To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Θέλω να πω, πέρα απ’ τα γαμωσταυρίδια που κατ’ αρχήν εκμαιεύει η είδηση… …υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν ότι ήμασταν υπερβολικοί όταν λέγαμε ότι “όλο αυτό” [υγειονομική τρομοκρατία, μάσκες, social distancing, εμβόλια] …ήρθε για να μείνει; Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αμφιβάλλουν για το ότι, από δω και στο εξής, θα ζούμε “έτσι”;
Εντύπωσή μου είναι ότι η πολιτική καριέρα του κυρίου Μητσοτάκη θα είναι σύντομη. Ο εν λόγω αισθάνεται πολύ «μη μου άπτου» για να ασχοληθεί με τα κοινά για μεγάλο διάστημα. Η αφ’ υψηλού και σε ανύποπτο χρόνο επιλογή του [βλ. φωτό με Klaus Schwab από τα early ‘00s] και η «επιτυχημένη αντιμετώπιση τεράστιων προκλήσεων» σε ελάχιστο διάστημα, οδηγούν νομοτελειακά σχεδόν,…
Αν επιλέγω τη συγκεκριμένη φωτογραφία [από pronews] είναι γιατί στο βλέμμα του Joe Biden είναι ευδιάκριτα αποτυπωμένο το μίγμα «μέτριας νοητικής έκπτωσης» * [κουτο-] πονηριάς και συγκατάβασης [«σε έχω, Ελληνάκο»] με την οποία αντιμετωπίζει τον πρωθυπουργικό κλόουν – εύκολη λεία ακόμα και για ένα Πρόεδρο των ΗΠΑ στην δική του κατάσταση.Άλλο στοιχείο, διασκεδαστικό ** αυτό, της υπόθεσης, ήταν το επαρχιώτικο…
Το ημι-ηλεκτρονικό έργο του John Adams από τα middle ‘80s, περιγραφόμενο από τον συνθέτη σαν “Συμφωνία για ορχήστρα χάλκινων πνευστών και συνθεσάιζερς] δεν ανήκει, παραδόξως, στα πιο διάσημά του. Είναι όμως μια απ’ τις προσωπικές μου προτιμήσεις στο χώρο του μίνιμαλ. Ακούμε το πρώτο μέρος του Light Over Water. John Adams’ semi-electronic work from the mid-80s, described by the composer…
Μιλώντας για πόλεις και για rhythm section [βλ. προηγούμενο post], ακούμε αυτό το εκπληκτικό τραγούδι από το Fear Of Music των Talking Heads. Αν το Theme For Great Cities “ίπταται” πάνω απ’ την πόλη μεταδίδοντας πανοραμικές εικόνες, αυτή εδώ είναι μια ανελέητη καταδίωξη στους δρόμους της. Speaking of cities and rhythm section [see previous post], we hear this amazing song…
Το απόλυτο αριστούργημα των Simple Minds και μια από τις πιο συναρπαστικές rhythm sections που έχω ακούσει. “Magnificent Theme For Great Cities” ο τίτλος που θα του άξιζε. The definitive Simple Minds masterpiece and one of most exciting rhythm sections I’ ve ever heard. “Magnificent Theme For Great Cities”, would be its proper title.
«Η Αμερική δεν εμπιστεύεται πλέον την Τουρκία. Άρα [sic] επιλέγει την Ελλάδα, ως τον βασικό στρατηγικό εταίρο και σύμμαχό της στην περιοχή, αποφασίζοντας να κάνει μεγάλες στρατιωτικές επενδύσεις τόσο στη Σούδα, όσο και στην Αλεξανδρούπολη». [Ο κύριος Καιρίδης, με την βελούδινη φωνή του]. «Αυτά τα έργα θα γίνουν με αμερικανικά χρήματα ή ελληνικά;»«Βεβαίως με αμερικανικά, και θα χρησιμοποιούνται και απ΄τις…
Ένα έξοχο στιγμιότυπο της μετά-Lionel Richie περιόδου των Commodores, με αναφορές σε Marvin Gay και Jackie Wilson – και οι δυο είχαν αποβιώσει λίγο πριν την ηχογράφηση του τραγουδιού. Από το ομώνυμο τους άλμπουμ, Nightshift του 1985, μια ακόμα εξαιρετική πρόταση του stcigar. A superb moment from Commodores’ post-Lionel Richie era, with references to Marvin Gay and Jackie Wilson, both…
Το πόσο συμφωνούμε με τον εκλιπόντα δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε. Αυτή τη στιγμή νούμερο ένα trend “στο Twitter” είναι ποιος άλλος; ο αντιδιαμετρικά αντίθετος αυτού, champion των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας τα οποία ουδείς καταπατά, Γιώργος Καπουτζίδης.
Ένα από τα ενδιαφέροντα γκρουπ που ξεκίνησαν την πορεία τους στα ’90s, ιδιαίτερα αγαπητό και στο εναλλακτικό κοινό της χώρας μας είναι οι Βέλγοι dEUS. Διαλέγουμε ένα κομμάτι τους από το άλμπουμ The Ideal Crash του 1999. One of the interesting groups that began their course in the ’90s, particularly loved by the alternative audience of our country, is dEUS…
Η αγγλική συμμετοχή στην Eurovision μου θύμισε τον Ντέμη Ρούσσο και τους Aphrodite’s Child. Ακούμε λοιπόν το ομώνυμο τραγούδι του πρώτου τους άλμπουμ – το τέλος του κόσμου λαμβάνεται εδώ ως …τοπικός [τα πέρατα του κόσμου] και όχι χρονικός προσδιορισμός. Επί της ουσίας βέβαια η διαφορά είναι ασαφής, αλλά …whatever. UK’s Eurovision participation reminded me of Demis Roussos and Aphrodite’s…
Στην εξτραβαγκάντζα της ημέρας : ο δικηγόρος του «Μπάμπη», δολοφόνου [sorry γυναικοκτόνου], της Καρολάιν, ακούστηκε να δηλώνει ότι δεν θα προβάλει ως ελαφρυντικό την υποτιθέμενη ανάρμοστη συμπεριφορά του θύματος [«τον έβριζε, τον πρόσβαλλε, κτυπούσε αυτόν και το μωρό» κοκ.], εστιάζοντας την υπερασπιστική του τακτική αποκλειστικά στον πρότερο έντιμο βίο του κατηγορουμένου. Αυτά ανέφερε, αποσπώντας επαίνους για το ήθος του από…