To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Δυο ακόμα όψεις της πολυσχιδούς μουσικής προσωπικότητας του Andre Previn : η του πιανίστα – παραγωγού άλμπουμ [όχι ακριβώς] “easy listening” jazz, και η του κλασικού περφόρμερ. Τα δυο πρώτα tracks είναι κυκλοφορίες των ‘60s : κανένα από τα original AP άλμπουμ της εποχής δεν έχει κυκλοφορήσει σε cd, υπάρχει απλώς ένα compilation απ’ αυτά με τίτλο A Touch Of…
Ακούμε δυο αποσπάσματα από την εκτεταμένη σύνθεση του Duke Ellington “Black, Brown and Beige” του 1943. Θέμα του έργου, η παράλληλη με την “επίσημη”, ιστορία των μαύρων πληθυσμών στην Αμερική. Το “Come Sunday” ερμηνεύει η βασίλισσα των γκόσπελ, Mahalia Jackson. Περισσότερα στο blog για τον Duke Ellington, από τους κορυφαίους του April born club, εδώ. We hear two excerpts from…
Ο Charles Mingus [1922-1979], συνθέτης, μπασίστας, band leader και μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες στην ιστορία της jazz, είναι φυσικά από τους επιφανέστερους του April born club. Η μουσική του, για μεσαίου κυρίως μεγέθους σύνολα, κρατώντας την ορμητικότητα του hard bop – ρεύματος της εποχής – αντλεί από την παράδοση της Νέας Ορελάνης [στο πρότυπο εκείνης ο Mingus ενθάρρυνε τον…
Στα early ’00s, οι Pete Shelley, Howard Devoto, συνιδρυτές του ιστορικού βρετανικού πανκ συγκροτήματος Buzzcocks, πραγματοποιούν μια περιστασιακή συνεργασία, ηχογραφώντας ένα home made άλμπουμ [Buzzkunst – 2022]. Το ιδίωμά τους ανακαλεί παλιές δόξες [Buzzcocks, Magazine], όντας ταυτόχρονα ενήμερο τάσεων της τότε εποχής. Ακούμε ένα τραγούδι απ’ αυτό το άλμπουμ. [Κάτω : περιγραφή του Howard Devoto – μια ακόμα προσφορά στο…
Απριλιανός και ο Pete Shelley, συνιδρυτής των θρυλικών punk rockers Buzzcocks, κιθαρίστας, τραγουδιστής και αρχηγός του γκρουπ μετά την αποχώρηση του H. Devoto. Ακούμε ένα από τα πιο δυνατά τραγούδια που έχει γράψει – η κιθάρα του εδώ φλερτάρει “ξεδιάντροπα” με το metal. Από το κλασικό Another Music In A Different Kitchen του 1978. Pete Shelley, co-founder of legendary punk…
Από τους επιφανείς του April club o Giuseppe Tartini [1692-1770] μπαρόκ συνθέτης, βιτρουόζος και δάσκαλος του βιολιού. Το συνθετικό του έργο αφορά ως επί το πλείστον σονάτες και κονσέρτα για το σολιστικό του όργανο. Σε προηγούμενο post έχουμε ανεβάσει την ιδιοσυγκρασιακή, “Gothic” προσέγγιση της Vanessa Mae στην πιο γνωστή σύνθεση του Tartini, της “Τρίλιας του Διαβόλου“ [πολύ ενδιαφέρουσα, καμία σχέση…
Ο σημαντικός Ιταλός μπαρόκ συνθέτης Τζουζέπε Τορέλι [1658-1709] είναι από τους εφευρέτες της φόρμας του κονσέρτου – για την ακρίβεια το πρώτο από τα δυο έργα που ακούμε, Concerto op. 8, είναι η πρώτη εμφάνιση της φόρμας του κονσέρτου γκρόσο, που υιοθέτησαν στη συνέχεια συνθέτες όπως οι Κορέλι, Χέντελ. Το ακούμε από τους Hutchins Consort. Το δεύτερο έργο είναι η…
Ένα κομμάτι που δεν είχε συμπεριληφθεί στο άλμπουμ Stars & Hank Forever [1986] των Residents. Από τη συλλογή Daydream B-Liver με out takes από το υπερφιλόδοξο [και τελικά εγκαταλελειμμένο] project σχετικά με τους Αμερικανούς συνθέτες. Μια πρόταση του stcigar, που με πληροφόρησε ότι ο εικαστικός / μουσικός Homer Flynn, 78 ετών σήμερα και τελευταίος επιζών απ’ την original παρέα ,…
Στα μεθεόρτια του Πάσχα, μια διαφορετική προσέγγιση του λειτουργικού κειμένου από έναν master της κινηματογραφικής μουσικής. Agnus Dei από την Jazz Mass, τη λειτουργία του Lalo Schifrin – στη live έκδοση των late ’90s, 35 χρόνια μετά την original βερσιόν του Paul Horn [Jazz Suite On The Mass Texts, 1964]. Πιο “συμφωνίζουσα” και ενεργητική από εκείνην. Post – Easter, a…
Το αναστάσιμό μας podcast ξεκινάει και τελειώνει με αναγεννησιακή πολυφωνική μουσική – Orlando Gibbons και Jean Lheritier αντίστοιχα. Στο ενδιάμεσο, αποσπάσματα από έργα των John Tavener, J.S. Bach, Pietro Mascagni [η υπόθεση της όπερας Cavalleria Rusticana εκτυλίσσεται την ημέρα του Πάσχα, ύμνο στο οποίο αποτελεί το συγκεκριμένο μέρος], Nikolai Rimsky – Korsakov, Gustav Mahler. Our resurrection podcast begins and ends…
Ο ζόφος δεν αποτελεί “προνόμιο” της σύγχρονης μουσικής, ούτε καν εκείνης της εποχής του ρομαντισμού. Ιδού ο Christoph Willibald Gluck [1714-1787], προαναγγέλλων μεταξύ άλλων τον …Μότσαρτ, στο ζοφερότατο Χορό των Ερινύων από την μεγαλειώδη όπερά του Ορφέας και Ευριδίκη. Ο Leopold Hager διευθύνει τη Munich Radio Orchestra. Gloom is not a “privilege” of contemporary music, not even of the one…
Ενώνοντας το κόνσεπτ των άγιων ημερών με αυτό των συνθετών του μήνα, περνάμε στη ζοφερά μεγαλοπρεπή Νήσο Των Νεκρών του Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Πηγή έμπνευσης του συμφωνικού ποιήματος – ορόσημου της υστερορομαντικής περιόδου υπήρξε ο εικονιζόμενος πίνακας του Ελβετού συμβολιστή ζωγράφου Arnold Bocklin. Αυτό που είχε δει ο συνθέτης ήταν μια ασπρόμαυρη εκτύπωσή του. Θα δήλωνε αργότερα ότι την προτιμούσε απ’…