To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
[Από in.gr, μεταφέρον “την είδηση” με πάσαν σοβαρότητα] Μικρές ομάδες εμπειρογνωμόνων ανά θεματική και με συγκεκριμένη εξειδίκευση δημιουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, όπως αποκάλυψε ο Στέφανος Κασσελάκης σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Όπως τονίζει ο κ. Κασσελάκης αυτές οι ομάδες, «think tank» όπως τα αποκάλεσε, θα συνεργάζονται απευθείας μαζί του και θα συνεισφέρουν στα τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.«Για την άρτια στελέχωση…
Κάποια ακόμα δείγματα γραφής του νέου “Δήμαρχου Αθήνας”. Ο κύριος Δούκας ονειρεύεται πολίτες-ποδηλάτες, κάμερες παντού και μάχες με την κλιματική αλλαγή εκ του συστάδην. Προσωπικά εξακολουθώ να εστιάζω στη φυσιογνωμία του. Μέχρι να τη συνηθίσω τουλάχιστον, που δεν το λες και εύκολο.
Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω την είδηση – την έχω δει μόνο σε δυο “περιθωριακά” sites. Αν πάντως αληθεύει, δεν χρειάζονται στρατηγικές σπουδές για να αντιληφθεί κανείς πόσο “θετική” είναι για μας. Σε περίπτωση κλιμάκωσης τουλάχιστον.
Δεν είναι της στιγμής να αναφερθεί κανείς στις αληθινές επιδιώξεις του Σινορωσικού άξονα, ούτε στο τι επακολουθεί μιας πιθανής επικράτησής του επί της Δύσης, με σύνθημα ένα “πολυπολικό” κόσμο. Το θέμα είναι οι σπασμοί απ’ την κλυδωνιζόμενη δυτική ηγεμονία. Σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι χειρισμοί των οποίων γινόμαστε μάρτυρες …και η δική μας μοίρα. Με τη στρατιωτική εισβολή στη Λωρίδα σταθερά…
Μη έχοντας ασχοληθεί με τα της Δημαρχίας, ήμουν έτοιμος να “χαιρετίσω” οποιοδήποτε αποτέλεσμα αρκεί να μην ξανάβγαινε ο ανεκδιήγητος Κώστας Μπακογιάννης.Μαθαίνοντας περί νίκης Δούκα, έψαξα το βιογραφικό του ανδρός. Αυτά που βρήκα τον φωτογραφίζουν ως πιθανά χειρότερο και απ’ τον προκάτοχό του.Αυτός εδώ [βλ. απόσπασμα από το βιογραφικό του] έχει αποστολή να μετατρέψει την Αθήνα σε 15-minute city. Όχι τυχαία,…
Η ανθρωπότητα βρίσκεται πιθανώς στο χείλος του γκρεμού. Ιδού και τα κυρίαρχα trends του ελληνικού Twitter :
Έχοντας διαβάσει τα δυο βιβλία του Πολιτικού Επιστήμονα Norman Finkelstein που έχουν εκδοθεί στα ελληνικά, ’Η Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος’ & ’Εικόνα Και Πραγματικότητα της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής Διαμάχης’ θεωρώ το δεύτερο αξιοσημείωτη ιστορική αναδρομή – πηγή πληροφοριών, για μια υπόθεση που αποτελεί τον ορισμό του αμφιλεγόμενου. Η θέση του, αν και Εβραίου, είναι σαφώς εναντίον της ισραηλινής αφήγησης / πολιτικής. Η είσοδός…
Υπάρχουν πολλά να πει κανείς για το ρόλο του Ιράν πίσω απ’ τη δραστηριότητα της Χαμάς. Ακόμα περισσότερα για το ρόλο της Ισραηλινής δεξιάς, προεξάρχοντος του κυρίου Νετανιάχου, στην αναβάθμιση μιας τρομοκρατικής οργάνωσης σε οργανισμό – διεκδικητή εξουσίας. …Όλα αυτά σε εύθετο χρόνο. Δεν είναι ώρα για αναλύσεις αλλά για προσευχές. Και όχι μόνο για τους άμαχους της Γάζας.
Μη όντας δεινός γνώστης της World Music, αυτή είναι η μόνη μπάντα αποτελούμενη από Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους που ξέρω. Και είναι, σε στιγμές τουλάχιστον όπως αυτή εδώ, συναρπαστική. Οι Bustan Abraham [=Ο Κήπος του Αβραάμ, κοινή ρίζα της εβραϊκής, χριστιανικής και μουσουλμανικής θρησκείας] διέγραψαν μια πορεία 12 χρόνων, βασικά στα ‘90s, και κυκλοφόρησαν 5 άλμπουμ. Το ‘Muwashah’ προέρχεται από το…
Ένα αντιπολεμικό κομμάτι από το άλμπουμ μας Unreel που κυκλοφόρησε το 2008. An anti-war song from our second album, Unreel, released in 2008. You’ve been directed by a distant force A trooper underneath a sporter No sin no consequence no nature’s son Consolidation loves disorder Open [up] the righteous’ dance Don’t lose this chance Stand by the iron men It’s…
Η πρακτική είναι ενστικτώδης, παλιά όσο και ο πόλεμος. Η δαιμονοποίηση του εχθρού [πχ. με χαρακτηρισμούς όπως “ναζί”, “τέρας”, “μη ανθρώπινο ον”, κοκ] εξασφαλίζει στον δαιμονοποιούντα το απόλυτο ηθικό πλεονέκτημα. Αυτό με τη σειρά του, ισοδυναμεί όχι απλώς με δικαίωμα, αλλά με καθήκον να μεταχειριστεί με τον χειρότερο τρόπο τον δαιμονοποιούμενο. Και να τρομοκρατήσει όποιον διαφωνεί, ταυτίζοντάς τον με εκείνον.Και…
Δίπλα στις ιαχές και τους βοβαρδισμούς, τις “εικόνες φρίκης από σκληρά βίντεο”, τις “ανατριχιαστικές περιγραφές” και τις “μαρτυρίες που συγκλονίζουν”, είναι απαραίτητο να ακούγονται οι φωνές κάποιων που εννοούν να είναι πιο ψύχραιμοι και όσο γίνεται αντικειμενικοί. Ίσως γι’ αυτό και πιο ανθρώπινοι.Τα παραπάνω, αν υποτεθεί ότι εξακολουθούν να έχουν λόγο ύπαρξης έννοιες όπως “δημοσιογραφία” και “δημόσιος διάλογος”. Ακολουθεί πρόχειρα…