Ο Trump έχει περάσει προ πολλού την κόκκινη γραμμή. Σήμερα, παίρνοντας αυτό που μας είχε κάνει κάποτε να τον συμπαθήσουμε (ένα στοιχειωδώς φυσιολογικό, ανθρώπινο τρόπο έκφρασης, κόντρα στη διαστροφή των εννοιών από τη woke culture) το “εξελίσσει” σε πλήρη σοσιαλμιντιοποίηση, βλ. χουλιγκανοποίηση του “πολιτικού λόγου”. Αναφέρομαι φυσικά στον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται επικοινωνιακά (και όχι μόνο) την υπόθεση Ιράν, και αυτός έχει αντίκτυπο στα “ήθη” της εποχής, μεγαλύτερο ίσως απ’ ότι μπορεί να υπολογιστεί. *
Χτες ο DT επιτέθηκε εναντίον ενός ανθρώπου στον οποίο έχω τεράστια αδυναμία, σε πείσμα της κακοήθους γελοιότητας όσων τον καθυβρίζουν, δεκαετίες τώρα. Μιλάω φυσικά για τον Alex Jones, στο πλαίσιο (βλ. αριστερά) γενικού σαλπίσματος εναντίον πρώην υποστηρικτών / νυν επικριτών του : Jones, Tucker Carlson, Candace Owens, Megyn Kelly…. Με χαρακτηριστική αβρότητα μίλησε για “nut jobs” και “troublemakers” σπεύδοντας να τους χλευάσει γιατί …τους έχουν πετάξει από την τηλεόραση και πλέον δεν τους προσκαλούν σε τηλεοπτικές συζητήσεις. Αυτά αγνοώντας (;) ότι καθένας από τους παραπάνω podcasters έχει μεγαλύτερη επιρροή στο αμερικάνικο ακροατήριο απ΄όση οποιοδήποτε απ’ τα μέσα του (από κεκτημένη ταχύτητα) αποκαλούμενου mainstream.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, το τρέχον πνευματικό status του προέδρου, για όσους δεν το είχαν καταλάβει, προκύπτει και μόνο από τη χαιρεκακία με την οποία αναφέρεται στη χρεωκοπία του Alex Jones και το επικείμενο κλείσιμο του Infowars σε πλαίσιο εκκαθάρισης – όσοι είχαν παρακολουθήσει την υπόθεση Sandy Hook ξέρουν πόσο ακραία σουρεαλιστική (χωρίς προηγούμενο ούτε εξ αποστάσεως) υπήρξε η τιμωρία που του επεβλήθη από το δικαστήριο – 1.5 δισ δολάρια. Για όσους θυμούνται, ο Alex ήταν ο άνθρωπος στον οποίο ο Trump οφείλει σε μεγάλο βαθμό την πρώτη και, σε μικρότερο, τη δεύτερη εκλογική επιτυχία του, ο άνθρωπος που τα “προοδευτικά” μίντια εμφάνιζαν, μια φορά κι έναν καιρό, σαν τον “εγκέφαλο” πίσω απ’ τον Υποψήφιο/Πρόεδρο.

* Εννοείται ότι η “απόκλιση Trump” αποτελεί ως ένα βαθμό παρακολούθημα ενός ευρύτερου σοσιαλμιντιακής εκπόρευσης εκφυλισμού. Δεν παύει βέβαια να συνεισφέρει το δικό της υπόδειγμα, επιτείνοντας τον.