To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Δυο έξοχες [surprise…] live εκτελέσεις τραγουδιών του FZ από το άλμπουμ Playground Psychotics, κυκλοφορημένο στα early ’90s αλλά με ηχογραφήσεις απο το ’70 – ’71. Το πρώτο τραγούδι προέρχεται από το Absolutely Free, το δεύτερο από το We’re Only In It For The Money. Μιλούν για παιδιά …σε τελείως διαφορετικό πλαίσιο το καθένα. Two excellent [surprise…] live performances of FZ…
Στους ηλίθιους ή / και αναίσχυντους, που εξακολουθούν να μιλούν για ψεκασμένες συνωμοσιολογίες, καλό είναι να δείξει κανείς, τριβοντάς τους στη μούρη, αυτό το ταινιάκι. Το πιθανότερο βέβαια, αν κρίνω απ’ την κατάσταση στο Twitter, είναι ότι πολλοί θα …επικροτήσουν.Μπάλαρατ, Αυστραλία, πολιτεία Βικτώρια: όργανα της τάξεως εισβάλλουν στο σπίτι εγκύου γυναίκας, της περνούν χειροπέδες, και της διαβάζουν το κατηγορητήριο βάσει…
Στην Ελλάδα, και όχι μόνο, η “δικτατορία των ειδικών“ [βλ. post μ’ αυτό τον τίτλο] αποτελεί, πλην άλλων, μετάφραση της χρεοκοπίας της δημοκρατίας. Ο γιατρός είναι ο ιδανικός “τεχνοκράτης” – αντίπαλο δέος του παρωχημένου πολιτικού : απρόσιτος στα ύψη της ακαδημαϊκής του γνώσης, κάθετος στην επιβολή της με συνοπτικές διαδικασίες, στο όνομα της δημόσιας ασφάλειας. Ζήτημα ηθικής του ίδιου του…
Μετά την ΕΦΣΥΝ, τη σκυτάλη παίρνει ένας ακόμα στυλοβάτης της παραδημοσιογραφικής ανωμαλίας, ο ιστότοπος in.gr.“Ρεπορτάζ” όπως αυτό και το προηγούμενο [βλ. post ΔΡΑΠΕΤΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ] σε κάνουν να βγαίνεις κυριολεκτικά απ’ τα ρούχα σου – εκτός αν είσαι “κάτι” σαν τον Γ. Ψαριανό, ας πούμε. Καλό είναι, ως εκ τούτου, να “ελέγχεις το θυμικό σου” και να χειρίζεσαι το…
Θυμάμαι το άρθρο αυτού του γελοίου, του Τάκη Θεοδωρόπουλου [βλ. post COVID ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ], που ειρωνευόταν τη δυσανεξία στις μάσκες “λες και είναι οι αλυσίδες των προλεταρίων”…Κοιτάς εικόνες σαν αυτές και σφίγγεται η καρδιά σου. Παιδάκια σαν τιμωρημένα, αμήχανα, ανήσυχα, αγέλαστα… Δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει τι τους συμβαίνει – ούτε και πρόκειται, όσο εμπιστεύονται αυτούς τους αδίστακτους, “άξιους σεβασμού…
Horror punk με τους εκ Liverpool Zombina And The Skeletones, με άρωμα από ’80s goth και psychobilly. Οι στίχοι είναι [“προφητικοί” και] γκροτέσκοι όπως ο τίτλος – παρωδία του κλασικού των Who… Horror punk with Zombina And The Skeletones from Liverpool, scented with ’80s goth and psychobilly. The lyrics are [“prophetic” and] grotesque, and so is title – a parody…
Η είδηση που οι “συνήθεις ύποπτοι” έσπευσαν να κουκουλώσουν: Το CDC [Center Of Disease Control and Prevention], η αμερικανική υπηρεσία προστασίας της υγείας, έκανε πρόσφατα, “χωρίς τυμπανοκρουσίες” ένα update του αριθμού των θανάτων από κορωνοϊό: η υπηρεσία παραδέχεται ότι, μόνο το 6% από το σύνολο των 153.504 μέχρι στιγμής νεκρών έχουν όντως πεθάνει από την ασθένεια. Αυτό μεταφράζεται σε 9.210…
Ο ακέραιος άνθρωπος φαίνεται με μια ματιά. Γιατί, σ’ ένα κόσμο “δημόσιων προσώπων” όπως ετούτος δω που ζούμε, ξεχωρίζει αυτόματα, σαν τη μύγα μεσ’ το γάλα. Θυμίζω, επειδή ασχολούμαι μ’ αυτήν την υπόθεση έξη μήνες τώρα, ότι ο Didier Raoult θεωρούνταν ο Νούμερο Ένα επιστήμονας παγκόσμια στο χώρο των infectious diseases. Αυτό, χρόνια ολόκληρα προ κορωνοϊού και ιστορίας με χλωροκίνη….
Απλώς ανεπανάληπτο… Από τα early ’80s… MEN WITHOUT MASKS!!! Ah we can dance if we want to, we can leave your friends behindCause your friends don’t dance and if they don’t danceWell they’re are no friends of mineI say, we can go where we want to, a place where they will never findAnd we can act like we come from…
Η Lady Gaga, από την προχτεσινή τελετή των βραβείων του MTV, όπου τιμήθηκε με το TWISTED IDIOT AWARD για το 2020……σχολιασμένη εύστοχα από χρήστρια του Twitter. Δεν χρειάζεται να σημειώσει κανείς ότι κυρίαρχο θέμα εκτός από τις μάσκες ήταν …οι black lives [that] matter… Αξίζει απλώς μια ματιά στο βίντεο [κάτω] με την LG να θέτει εαυτήν στην πρωτοπορία του…
Δύο τραγούδια από το άλμπουμ των Primus ‘Tales From The Punchbowl’ του 1995. Στο “παραληρηματικό” πρώτο, ο Professor Nutbutter περιμένει, με απροσδιόριστους σκοπούς [θα μπορούσε να είναι από ενσαρκωτής του “πνεύματος της επιστήμης”, μέχρι ένας απλός drug dealer] τα παιδιά να “έρθουν προς αυτόν”. Στο δεύτερο παρακολουθούμε πόσο μακρυά μπορεί να φτάσει ένα προβληματικό παιδί, χάρη σε ένα κακό δάσκαλο….
Ένα διαλογιστικό κομμάτι από την τελευταία μέχρι στιγμής συνεργασία των Fripp & Eno, το διπλό ambient άλμπουμ Beyond Even του 2007. A meditative piece from Fripp & Eno‘s last collaboration so far, the double ambient cd Beyond Even of 2007.