τρικυμισμένης θάλασσας στο εσωτερικό του. Ίχνος πλοίου, πολεμικού ή μη. Η εικόνα παρμένη ξανά από i-phone, όπως και όλες όσες μας «μεταφέρουν» το κλίμα αναβρασμού στις αραβικές χώρες.
 Πιστεύω ότι αυτό που εξελίσσεται τους τελευταίους μήνες δεν περιγράφεται με μια απλή φράση του τύπου «μας κοροϊδεύουν μέσ’ τα μούτρα μας». Πρόκειται για κάτι περισσότερο απ’ αυτό: ένα τεστ ευπιστίας. Κάποιοι τσεκάρουν το όριο στο οποίο μπορούν να φτάσουν παρουσιάζοντας σαν γεγονότα κραυγαλέα μη επιδεκτικές ελέγχου αφηγήσεις. Το ίδιο συνέβαινε και στην Λιβύη, με την ευγενική φροντίδα και Ελλήνων δημοσιογράφων…

Το αυτό ισχύει φυσικά για βίντεο όπως το παραπάνω : το ότι οι Ιρανοί αγωνιστές (;) που τραγουδούν εδώ πρόκειται να εκτελεσθούν, δεν πιστοποιείται από τίποτα. Η μέχρι δακρύων συγκίνηση ωστόσο που εκμαιεύει (;) η εικόνα, καθιστά (;) τον άνθρωπο που θα αμφισβητήσει την αυθεντικότητά της ένοχο αναισθησίας / αποδέκτη της ιερής οργής του πλήθους. Και αυτό είναι φυσικά μέρος του τρικ, όπως και η αυθεντικότητα που “εξασφαλίζει” η προέλευση του βίντεο από το κινητό ενός …πολίτη – δημοσιογράφου.
Να μη ξεχνάμε τέλος ότι τα παραπάνω δεν αποτελούν μονοπώλιο κανενός. Η αλυσίδα της παραγωγής είναι πανταχού παρούσα, όπου υπάρχουν (αληθινά η εικονικά) αντίπαλα στρατόπεδα.