To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Ακούμε δυο κομμάτια από το “all-time classic” άλμπουμ Ten Ragas To A Disco Beat του, συνθέτη, κιμπορντίστα, κιθαρίστα, μπασίστα (μεταξύ άλλων) Charanjit Singh, από τους διαμορφωτές του ινδικού κινηματογραφικού ήχου και …πρωτοπόρου του Acid House όπως μπορεί κανείς να ακούσει σ’ αυτές τις “βλάσφημες” ηχογραφήσεις του 1982. Η ιδέα περιγράφεται από τον τίτλο. Η δεύτερη raga (Megh Malhar) αποτελεί ένα…
Στο κλίμα της ημέρας, η εναλλακτική βερσιόν κομματιού από το σόλο άλμπουμ μου ‘Inverted A’, κυκλοφορία του 2002. 📀 📀 In the mood of the day, an alternative version of a track from my solo album ‘Inverted A’, released in 2002.
Το σίριαλ δεν το έχω δει – έχω αποβάλει απ’ τη ζωή μου το Netflix από την προηγούμενη δεκαετία. Ούτε και χρειάζεται να το δω προκειμένου να εκτιμήσω το soundtrack του Danny Elfman, του οποίου ένα απόσπασμα ακούμε. Το ίδιο ισχύει για το υπέροχο τραγούδι των Dean & Britta που είναι ενσωματωμένο σ’ αυτό, και το οποίο δεν περιλαμβάνεται ούτε…
Phronesis είναι : ο Δανός Jasper Hoiby – μπάσο – leader, ο Βρετανός Ivo Neame – πιάνο και ο Σουηδός Anton Eger – ντραμς. Στον ήχο τους η υπερβατική δεξιοτεχνία συνδυάζεται με εκρηκτικές “ροκ” δυναμικές, και πάντα ενδιαφέρουσες συνθετικές ιδέες. Το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά jazz piano trios που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. 📀 📀 Phronesis…
Eυρηματική προσέγγιση του ποπ τραγουδιού – jazz standard των ‘40s. O τρομπετίστας – leader και ο Marcus Roberts στο πιάνο οργιάζουν, από κοντά οι Robert Leslie Hurst III – κοντραμπάσο, Jeff “Tain” Watts – ντραμς. Από το άλμπουμ του Wynton Marsalis αποκλειστικά με covers, Standard Time Vol. 1. 📀 📀 An inventive approach to the pop song – jazz standard…
Δεν παρακολουθώ στενά τη ροκ σκηνή αυτή την περίοδο, υπάρχουν ωστόσο κάποια νέα γκρουπ που μου κινούν έντονα το ενδιαφέρον. Όπως οι Geese από το Brooklyn, μια παράξενη και γοητευτική διασταύρωση Velvet U και Television με στοιχεία ποικίλων προελεύσεων, από Radiohead μέχρι Tom Waits (η φωνή του singer-songwriter, κιμπορντίστα και κιθαρίστα Cameron Winter μεταφέρει τον απόηχο του Tom Verlaine, με…
Πολλοί είναι αυτοί που έχουν αναφερθεί στο Γάλλο πιανίστα / κινηματογραφικό συνθέτη Martial Solal ως στον μεγαλύτερο Ευρωπαίο jazz βιρτουόζο της εποχής του. Γεννημένος το 1927 στη Αλγερία από Εβραίους γονείς, ο MS ξεκίνησε να παίζει στα 15 σε ακραιφνώς αμερικανικά (αποτελούμενα εκ στρατιωτών) ακροατήρια. Λίγα χρόνια αργότερα θα μετακινηθεί στο Παρίσι, ξεκινώντας μια σημαντική καριέρα χαρακτηρισμένη από συνεργασίες με…
Ο ήχος που αγαπήσαμε, κάποιοι, στα ‘90s …ακμαίος, σήμερα, σε όλη του την ωμή μεγαλοπρέπεια. Δυο κομμάτια από το The Communicat 1022 EP του αναβιωτή του industrial techno, Βρετανού DJ και παραγωγού Blawan (Jamie Roberts). 📀 📀 The sound we loved, some of us, in the ’90s… vibrant, today, in all its hard – edged grandeur. Two tracks from The…
Δείγμα ορχηστρικής τζαζ του επιπέδου που μόνο ένας Lalo Schifrin μπορούσε να παράγει, το ‘Invisible City’ είναι μια από τις εκτός μεγάλης (-μικρής ) οθόνης συνθέσεις του. Ορχήστρα είναι η LSO – ξεχωριστοί ρόλοι έχουν επιφυλαχτεί για το κοντραμπάσο του μεγάλου Ray Brown και το πιάνο του συνθέτη. 📀 📀 A token of orchestral jazz at the level only Lalo…
Τo 2011 ο David Holmes έγραψε τη μουσική για το υποβλητικό νεο-νουάρ του Steven Sodenbergh ‘Haywire’ (Michael Douglas, Antonio Banderas, Gina Carano, Bill Paxton, Ewan McGregor…). Ακούμε τρία αποσπάσματα από το groovy soundtrack του πιονιέρου της ‘90s electronica. 📀 📀 In 2011 David Holmes wrote the music for Steven Soderbergh’s evocative neo-noir ‘Haywire’ (Michael Douglas, Antonio Banderas, Gina Carano, Bill…
Εδώ που βρίσκομαι έρχεται ξανά βροχή. Ακούμε και, ελπίζω, απολαμβάνουμε (ανεξαρτήτως καιρού) αυτό το μικρό κομψοτέχνημα ηλεκτρονικής ambient, από ένα γκρουπ με έφεση στα αναγεννησιακά & folk ιδιώματα. Το ‘Raindance’ προέρχεται από το ομώνυμο άλμπουμ που οι Βρετανοί Gryphon κυκλοφόρησαν το 1975. “Bonus” η διασκευή του μπιτλικού ‘Mother Nature’s Son’, από το ίδιο άλμπουμ. 📀 📀 Here where I am,…
Το απαιτητικό ρομαντικό ύφος και η ασυνήθιστα πυκνή, συμφωνική γραφή, κάνουν αυτό το soundtrack το αγαπημένο μου του Νίνο Ρότα – αντάξιο του αριστουργήματος για το οποίο γράφτηκε ως μουσική επένδυση. Ο Γατόπαρδος του Βισκόντι (Burt Lancaster, Alain Delon, Claudia Cardinale) έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών του 1963, κερδίζοντας τον Χρυσό Φοίνικα. The demanding romantic style and the unusually dense,…