Είχα διαβάσει εκτεταμένα αποσπάσματα του ‘Στρατηγικού Βάθους’, magnum opus του Αχμέτ Νταβούτογλου, πριν ακόμα κυκλοφορήσει ελληνική μετάφραση : τα είχε συμπεριλάβει στο ‘Η γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής και η Τουρκία’, το 2008, ο Ιωάννης Μάζης. Η μετάφραση του βιβλίου του ΑΝ στα ελληνικά έγινε δυο χρόνια αργότερα (από τον Νικόλαο Ραπτόπουλο, εκδόσεις ‘Ποιότητα’, υπό την επιμέλεια του Νεοκλή Σαρρή). Όσοι έχουν ασχοληθεί με το εν λόγω θεωρητικό πέρα από το διάστημα που βρέθηκε στην επικαιρότητα ως ΠΘ & ΥΠΕΞ, θα έχουν αντιληφθεί το ασυνήθιστο επίπεδο ευφυίας / ακαδημαϊκής επάρκειας που τον καθιστά επικίνδυνο για οποιονδήποτε (τον) επιλέγει ως αντίπαλο. Το ότι απομακρύνθηκε κάποια στιγμή από τον ΡΤΕ, δεν εμποδίζει τον τελευταίο να ακολουθεί κατά γράμμα τις θεωρίες του αδιαφιλονίκητου πολιτικού του μέντορα.
Ενδιαφέρον είναι ως εκ τούτου ότι, σε μια στιγμή όπως αυτή, όχι ο “x” αντιστράτηγος ε.α., αλλά …ο Αχμέτ Νταβούτογλου επιλέγεται ως spokesman της χώρας του από την κρατική μας τηλεόραση. Ακόμα πιο ενδιαφέρον, το ότι έχει απέναντί του “στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα και στον τοίχο κολλημένα” όπως ο δημοσιογράφος που συγκατανεύει μουρμουρίζοντας αόριστα στις καλοϋπολογισμένες αερολογίες του. Και ο οποίος δε θεωρεί σκόπιμο να διακόψει / διορθώσει κάτι απ’ όσα ακούγονται, όπως πχ το απίστευτο : “in order to take over all Cyprus”, αναφερόμενο στις προθέσεις της Ελλάδας. Κι ας μη μιλήσουμε για την προτίμηση του πονηρού ανθρωπάκου στον …Γιώργο Παπανδρέου.
Τα παραπάνω κάτι δείχνουν για την προσέγγιση του ελληνικού κράτους σε ένα ζήτημα του οποίου η λύση αποτελεί όρο επιβίωσής του.