To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Ένα από τα συμπαθέστερά μου γκρουπ της Brit pop περιόδου ήταν οι Divine Comedy του Neil Hannon [στην πραγματικότητα είναι Βορειοϊρλανδοί και εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα]. Τους ακούμε σε ένα κομμάτι απ΄το άλμπουμ τους Casanova του 1996. Neil Hannon’s Divine Comedy were one of my favorite bands from the Brit pop era [actually, they come from North Ireland and…
Από τους βραχύβιους post – punk ήρωες των late ’70s – early ’80s, Spherical Objects, το γκρουπ του singer-songwriter Steve Solamar. Mετά από κάποιες κυκλοφορίες, η τελευταία το 1981, εξαφανίσθηκαν χωρίς σημεία ζωής. From the short-lived post punk heroes of the late ’70s – early ’80s, Spherical Objects, the group of singer – songwriter Steve Solamar. They disappeared after a…
Επιστροφή σε New Wave τροχιά, με ένα κομμάτι από το κλασικό-με-τον-δικό-του-τρόπο, πρώτο άλμπουμ των Martyn Bates & Peter Becker. Το όνομα του ντουέτου, Eyeless In Gaza είναι δανεισμένο από μυθιστόρημα του Aldus Huxley. We return to our new Wave orbit with a song from the classic-in-its-own-way debut album by Martyn Bates & Peter Becker. The duo’s name, Eyeless In Gaza,…
Πεταγόμαστε για λίγο στα middle ’90s και το τέταρτο άλμπουμ του Βρετανού trance master, Ben Watkins, Bible Of Dreams, απ’ όπου διαλέγουμε αυτό το κομμάτι. Popping to the ‘90s for a break, we chose this tune from trance master Ben Watkins’ album Bible Of Dreams.
Ένα obscure classic από τα middle ‘80s, το “I Want You” των γεννητόρων του industrial Cabaret Voltaire. Το ακούμε στην έκδοση του άλμπουμ [The Covenant, The Sword And The Arm Of Lord, 1985] μαζί με το βίντεο και, με καλύτερο ήχο, στην εκτεταμένη βερσιόν. An obscure classic from the middle ’80s. “I Want You”, by the industrial pioneers Cabaret Voltaire….
Στο πλαίσιο μιας νιουγουεϊβίζουσας διάθεσης, όσο αυτή κρατήσει, θα ακούσουμε κάποια κομμάτια από τα late ’70s – early ’80s ξεκινώντας από αυτό εδώ. Από το Dragnet – το πρώτο άλμπουμ που άκουσα απ’ τους Fall. In the context of a new wave-ish mood, as long as it lasts, we will hear some songs from the late ’70s – early ’80s,…
Ο ηλεκτρονικός μινιμαλισμός στις δόξες του : ακούμε ένα εκστατικό κομμάτι από το πρώτο άλμπουμ των Βρετανών πρωτοπόρων του post rock, Seefeel. Electronic minimalism in all its glory : here is an ecstatic tune from the first album of British post rock pioneers, Seefeel.
Το νέο, εμφατικά multiculti τρίο του πιανίστα – συνθέτη Vijay Iyer, συναπαρτίζουν η μπασίστρια Linda May Han Oh και ο ντράμερ Tyshawn Sorey. Πρόκειται για μια ακόμα κυκλοφορία του σπουδαίου Ινδοαμερικανού μουσικού για την ECM. Οι συνθέσεις είναι ως επί το πλείστον δικές του, όπως αυτή που ακούμε. The new, emphatically multiculti trio of pianist – composer Vijay Iyer is…
Και ένα καινούργιο του Van the man, δηκτική αναφορά στους επαναστάτες – οσφυοκπάμπτες της γενιάς του. Και όχι μόνο… A new one from Van the man, a vitriolic reference to the rebel – yes men [not only] of his generation… Where have all the rebels gone? Hiding behind computer screens Where’s the spirit, where’s the soul? Where have all the…
Το κονσέρτο για βιολί του Γιοχάνες Μπραμς, ειδικά η εισαγωγή αυτού εδώ, του πρώτου μέρους, είναι από τα πράγματα για τα οποία αποφεύγεις να μιλάς, από φόβο μήπως ξεπέσεις σε γραφικές υπερβολές. Ως εκ τούτου σταματώ εδώ.Το ακούμε από τον Pinhas Zukerman και την Orchestre de Paris υπό τον Daniel Barenboim. Johannes Brahms’ violin concerto, especially the first segment of…
Από τις περιπτώσεις που ο master πυροτεχνουργός και πρωτοπόρος των multi-media events αφήνει το μουσικό ταλέντο του να λάμψει – μια από τις λίγες σχετικά συνθέσεις του που πραγματικά αγαπώ. Οι ικανότητες του Jean Michel Jarre στον “οργανωτικό τομέα” δεν θα διέφευγαν της αντίληψης των Κινέζων : ήταν ο πρώτος δυτικός μουσικός που προσκλήθηκε από την κυβέρνηση για μια τουρνέ,…
Ακούμε το ομώνυμο τραγούδι από το ολοκαίνουργιο άλμπουμ της αξιόλογης Αμερικανίδας singer-songwriter Shannon Lay – ανάμεσα στις επιρροές της [αυτές μου κίνησαν αρχικά το ενδιαφέρον] αναφέρει τον Nick Drake, τους Velvet, αλλά και τους …Damned και τους Slayer. The eponymous song from the brand new album released by the distinguished American singer-songwriter Shannon Lay. Among her influences [that’s what caught…