OANNES
To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Κάτι λένε πάντως για κατάργηση του πιστοποιητικού εμβολιασμού στα μαγαζιά καθώς έρχεται σιγά σιγά η τουριστική σεζόν. Κάτι πρέπει να κάνουμε μου φαίνεται για να τραβήξουμε κανά τουρίστα και το χειμώνα..
Δεν ξέρω τί γινεται μ’ αυτά τα κατακάθια. Σκέφτομαι να κόψω ακόμα και τις ειδήσεις. Οι πούστηδες μειώνουν τη διάρκεια της ζωής μας. Κάθε φορά συνειδητοποιείς ότι, εξ αιτίας αυτού που είδες, θα πεθάνεις …κάποια δευτερόλεπτα έστω νωρίτερα απ’ ότι αν δεν το είχες δει. Δεν χρωστάω ούτε ένα δευτερόλεπτο ζωής στο γαμημένο Πλεύρη – τον έβλεπα σήμερα και ήθελα να μπω στην τηλεόραση. Φαντάσου ότι ο τύπος το λέει και καμαρώνει ότι το περί μη επιστροφής των υγειονομικών στη δουλειά αν δεν εμβολιαστούν είναι προσωπική του απόφαση.
Προφανώς έχει επιλεγεί για τη συγκεκριμένη θέση ως α. τελειωμένος τσόγλανος και β. αναλώσιμος.
Αν τα περί κορωνοϊού πάντως ήταν 98% ψέμματα, με τη Ρωσία το έχουν ξεφτιλίσει, μιλάμε για 200% και βάλε. Το καλό είναι ότι σταμάτησα να διαβάζω πλέον ειδήσεις, ούτε τους τίτλους. Το κακό είναι ότι δεν το έχουν ακόμα τερματίσει..
Γάμησέ τα, αρκεί να διαβάσεις την τοποθέτηση του “στιχουργού” Ο. Ιωάννου επί του θέματος.
Πρώτη φορά στη ζωή μου τον ακούω. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο τύπος είναι βλαμμένος και να τελειώνει, αν τα λεγόμενά του δεν ήταν αντιπροσωπευτικό δείγμα του επιπέδου της δημόσιας επιχειρηματολογίας τα δύο τελευταία χρόνια. Μια επίσημη πάντως κινεζική τοποθέτηση για το ζήτημα που διάβασα το πρωί, αναπτέρωσε κάπως την πίστη μου στην ανθρώπινη λογική. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, το κατά κοινή παραδοχή ανώτερο IQ της εν λόγω φυλής έχει αρχίσει να ξεχωρίζει πλέον σαν τη μύγα μες το γάλα. Ή μάλλον σαν τη μύγα μες τα σκατά.
Δυστυχώς το ότι τον ακούς πρώτη φορά δεν οφείλεται στο ότι είναι άγνωστος, αλλά αποκλειστικά στην υγιή επιλογή σου να απέχεις απ’ το χώρο.
Για άλλους είναι αδύνατο να αγνοήσουν τέτοιου είδους μιάσματα. Απλούστατα, τους βλέπουν συνέχεια μπροστά τους, να …κάθονται στη δική τους θέση.
Η κινεζική τοποθέτηση είναι όντως παρήγορη. Ώρες-ώρες μπαίνω στον πειρασμό να νιώσω αλληλέγγυος με την εν λόγω φυλή περισσότερο απ’ ότι με τους εκφυλισμένους εκπρόσωπους μιας Δύσης που δεν υπάρχει παρά στο μυαλό μου [στο κάτω – κάτω έχω “εντρυφήσει” κάμποσο στην κινεζική κουλτούρα]. Μετά θυμάμαι ότι και η εικόνα της συγκεκριμένης χώρας, μόνο στο μυαλό μου είναι.