To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Στο πλαίσιο της υποκατάστασης αληθινών από virtual καταστάσεις, η περίοδος αυτή θα μπορούσε να ονομαστεί Reign Of Terror, με συμβολική παραπομπή στην αντίστοιχη της Γαλλικής Επανάστασης. Εδώ δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι, αρκεί να πεις ή να γράψεις. Ούτε δημόσια καρατόμηση απαιτείται, αρκεί η ακύρωσή σου απ’ τα (social) media με το πλήθος, και εδώ, να ζητωκραυγάζει. Κάπως έτσι την…
Ο “άγνωστος πόλεμος” των ημερών (μεταφορικά πάντα μιλώντας. Μπορεί να πρόκειται για διαφωνούντες φίλους) διεξάγεται ανάμεσα σε δυο Έλληνες αναλυτές : Γιάννη Μάζη και Γιώργο Φίλη. Ο πρώτος, προσωπική μου συμπάθεια από τα late ‘90s, ισχυρίζεται ότι η υπόθεση ήταν λίγο-πολύ στημένη, και ότι δεν αποκλείεται να βρισκόμαστε μπροστά σε προοπτική βελτίωσης του τοπίου μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών. Ο δεύτερος, όχι…
Θέλω να πω …υπάρχει κάτι πιο κοντά σε evil cartoon από τη φάτσα αυτού του ανθρώπου; Όχι ότι μου ήταν συμπαθής, αλλά κι έτσι δεν ήτανε. Τι διάολο, μετάλλαξη έχουν πάθει όλοι; Από τι τους περνάνε; Τα περί Iron Dome, Israeli-like ας μείνουν ασχολίαστα. Αληθινός “αντιαεροπορικός θόλος” θα είναι το ξεπούλημα που ετοιμάζεται.
Μια από τις συνήθειες του Sergei Prokofiev ήταν να “ανακυκλώνει” έργα του, παρουσιάζοντας υλικό τους διασκευασμένο σε εναλλακτικές φόρμες. Παράδειγμα, η ορχηστρική σουίτα Four Portraits and Dénouement from ‘The Gambler’, Op. 49, από την πρώτη του Όπερα, ‘Ο Παίχτης’ (βασισμένη στο έργο του Ντοστογιέφσκι) της οποίας ακούμε ένα απόσπασμα : II. La grand-mère.Παρεμπιπτόντως, της ιδέας μου είναι, ή αυτό είναι…
Ξεκινάμε μ’ αυτές, και βλέπουμε :
Αν και πρόκειται για ένα ακόμα one hit wonder (‘Οι Παλιάτσοι’), ο Ruggero Leoncavallo (1857-1919) ανήκει στις ιδιαίτερες περιπτώσεις του April born club. Αναρωτιέμαι άλλωστε πόσο ανάξιο ακρόασης μπορεί να είναι το έργο του ανθρώπου που έχει γράψει μια όπερα όπως αυτή. Ακούμε αποσπάσματα, στους κύριους ρόλους οι Placido Domingo, Montserrat Caballe. Although he is another hit wonder (‘Pagliacci’), Ruggero…
Τα παραπάνω ως κερασάκι στην παράνοια των ημερών (“θα ανταποδώσει το Ισραήλ;” “πρέπει να ανταποδώσει το Ισραήλ;” “πώς θα ανταποδώσει το Ισραήλ;) Το πρόβλημα εδώ είναι ότι …δεν μπορείς να τους μηνύσεις. Κι ότι δεν είναι ένας ή δύο, αλλά …όλοι : οι εξαιρέσεις είναι απλώς προς το χειρότερο, γιατί είναι το ίδιο το “επάγγελμα” που τους αναγκάζει να είναι…
Εντάξει, είπαμε, “Όχι Από Το Εξώφυλλό Του” κλπ. Αλλά……Είναι φάτσα υποψήφιου ευρωβουλευτή αυτή;
Από το αχανές τοπίο μιας καριέρας διαρκείας 6 δεκαετιών, αυτής του Αυστραλού John Christopher Williams, μεγαλύτερου εν ζωή κλασικού κιθαρίστα, ακούμε 3 κομμάτια, τιμώντας τον ως μέλος του April Born Musicians Club. Δύο από ισάριθμους δίσκους των Sky, prog fusion γκρουπ στο οποίο συμμετείχε από το 1978 μέχρι το 1984 : ‘Ballet-Volta’ (00:00), διασκευή Praetorius & ’To Yelasto Pedi (Theme…
Μετά τον …Κασσελάκη, άλλος πολέμαρχος μας προέκυψε.Μίλα για τον εαυτό σου, Καραγκιόζη.
Τον Ιούνιο του 1932, ο Προκόφιεφ ηχογράφησε για πρώτη φορά στα περίφημα Abbey Road studios. Ήταν το Τρίτο Κοντσέρτο Για Πιάνο, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. H “αυτού υψηλότης”, πρίγκιπας Γεώργιος, πέρασε απ’ το στούντιο στη διάρκεια της ηχογράφησης …για να σπεύσει να εξαφανιστεί “έκπληκτος ίσως από το ελαφρά επιθετικό ύφος της μουσικής”. Ακούμε το συγκλονιστικό Andante-Allegro, πρώτο μέρος…
Ασχέτως συμφωνίας/διαφωνίας/none of the above, μια ανάλυση του Scott Ritter έχει πάντα ενδιαφέρον. Όχι γιατί είναι “εκτός mainstream πλαισίου”, αλλά γιατί είναι βασισμένη σε εμπειρία, γνώση και επιχειρήματα. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, πρόκειται για τελείως διαφορετική ανάγνωση του ιρανικού χτυπήματος, απ’ αυτή που φαίνεται λογική σε μας.