Από το In The Key Of The Universe – άλμπουμ που ο κορυφαίος χαμοντίστας (…επίσης τρομπετίστας & σαξοφωνίστς) κυκλοφόρησε το 2017 ακούμε την εκδοχή του Pharoah Sanders’ classic από τα late ‘60s, ‘The Creator Has A Μaster Plan’. Συμμετέχει ο ίδιος ο συνθέτης, στο μικρόφωνο και το τενόρο σαξόφωνο (στα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ σαξοφωνίστας είναι ο Troy Roberts). 🟡 🟡 From the album In The Key Of The Universe — the 2017 release by the leading Hammond player (…also a trumpet & saxophone player) — we hear his version of Pharoah Sanders’ classic from the late ’60s, ‘The Creator Has a Master Plan’. The composer himself participates on vocals and tenor saxophone (οn most tracks of the album, Troy Roberts plays the sax).
Η μπάντα / the band : JDF (organ, keyboards), Pharoah Sanders (saxophone, vocals), Billy Hart (drums), Sammy Figueroa (percussion)
There was a time, when peace was on the earth
And joy and happiness did reign and each man knew his worth
In my heart how I yearn for that spirit’s return
And I cry, as time flies
Om, Om
There is a place where love forever shines
And rainbows are the shadows of a presence so divine
And the glow of that love lights the heavens above
And it’s free, can’t you see, come with me
The creator has a master plan
Peace and happiness for every man
The creator has a working plan
Peace and happiness for every man
The creator makes but one demand
Happiness through all the land
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Παρεμπιπτόντως ποιο είναι τελικά το masterplan του Τραμπάκουλα στη φάση με το Ιράν? Εδώ και καιρό η φάτσα του με κουράζει απίστευτα και αδυνατώ να συγκεντρωθώ σε οτιδήποτε σχετίζεται με την πάρτη του.
Σιγά μην έχει και master plan ο ηλίθιος, εδώ παρουσίασε χτες-προχτές σχέδιο να αποσυρθούν λέει από το Λίβανο οι Ισραηλινοί και να επιβάλλει αφοπλισμό των Χεζμπολάδων ο Λιβανικός στρατός με τη βοήθεια του …Αλ Τσογλάνι.
Και οι Εβραίοι θα κάθονται να τους καμαρώνουν…
Έχουμε εισχωρήσει deep into “anything goes” territory.
Και το θέμα μόνο αδιάφορο για μας δεν ειναι. Έτσι και συνεχιστεί έτσι το πράγμα πάμε για οικονομικό σοκ και δέος και δεν υπερβάλλω καθόλου.
Είναι και το οικονομικό, είναι και ότι τα έχει κάνει πλακάκια με τους Οθωμανούς. Εμένα με ξέρεις, δεν έχω προκαταλήψεις, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα το παραξεφτίλισε.
Φαντάσου εμένα που με τους Τουρκόχοιρους έχω και παραέχω.
Anyway, το no regrets σαν “στάση ζωης” ουδέποτε μου άρεσε. Ατάκτως ερριμμένοι είμαστε σ’ αυτό τον κόσμο, και ό,τι μαλακία περνάει απ’ το χέρι καθενός μας, δόξα σοι ο Θεός την κάνουμε. Αλλά για το ότι είχα συμπαθήσει τον Τραμπ όλα αυτά τα χρόνια, με όλα αυτά που του έκαναν τα αρχίδια οι Democrats, δε μετανιώνω δευτερόλεπτο. Το ότι θα έφτανα να τον σιχαθώ ούτε που το φανταζόμουν. Και να’ταν μόνο αυτός; Η κατάσταση της αμερικανκής σκνής είναι beyond imagination. Δίπλα στους αμετανόητους του MAGA (ολοένα περισσότερους, και …πολεμοχαρέστερους, τώρα που προέκυψαν και “φρέσκιοι” νεκροί) υπάρχουν οι αναθεωρητές τύπου Tucker Carlson, ο οποίος υποτίθεται μιλάει και για ανάγκη δημιουργίας νέου κόμματος. Και ο οποίος ήταν …και είναι διαπρύσιος υποστηρικτής του JD Vance. Του “ενεργούμενου” του Peter Thiel, εξ αιτίας του οποίου είχα μπει σε μαύρες σκέψεις για τον Trump πριν ακόμα απ τις εκλογές όπως θα θυμάσαι.
By the way δε θυμάμαι αν έχω ξαναπεί πώς αποκαλεί τον Tucker Carlson, ο ευφυέστατος (καρα-Εβραίος) host του Fox, Mark Levin : Tucker Qatarlson!
Ούτε κι εμένα με πείθει ο Κάρλσον με τη νεοαποκτηθεί(..τ)σα σοβαροφάνεια και την κουραστική του εμμονή με το – αντιπαθές για μένα στην παρούσα του εκδοχή όπως γνωρίζεις – Ισραήλ. Και να φανταστείς ότι μια εποχή (μιλάμε πάντα για pre-millennium καταστάσεις) ονειρευόμουνα διακαώς να ζήσω στις ΗΠΑ.