Αυτό που απομένει [παρακάμπτοντας τις θριαμβολογίες του “χρήστη”] είναι να διερευνήσουμε τα κριτήρια με τα οποία θα γίνεται η αξιολόγηση. Γιατί αν ο διενεργών είναι ο κύριος Πιερρακάκης, πρώτο απ’ αυτά δεν μπορεί παρά να είναι η προσαρμοστικότητα στις ανάγκες ενός συστήματος …τυφλά ακολουθητικού των ψηφιακών εξελίξεων. Με άλλα λόγια, η απεμπόληση της εγκυκλίου παιδείας [προτιμώ τον όρο “αγραμματοσύνη”], όρος εκ των ων ουκ άνευ για τη συμπόρευση του εκπαιδευτικού μ’ αυτές.
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι – αντιγράφω από Liberal.gr :
“…τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το 40 τοις εκατό των ενηλίκων στερούνται βασικών ψηφιακών δεξιοτήτων, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για επαναξιολόγηση των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών υποδειγμάτων”.