Με τον κύριο Σαραντάκο (πληροφορίες σ’ αυτό εδώ το λήμμα της ‘Bικιπαίδεια’) έχω ασχοληθεί ξανά προ επταετίας – όποιος ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες μπορεί να ρίξει μια ματιά στο post ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΠΑΝΤΟΥΣΤΑΝ. Για την ακρίβεια, θα τον παρότρυνα να το κάνει.
Η πρόσφατη αφορμή αφορά στον καυστικό σχολιασμό εκ μέρους του (πάνω) των διαμαρτυρομένων για την επιλογή της Ωραίας Ελένης στην νέα κινηματογραφική βερσιόν της Όδύσσειας’ . Το θέμα είναι σε μεγάλο βαθμό, και θα ήταν τελείως γελοίο * αν δεν υπήρχαν από πίσω οι γνωστοί σχεδιασμοί των ιθυνόντων της woke κουλτούρας, την πεποίθηση περί υπάρξεως των ανωτέρω έχουν ουσιαστικά στο στόχαστρό τους ο ΝΣ και οι συν αυτώ. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν όσο το παραμύθι περί “ψεκασμένων” και “θεωριών συνωμοσίας” περνάει σε ενα κοινό αποτελούμενο από τους αληθινούς ψεκασμένους συνωμοσιολόγους : τους περί “ρατσιστών”, και “νοσταλγών της αποικιοκρατίας” κοάζοντες.
Δε χρειάζεται να αναφερθούμε σε θέματα όπως η περιγραφή απ’ τον ίδιο τον Όμηρο της ηρωίδας του, ή το …καθοριστικό του ρόλου της στην πλοκή της Οδύσσειας. Ας ασχοληθούμε με την ουσία του ίδιου του “επιχειρήματος” του κυρίου Σαραντάκου, ο οποίος κόπτεται για την παραμικρή απόκλιση από την ορθογραφία / ορθή σύνταξη, είναι όμως extra large όταν αφορά ζητήματα όπως η …μαυρότητα της Ωραίας Ελένης – η συμπαθέστατη, κενυατικής καταγωγής Lupita Nyong’o που την υποδύεται έχει διακριθεί σε ταινίες …εύγλωττα τιτλοφορημένες όπως 12 Years a Slave (βραβείο Όσκαρ) και Black Panther.
Ο John Wayne λοιπόν, στον οποίο αναφέρεται, εμφανιζόταν στο ρόλο του Τζένγκις Χαν (φωτό ανοίγματος) όχι ως λευκός αλλά μεταμφιεσμένος / προσαρμοσμένος στα εμφανισιακά εκείνου πρότυπα – οι λόγοι της ίδιας της επιλογής του JW αντί ενός …Μογγόλου, αν υποθέσουμε ότι υπήρχε τότε τέτοιος ηθοποιός στο Χολιγουντ, είναι τόσο σαφείς που ακόμα και ο κύριος Σαραντάκος θα μπορύσε να τους αντιληφθεί αν δε διακατεχόταν από το ρατσιστικό μένος εναντίον των συμπατριωτών του. Όσο για την Angelina Jollie, όπως μπορούμε να δούμε στη δεύτερη από τις κατωτέρω φωτογραφίες (στην πρώτη με τη Marianne Pearl), μοιάζει στην ταινία περισσότερο με τη δημοσιογράφο – ακτιβίστρια παρά με τον εαυτό της.
*…αφορά βασικά στη, μέσω τεχνητής προκλήσεως έντασης, συντήρηση της επισκεψιμότητας του λογαριασμού του σοφού γλωσσαμύντορος στο Twitter.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Βασικά ο λόγος που το ανύπαρκτο αυτό ζητημα – λες και δεν είναι πλέον ενήμερος και ο τελευταίος γιδοβοσκός για τις προχθεσινές υπερβολές της περιβόητης “woke ατζέντας” – απέκτησε μία σχετική δημοσιότητα, είναι ότι έθιξε τις φυλετικές ευαισθησίες του πλουσιότερου απατεώνα στον κόσμο. Νοτιοαφρικανού παρεμπιπτόντως no less. Είναι καιρός πιστεύω να παραδεχτούμε ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών που χαρακτηρίζονταν από τη woke αστυνομία της σκέψης ως ρατσιστές και φασίστες, ήταν όντως ρατσιστές και φασίστες. Και κρύβονταν πίσω από άτομα σαν εσένα κι εμένα.
Για το ότι σε ένα βαθμό ισχύει αυτό συμφωνώ (καλά για τη λαμογιά του κυρ-Musk όχι μονο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω). Αλλά ο τελευταίος που “δικαιούται δια να ομιλεί” γι’ αυτό και μια σειρά άλλα ζητήματα είναι ο περί ου ο λόγος Σαραντάκος. Ο οποίος ως γνωρίζων πέντε γράμματα or something ανήκει στους λιγότερο γραφικούς και περισσότερο επικίνδυνους του είδους του.
Δεν αμφιβάλλω καθόλου για το ποιόν του εν λόγω, αν κρίνω μάλιστα και από το post που παρέθεσες. Απλώς έχει γίνει λίγο κουραστικό αυτό το πινγκ πονγκ από τον Άννα στον Καϊάφα – και το μπαλάκι πάντα εμείς με τη λογική του “το μη χείρον βέλτιστον”. Που με ανεξήγητο τρόπο αποδεικνύεται σταθερά χείριστον.