Εν όψει πανωλεθρίας στις αυριανές εκλογές, οι “δημοκρατικοί” και τα δημοσιογραφικά φερέφωνά τους επιστρατεύουν τα βαρύ διανοητικό τους πυροβολικό. Μέχρι εδώ καλά. Το τραγικό της υποθέσεως αφορά στο ποιο είναι αυτό : Μιλάμε για τον, όχι απλώς “ιστορικό” αλλά και [drum roll…] “ΦΙΛΟΣΟΦΟ” Noah Yuval Harari. Το ότι ο εν λόγω αποτελεί το κωμικό ναδίρ της νοητικής ανεπάρκειας στο χώρο…
Η ΤΖΙΤΖΙ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ
Μετά την “προειδοποίηση” από τον καραγκιοζάκο του ΟΗΕ [βλ. εδώ] έρχεται η εξ ίσου βαρυσήμαντη …αποχώρηση του τόπ μόντελ Τζίτζι Χαντίντ από τον “βόθρο μίσους και μισαλλοδοξίας“ του Twitter.Τα πιο αστεία φυσικά δεν είναι εκείνα που διαβάζουμε και βλέπουμε – οι σοφίες της Τζίτζι και το διαπεραστικής εφυιίας βλέμμα της. Είναι το ότι, σε μέγα ποσοστό, οι [τέως] χρήστες αδυνατούν…
ΓΙΑ ΤΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑ ΤΗΣ FDA
Αλιευμένο από το hashtag #Ivermektin. Το φάρμακο που, όπως η υδροχλωροκίνη, απαγορεύτηκε, αφού πρώτα είχε δυσφημιστεί, μαζί με όσους το είχαν [δοκιμάσει και] προτείνει σαν θεραπεία για τον “φονικό ιό”. Στο όνομα των αδοκίμαστων, πειραματικών σκευασμάτων της Moderna και της Pfizer. Αυτό τον οργανισμό “ελέγχου τροφών και φαρμάκων” [την αμερικάνικη FDA] καλούμαστε – ή μάλλον υποχρεούμαστε επ’ απειλή κυρώσεων –…
Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΕΝΑΛΤΙ
Η διαχείριση των ποδοσφαιρικών θεμάτων υπήρξε ανέκαθεν πρότυπο – σημείο αναφοράς εκείνης των πολιτικών. Στην εποχή μας έχουμε περάσει απλώς από το επίπεδο του συμβολικού σ’ εκείνο του πραγματικού. Το κυρίαρχο “αστείο” στα σ.μ. μετά την “ανοιχτή κήρυξη πολέμου” του Μαρινάκη στην κυβέρνηση, συνοδευόμενο από τα καθιερωμένα photoshop, μιλάει για το τσιμέντωμα του πρωθυπουργού της χώρας. Ο χρόνος γι’ αυτόν…
UN VS ELON MUSK
Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς το είδος του ανθρώπου στον οποίο εμπνέει σεβασμό ο ΟΗΕ, ή το πληθυσμιακό ποσοστό που αντιπροσωπεύει. Μετά από χρόνια ομολογημένης – ακόμα κι απ’ τους ίδιους τους ιθύνοντες του Twitter – λογοκριτικής δραστηριότητας, μεροληψίας εις βάρος πολιτικών παρατάξεων, παιχνιδιών επηρεασμού της κοινής γνώμης κτλ. κτλ. o Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αποφασίζει να παρέμβη …τώρα, στρεφόμενος κατά…
THE BEATLES : RAIN (1966)
Ένα από τα όχι ιδιαίτερα γνωστά τραγούδια των Beatles (αν υποτεθεί οτι υπάρχουν τέτοια) ιδανικό για μια βροχερή μέρα. Ηχογραφήθηκε στη διάρκεια των sessions για το Revolver το 1966, χρησίμευσε την ίδια χρονιά σαν flip side του Paperback Writer, για να κυκλοφορήσει για πρώτη φορά σε άλμπουμ στην συλλογή Hey Jude του 1970. 📀 📀 One of the lesser known…
Η …ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ!!!
Η ανταπόκριση του “χρήστη” [κάτω] στην τρομοκρατική εκστρατεία κυβέρνησης και media για την …ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ, θυμίζει κάτι από τις εφιαλτικές στιγμές αναμονής του πρώτου πυραύλου στη Βαγδάτη, …”σε απευθείας μετάδοση σε όλο τον πλανήτη”.Κάποιοι είχαν διασθανθεί από τότε τί παιζόταν : η καλλιέργεια μοτίβων φοβικής συμπεριφοράς είναι διαδικασία, μακροπρόθεσμα, πιο καταστρεπτική κι απ’ τους βομβαρδισμούς τους ίδιους. Η βόμβα σήμερα βρίσκεται…
ALBINONI : OBOE CONCERTO IN D Minor, Op 9/2
Αιθέριο και παράξενα οικείο, σχεδόν “σύγχρονο”, το Adagio από το Κονσέρτο για Όμποε σε ρε ελάσσονα του Αλμπινόνι που ακούμε από την ορχήστρα δωματίου I Musici με σολίστ τον Heinz Holliger. Ιδανικό στ’ αυτιά μου για μια μέρα όπως αυτή. Ethereal and strangely familiar, almost “contemporary” : we hear the Adagio from Albinoni’s concerto for oboe in D minor, performed…
“ΚΟΝΤΡΑ” MUSK – BIDEN
Η “σκληρή κόντρα” που προαναγγέλλει με τον τίτλο του το Έθνος, πρoκύπτει κούφιο γράμμα : αφορά απλώς κάποιες γελοίες ατάκες του άνοος ενοίκου του κτιρίου στο 1900 της Pennsylvania Avenue. Συνοδευόμενες από τις “ανησυχίες” της πιο φαιδρής εκπροσώπου του Λευκού Οίκου από καταβολής αμερικανικού κράτους, Karine Jean-Pierre, περήφανα [αυτο-]διαφημιζόμενης ως …πρώτης έγχρωμης, LGBTQ γυναίκας σ’ αυτή τη θέση. Ο “επιχειρηματίας”…
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ
Μετά την τελευταία αναβολή [Ιούνιος] η δίκη του θαρραλέου δικηγόρου Νίκου Αντωνιάδη πρόκειται να ξεκινήσει μεθαύριο Δευτέρα.Μπαίνοντας σ’ αυτή τη σελίδα του σάιτ του μπορεί κανείς να θυμηθεί, βλέποντας φωτοτυπημένο, το [αισχρό] κατηγορητήριο. Αναπαράγω απλώς, πιο κάτω, την ανάρτηση του ανθρώπου, επισημαίνοντας ότι καλό είναι οι εκφραστικές υπερβολές τις οποίες μετέρχεται [ευρισκόμενος στη γραμμή του πυρός και κατά βάση μόνος…
ISAAC HAYES : SHAFT / BUMPY’S LAMENT [1971]
Δεν φταις εσύ αν καταφεύγεις σε μεγαλοστομίες για ένα έργο που, θέλοντας να είναι ένα ατμοσφαιρικό soundtrack, καταλήγει ένα αυτόνομο έργο τέχνης. Φταίει ο Isaac Hayes που το έκανε τόσο τέλειο. Επανανακαλύπτοντας μετά από χρόνια το μεγαλείο του Shaft. It’s not your fault if you resort to grandiose words about a piece of music meant for an atmospheric soundtrack, which…
LAMBERT, HENDRICKS & ROSS : BLUE [1961]
Χαρακτηριστικό της εποχής [‘50s – ‘60s] και αφορμή για μελαγχολικές συγκρίσεις, είναι ότι το ραφιναρισμένο, σοφιστικέ cool ύφος των Dave Lambert, Ron Hendricks & Annie Ross, απευθυνόταν στο ποπ ακροατήριο. Ακούμε το ασυναγώνιστο jazz φωνητικό σχήμα σε ένα τραγούδι από το άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 1961 με το Ike Isaacs Trio : I.I. – μπάσο, Jimmy Wormworth – ντραμς, Gildo…