To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Πάνε 30 χρόνια από τότε που οι Rob Brown, Sean Booth ξεκίνησαν την συναρπαστική εξερεύνησή τους στον ωκεανό των ηλεκτρονικών ήχων. Το Oversteps, 10ο άλμπουμ του βρετανικού ντουέτου, τους εμφανίζει με λιγότερο abstract, πιο “συμβατικά” μελωδική διάθεση…
Από το θρυλικό [τριπλό βινίλιο] live των Yes στα μέσα των ’70s, ο κιθαρίστας Steve Howe solo, unplugged. From the legendary [triple vinyl] Yes live album released in the middle ’70s, Steve Howe goes solo, unplugged.
Από τα γκρουπ της νεώτερης γενιάς που εννοούν να εκφράζονται σε κώδικες όχι ακριβώς δημοφιλείς, οι Syd Arthur αξιοποιούν την παράδοση της ψυχεδέλειας, του progressive rock και της σχολής του Canterbury [απ’ όπου η καταγωγή τους…]. Το τραγούδι προέρχεται από το δεύτερο τους άλμπουμ.
Ένα άλλο είδος ambient music, ζοφερής και ελεγειακής, από το δεύτερο άλμπουμ του βρετανικού ντουέτου των Martyn Bates, Peter Becker. Το όνομά τους είναι παρμένο από τον τίτλο βιβλίου του Aldus Huxley
Η αυθεντική βερσιόν του τραγουδιού των Bowie/Pop, από το The Idiot, μετατρέπει την πολύ πιο διάσημη εκτέλεση του Bowie σε ανέκδοτο…
Η “ονειρική ποπ” κανονικά δεν θα έπρεπε να θεωρείται …κατηγορία μουσικής, όπως θεωρείται σήμερα, με επιφανείς εκπρόσωπούς της το ντουέτο των Beach House [Victoria (ανηψιά του Michel) Legrand, Alex Scally]. Αν όχι τίποτα άλλο γιατί, το να ανήκεις σ’ αυτήν ισοδυναμεί με περιορισμό στενότερο κι απ’ το να ανήκεις στο πανκ, το μέταλ ή την …σκέτη ποπ, ας πούμε. Εν…
Το κλασικό τραγούδι του Felix Pappalardi, από το άλμπουμ με το ίδιο όνομα.
Έξοχη συνεργασία του Alice με τον τραγουδιστή των Soundgarden, Chris Cornell [R.I.P.]. Aπό το The Last Temptation, άλμπουμ που κράτησε ψηλά το status του μέσα στα ’90s. Ο Chris Cornell και στα backing vocals… Alice’s exquisite collaboration with Soundgarden front man Chris Cornell [R.I.P.]. From The Last Temptation, an album that held his status high in the ’90s. Chris Cornell…
Μια δυνατή live στιγμή για το ιδιοσυγκρασιακό jazz piano trio από την Μινεάπολη των ΗΠΑ. Το κομμάτι είναι από το τέταρτό τους αλμπουμ – πρώτο βασισμένο σε υλικό αποκλειστικά δικό τους. Ethan Iverson – piano, Reid Anderson – bass, David King – drums
Στα 10 του, παιδί – θαύμα ήδη, ο Oscar Peterson άκουσε αυτό το track. Όταν κατάφεραν να τον πείσουν ότι αυτό που άκουγε προερχόταν από ένα και μόνο πιανίστα [στην αρχή αρνιόταν να το δεχτεί], έπεσε σε κατάθλιψη, εγκαταλείποντας το παίξιμο για ένα μήνα. Όπως είπε ο ίδιος αργότερα: “κανείς δεν παίζει σαν τον Art Tatum”. Art Tatum, ο θρύλος…
Η μουσική τους, στις καλύτερες στιγμές της, ανακαλεί την δόξα του ’70s art rock. Οι Καναδοί εδώ, σε ένα τραγούδι από το δεύτερό τους άλμπουμ.
Ο τίτλος του άλμπουμ αποτελεί αναφορά στο έργο του Ralph Vaughan Williams, The Lark Ascending…Το Lark’s Tongues In Aspic είναι η κορυφαία στιγμή ενός κορυφαίου γκρουπ του progressive.