Από το άλμπουμ The Ghost Sonata που οι Tuxedomoon κυκλοφόρησαν το 1991 ακούμε το ομώνυμο κομμάτι, σύνθεση των Reininger, Brown – μια ακόμα πολύτιμη συμβολή του stcigar. 📀 📀 From the album The Ghost Sonata, which Tuxedomoon released in 1991, we hear the title track, composed by Reininger and Brown – yet another precious contribution from stcigar.

(Visited 137 times, 1 visits today)
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Λογικά πάντως αποτελεί θέμα χρόνου μια σύγκρουση με το Ιράν. Αν το τελευταίο δεχθεί τους όρους των Αμερικανών, τότε θα είναι άοπλο μπροστά στο Ισραήλ. Αν δεν τους δεχτεί, ο Τραμπάκουλας θα πρέπει να πραγματοποιήσει τις απειλές του. Η ένταση με τη Ρωσία και την Κίνα δεν φαίνεται να ενδιαφέρει πολύ Ευρωπαίους και Αμερικανούς, αφού έτσι κι αλλιώς την καλλιεργούν τελευταία παντοιοτρόπως.
Ομολογουμένως παρά την αηδιαστική φλυαρία των μίντια επί του ιρανικού (για να μη μιλήσουμε για το τοξικό κουτσομπολιό – πόλεμος όλων εναντίον ολων – με αφορμή τον …Epstein*) το θέμα εξακολουθεί να είναι ενδιαφέρον και σαν γρίφος πέρα από την (εφιαλτική) πρακτική διάσταση : ανησυχητική είναι κατά την άποψή μου η διαγραφόμενη λήξη του ουκρανικού – ακόμα και χώρες τύπου Εσθονία, Λιθουανία αρχιζουν να λοξοκοιτάνε προς Ρωσία μεριά, αυτοί που βλέπω να μένουμε με τη μπόμπα στα χέρια είμαστε …εμείς. Εν ολίγοις προβλέπεται ενίσχυση της θέσης του Τραμπάκουλα / δυνατότητας στοχοπροσήλωσης στο Ιράν. Και ο πόλεμος δεν προβλέπεται αστραπιαίος, καθώς όπως έλεγα και την άλλη φορά ο έρωτας με τον Ερντογάν (και τον Αλ Σαύρα – Αλ Τσογλάνι – Back Door Man) δεν μπορεί παρά να υποκρύπτει σχέδια …χερσαίας επέμβασης, με στρατιώτες της ISIS. Τωρα πώς σκέφτεται να ντιλάρει ο Τουρκαλάς τη θέση της χώρας του την “επόμενη μέρα”, με ένα Ιράν – πιστό υπηρέτη των Αμερικανών δεν μπορώ να το ξέρω.
* Και μιλάει κάποιος που δεν αδιαφορεί ακριβώς για το θέμα : έχω αναφερθει επανειλημμένα στο βιβλίο (Whitney Webb : One Nation Under Blackmail – 2022) το οποίο και συνιστώ σε όποιον θέλει να αποκτήσει μια ιδέα για τον εν λόγω. Είναι πιθανό να μου έχει ξεφύγει κάτι, αλλά… δεν έχω ακούσει ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ απ τους τυρβάζοντες να αναφέρεται στο βιβλίο ή τη συγγραφέα του. Και δεν εννοώ …Έλληνες (εδώ γελάνε) αλλά Αμερικανούς.
Σκεφτόμουν εντωμεταξύ τις προάλλες πόσο άχρηστος κι επιβλαβής για όλους – για μας ιδιαιτέρως – υπήρξε ο πόλεμος των Αμερικανών στο Αφγανιστάν. Στο ζήτημα του Ιράν παρομοίως the elephant in the room είναι φυσικά το ερώτημα “but.. is it all this necessary?”
Αν ο πόλεμος στο Αφγανιστάν ξεκίνησε υποτίθεται σαν retaliation για την 9/11 στη συνέχεια χάθηκε η μπάλα και …έμεινε χαμένη για 20 χρόνια περίπου.
Το Ιράν, υποθέτω πάντω, βρίσκεται σε ένα κοινό παρονομαστή με την Βενεζουέλα ως τροφοδότης φτηνού πετρελαίου της Κίνας. Μη ξεχνάμε οτι οι “παραδοσιακές πηγές”, σε πείσμα των γελοιοτήτων περί πράσινης ανάπτυξης, γίνονται πιο πολύτιμες από ποτέ. Αυτό λόγω A.I. η οποία προκειμένου να καταπιεί εμάς, χρειάζεται να καταπιεί πρώτα αβυσσαλέες ποσότητες ενέργειας.
True. Αντιστοίχως η Κίνα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διακόψει την παροχή σπάνιων γαιών κοκ. Μακροπροθεσμα όμως ουδείς αναντικατάστατος. Γιαυτό και καλό είναι να μην πιέζονται υπερβολικά οι καταστάσεις. Ελα όμως που ο ρόλος του Τραμπούκου είναι ακριβώς αυτός.
Το πρόβλημα είναι ότι, όπως με τη Βενεζουέλα, έτσι και εδώ, αντί να επικαλείται το αληθινό πρόβλημα, προτάσσει άλλα, πιο επικοινωνίσιμα (ναρκωτικά, ασφάλεια Ισραήλ κτλ.) μη θέτοντας ευθέως όρο στο Ιράν του τύπου “κομμένο το πετρέλαιο στο σχιστομάτη”. Πράγμα που οδηγεί δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι, όπως κι εκεί έτσι κι εδώ …νομοτελειακά θα επιτεθεί. Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει και με άλλους συλλογισμούς, αλλά αυτός είναι …ο δικός μου! 😜
Στην συγκεκριμένη περίπτωση σίγουρα τον πιέζουν και οι Εβραίοι. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου!
Και οι Εβραίοι είναι ανήσυχοι γιατί τα πυραυλάκια των Περσών δεν αστειεύονται, εξ ου και απ’ ότι ξέρω έχουν διαχωρίσει τη θέση τους. Τώρα το τι γίνεται στο παρασκήνιο ένας Θεός το ξέρει, ούτε πόσο …διαχωρισμένοι θα μείνουν έτσι και πέσει μια στρακαστρούκα στο δικό τους έδαφος.
Γενικά η φάση είναι “τσιμπούκια ο Τίγρης”, και η μόνη μου “συνωμοσιολογικής φύσεως” ελπίδα είναι ότι …το πράγμα πάει προς τρομερή, επιπέδου πλανητικού σοκ και δέους κρίση, η οποία “θα παγώσει κυριολεκτικά” ολόκληρη την ανθρωπότητα …μονο και μόνο για να εκτονωθεί χάρη στο “αδιαμφισβήτητο” πλέον τότε, ηγετικό παράστημα του κυρίου Τραμπάκουλα. Ο οποίος τοιουτοτρόπως στη συνέχεια, θα μας βάλει εύκολα στον κώλο τις επερχόμενες (πιο γρήγορα απ’ όσο πιστεύεται) εξελίξεις της A.I. (digital currency, mass unemployment, robots everywhere etc) – και …όποιος ζήσει.
I can imagine that. His favorite act🥳
Κατά τη γνώμη μου πάντως ούτε οι Αμερικανοί ούτε οι Κινέζοι καίγονται ιδιαίτερα για το πετρέλαιο του Ιράν. Περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα έχει το ζήτημα για τον Τραμπ. Αυτοί που καίγονται για φθηνή ενέργεια είναι οι Ευρωπαίοι. Εξ ου και ο βεβιασμενος χαρακτηρισμός των Φρουρών της Επανάστασης ως τρομοκρατικής οργάνωσης.
Δε βλέπω τι έχουν να κερδίσουν οι (ούτως ή άλλως ανερμάτιστοι) “Ευρωπαίοι” απ’ αυτή την κίνηση. Ούτως ή άλλως οι εισαγωγές πετρελαίου στην EU από Ιράν ειναι μηδενικές. Εδώ είχαν απαγορεύσει και σε μας πριν από καμμιά δεκαριά χρόνια να εισάγουμε.
Εντύπωση μου είναι ότι η θεατρική κίνηση αποσκοπεί σε απλό και με το αζημίωτο γλείψιμο στον Τραμπάκουλα.
Το γλείψιμο είναι σίγουρο. Πιθανότατα όμως έχουν και κουτοπόνηρες βλέψεις. Τουτέστιν αμερικάνικη ουσιαστικά ενέργεια μέσω Ιράν. Που θα μπορούσε να σημαίνει και μέσω Τουρκίας.
Anyway δεν επιμένω σε κάποιο συγκεκριμένο σενάριο. Στα πολλά (υποθέτω) που λέγονται, είπα να προσθέσω και τη δική μου αλλήθωρη οπτική😜
Ούτε εγώ επιμένω, εννοείται. Ως προς το τι λέγεται στα μίντια, και μάλιστα από ανθρώπους που ποζάρουν, και πλερώνονται, ως ειδικοί – άσε τους δημοσιογράφους – απλώς δεν περγράφεται. Για οποιονδήποτε με στοιχειώδη λογική που παρακολουθεί τα γεγονότα, τα όσα ακούγονται είναι, στην καλύτερη περίπτωση, αυτονόητα.
Αν μπορέσεις εντωμεταξύ βάλε κι ένα κομματάκι από το αγαπημένο μου άλμπουμ των.. Nirvana της ψυχεδελικής ομογένειας:
https://youtu.be/aox3JW0odDE?si=gYkUiqMG9YaqQZgV
SURE!