To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Για το “νομοθετικό” ανοσιούργημα με το οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται να εμποδίσει την κάθοδο του Ηλία Κασιδιάρη * στις εκλογές, τα λόγια περιττεύουν. Ακόμα περισσότερο, όταν το θέμα καλύπτει ο Φ. Κρανιδιώτης, σε μια από τις [σπάνιες τελευταία] αξιέπαινες τοποθετήσεις του. Αντιγράφω την ανάρτηση στο Twitter : Για την προαναγγελθείσα απαγόρευση συμμετοχής στις εκλογές στον Ηλία Κασιδιάρη και…
Δεν έχουμε τελειώσει με τον μεγάλο εκλιπόντα. Εννοώ ασφαλώς τον Jeff Beck, του οποίου tracks, παράλληλα με ο,τιδήποτε άλλο, θα συνεχίσουμε να ακούμε. Όπως αυτό, στο βίντεο που μου επισήμανε ο stcigar. Το οποίο να πω το κρίμα μου αγνοούσα, όπως και τα της συνεργασίας με τον Johnny Depp γενικότερα : μπορεί να έχω δει όλες τις ταινίες του [πλην…
Ένα από τα topics του φετινού meeting στο Davos είναι η ψηφιοποίηση του νομίσματος, το CBDC [Central Bank Digital Currency]. Εύκολα γίνεται αντιληπτό το τι συνεπάγεται. Ακόμα πιο εύκολα όταν πρωτοπόρος, στη Δύση, αρχίζοντας απ’ το προηγούμενο φθινόπωρο, κατά ένα απίστευτο τρόπο είναι ο …Καναδάς. Λέω “απίστευτο” γιατί όλοι θυμούνται πώς αντιμετωπίσθηκαν οι ακτιβιστές του Freedom Convoy απ’ την κυβέρνηση…
Ποιος το είχε πει, πλέον δεν θυμάμαι, πρέπει να έχει περάσει 20ετία τουλάχιστον. Όμως η φράση μου έχει μείνει : “η πληροφόρηση στην εποχή του διαδικτύου αντιστοιχεί με το να προσπαθείς να γεμίσεις το ποτήρι σου από ένα καταρράκτη”. Εν πάση περιπτώσει, απ΄ τα τσουνάμια των ειδήσεων, διαχειρίσιμα πλέον μόνο από αλγόριθμους, διαλέγουμε ό,τι προλαβαίνουμε, και σχολιάζουμε. Εν όψει μιας…
Ποιος θα εξηγήσει στο ανθυπο-ούγκανο από πάνω, ή στον παρα-μορφωμένο από κάτω, ότι το “ψωμί κι ελιά και Κώτσο Βασιλιά” ήταν το σύνθημα της αντίστασης στον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλλαν στην “βασιλική” Ελλάδα οι “Προστάτιδες Δυνάμεις”; Ποιος θα του πει για τα Νοεμβριανά και για το ρόλο των Βενιζελικών στην κατάληψη της Αθήνας από αυτές; για την σφαγή των βασιλικών…
Ολοκληρώνουμε το μικρό βασιλικό μουσικό μας αφιέρωμα όπως το ξεκινήσαμε : με τον Jan Akkerman, βιρτουόζο κιθαρίστα – συνθέτη των Ολλανδών Focus. Ακούμε την τζαζίσουσα βερσιόν για ηλεκτρική κιθάρα και ορχήστρα φιλοτεχνημένη απο τον ίδιο και τον ενορχηστρωτή Claus Ogerman, του Adagio από το Concierto de Aranjuez. Ο συνθέτης του, Joaquin Rodrigo, είχε εμπνευστεί το έργο από τους κήπoυς του…
Ακούς αίφνης τον κύριο Ζαχαριάδη να εκτοξεύει στο πλαίσιο τηλεδιαλόγου την ατάκα : “πού ξανακούστηκε λαϊκό προσκύνημα για ένα ιδιώτη;”Δεν κάνεις τον κόπο να σκεφτείς απάντηση : υπάρχουν αναρίθμητες, όσες και οι περιπτώσεις που “δεν έχει ξανακούσει” το πολιτικό παχύδερμο του ΣΥΡΙΖΑ. Νιώθεις απλώς πιο βέβαιος για την απόφασή σου : όχι δεύτερη φορά “Αριστερά”. Όχι στην “εναλλακτική” των Τσίπρα…
Έχοντας μόλις παρακολουθήσει τους τηλε-διαξιφισμούς των κ.κ. Παπαδημητρίου [ΝΔ], Λοβέρδου [ΠΑΣΟΚ] και Ζαχαριάδη [ΣΥΡΙΖΑ] για το θέμα της κηδείας του τέως, αισθάνομαι εκπληκτικά εκτός εποχής. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει κάπως να προχωρήσω με το προγραμματισμένο αφιέρωμα : Η σοπράνο Angela-Marie Blasi ερμηνεύει την άρια ‘L’ Amero, Saro Costante’ από τη νεανική όπερα του Μότσαρτ Ο Βασιλιάς Βοσκός. Ο συνθέτης είναι…
Η λέξη “King” στον τίτλο αυτού, όπως και των περισσότερων κομματιών που έχουμε ακούσει στη διάρκεια του αφιερώματός μας, είναι χρησιμοποιημένη συμβολικά. Με την πρόσθετη λεπτομέρεια ότι, εδώ, είναι και το όνομα του ανθρώπου για τον οποίο έχει γραφτεί το έργο : ο Ιταλός avant garde συνθέτης αφιέρωσε αυτό το μικρό αριστούργημα στη μνήμη του Martin Luther King. The word…
Η διατύπωση, επάνω είναι άκομψη, όπως και η ίδια η “λέξη” ξαφνικίτιδα… Αλλά η ουσία είναι άλλη : κάθε μέρα που περνάει, ένας [σχετικά] νέος άνθρωπος παθαίνει σοβαρό έως θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο. Κοινός παρονομαστής για όλους ο, πρόσφατος συνήθως, εμβολιασμός. Η περίπτωση σύμπτωσης αρχίζει να φαίνεται απίθανη. Το ίδιο και η αφέλεια, ή καοήθεια, όσων διακινούν το “business as usual”…
Παραμένοντας για λίγο σε ντίσκο-βασιλικό κλίμα, ακούμε ένα τραγούδι των “πρωτοπόρων” KC & The Sunshine Band από το δισκογραφικό ντεμπούτο τους, Do It Good του 1974. Το άλμπουμ, όχι ακριβώς επιτυχία στον καιρό του, θα επανεδιδόταν 4 χρονια αργότερα με διαφορετικό εξώφυλλο και τίτλο Queen Of Clubs. Remaining in disco-royal mood for a while, we hear a song by the…
Κρίμα που δεν ‘αντιπροσωπεύει’ την αληθινή αξία του γκρουπ. Από την άλλη, πώς θα μπορούσε; το Dancing Queen είναι όχι μόνο ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει οι Abba, αλλά και ένα από τα πιο όμορφα ποπ τραγούδια που έχoυν γραφτεί ποτέ. Για μένα, και τόσους άλλους, αυτή είναι η Μελωδία της Ευτυχίας. Pity this doesn’t ‘represent’ the band’s actual value. On…