Αρχικά σκεφτόμουν να βάλω την εκδοχή του Geza Anda ή “κάποια άλλη από τη δισκοθήκη μου”.
Κοιτάζοντας για άγνωστές μου εκτελέσεις έπεσα σ’ αυτήν του
Martin James Bartlett και των London Mozart Players. Αποφάσισα να την προτιμήσω, όχι ως καλύτερη, αλλά ως πιο φρέσκια.
Κάποια στιγμή του ξεφεύγει μια νοτούλα, σε ένα arpeggio του αριστερού χεριού (3:17) αλλά ποιος νοιάζεται. Ο τύπος είναι mean business – ο
Mozart, ασχέτως του πόσο “απλός” ακούγεται, είναι από τους πιο δύσκολους στην απόδοση του πνεύματός του.
Το μέρος είναι συγκλονιστικό [από τα αγαπημένα μου του
Μozart και όχι μόνο, όλων των εποχών] και η εκτέλεση αντάξιά του.

I was going to post Geza Anda’s version or “some other from my collection”. Searching for interpretations unknown to me, I fell into this one by
Martin James Bartlett and the London Mozart Players. I decided to pick it, not as better of course, but as fresher.
At some point he misses a note, on an arpeggio of the left hand (3:17) but who cares. The guy is mean business –
Mozart’ s spirit, “simple” as his music may sound, is one of the most difficult to interpret.
The part itself is staggering [one of my favorites of all times, not only by
Mozart] and this version is brilliant.

(Visited 80 times, 1 visits today)

1 Comment

  1. Resa September 14, 2021 at 7:40 pm

    Wonderful! I loved watching the fingers on the keys!


Leave a Reply