To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Αναφορές στην ελληνική και διεθνή επικαιρότητα • References to the greek and international current affairs
Την ουρά στα σκέλια ο κρεατοζελές. Σειρά έχουν τώρα σιγά-σιγά τα ευρωμαλάκια, που εκτελούν περίεργους ελιγμούς τελευταία, και δεν εννοώ μόνο τη γελοία συγκέντρωση “προθύμων” στο Λονδίνο. Απ’ την οποία – δασκαλεμένος ίσως απ’ την εταιρεία PR που έχει προσλάβει προς εξομάλυνση των σχέσεων με Τραμπάκουλα – κράτησε αισίως απόσταση ο “πρωθυπουργός μας”. Επόμενη διορθωτική κίνηση που θα μπορούσε να…
Η αντιπάθεια σ’ ένα πολιτικό, αν μπορεί κανείς να αναφέρεται έτσι στον κύριο Μητσοτάκη, είναι ένα πράγμα. Το ενδιαφέρον για την αλήθεια είναι ένα άλλο. Κατ’ αρχήν, για τη συγκεκριμένη περίπτωση, η αντιπάθεια αποτελεί αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος. Και δύσκολα αλλάζει : η συσσώρευση των “ανομημάτων” του εν λόγω είναι τέτοια, που στα μάτια κάποιων από εμάς έχει κριθεί οριστικά. Αυτό…
Το ότι το συγκεκριμένο σκουπίδι εμφανίζεται ως εκπρόσωπος κάποιας, οποιασδήποτε ομάδας ανθρώπων, είναι σημείο των καιρών. Γιατί μετατρέπει αυτόχρημα όσους εκπροσωπεί σε όμοιούς του. Εννοώ (τουλάχιστον) όσους στολίζουν με καρδούλες το παραπάνω εμετογράφημα.
Παναΐτσα μου, ήμαρτον…Θα το φάω το φαΐ μου!!!
Από τη μια ο κύριος Πλακιάς, ο οποίος μπορεί να παρουσιάζεται οπουδήποτε λέγοντας / γράφοντας ό,τι θέλει, με το δικαίωμά μου στην κριτική καταργημένο, εκ των περιστάσεων. Και το εννοώ. Αλλά γιατί το αισθάνομαι, όχι γιατί το επιβάλλει το δίκαιο του ισχυροτέρου ( = του υπερευαίσθητου “Έλληνα πολίτη” και του αντάξιου αυτού “πολιτικού προσωπικού” της χώρας) ή ο …Λάκης Λαζόπουλος,…
ΟΚ, μισούμε (όχι απλώς “δεν εμπιστευόμαστε”) το μεγαλεπήβολο κόσεπτ “A.I.” – τυχαίνει να γνωρίζουμε πράγματα γι’ αυτό, τα οποία κρατιούνται επιμελώς κρυμμένα. Αλλά όταν το πράμα έχει πλάκα, έχει πλάκα.
Ως προς τα Τέμπη, παρατηρεί κανείς (με κίνδυνο να λιντσαρισθεί, για “έλλειψη ενσυναίσθησης”*) δυο ενδιαφέροντες συντονισμούς : ο ένας αφορά στην κινητοποίηση κόσμου “σε όλες τις ελληνικές πόλεις”, αλλά και σε παροικίες του εξωτερικού (βλ. εικόνες από Σίδνεϊ, Τόκιο και …Ρίο Ντε Τζανέιρο). Όποιος θεωρεί ότι τέτοιες καταστάσεις προκύπτουν έτσι απλά, αυθόρμητα, απ’ τη φιλοτιμία του “πολίτη” και των συγγενών…
Επιτέλους κάποιος έπρεπε να μιλήσει έτσι σ’ αυτό το τσογλάνι… (Και μόνο τη φωνή του ν’ ακούς, σου ‘ρχεται να μπεις μέσα στο βίντεο).Ο “Πρόεδρος Ζελένσκι” έφυγε κακήν κακώς απο το Λευκό Οίκο με τον Τραμπάκουλα να τον κατακεραυνώνει : “έλα ξανά όταν θα είσαι έτοιμος για ειρήνη”. Από τα στιγμιότυπα με τα οποία ενθουσιάζεσαι – άσχετα αν στη συνέχεια…
Η κυρία Καρυστιανού μορφάζει συγκατανεύοντας και χειροκροτεί το κατάπτυστο ανθρωπάριο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το οποίο αναφέρεται, με τη συγκεκριμένη φωνή και το συγκεκριμένο θράσος (βλ. βίντεο) στα πεπραγμένα της κυβέρνησης την περίοδο της πανδημίας. Και το οποίο βιάζει βάναυσα τη λογκή, πηδώντας από τις ΜΕΘ (αυτό βρήκε να επισημάνει!) στα του δυστυχήματος, χρησιμοποιώντας εκείνες σαν απόδειξη συγκάλυψης “και εδώ”. Αλλά και…
Αύριο “θα δείξει” κατά πόσο ισχύουν τα περί δυνατότητας ελέγχου του καιρού. Στο μεταξύ, με τους συγγενείς των θυμάτων να ζητούν να μη δοθεί στη δημοσιότητα το πόρισμα προ των συλλαλητηρίων (!) οι εξελίξεις σε Συρία – Αν. Μεσόγειο, είναι τέτοιες που, περισσότερο από ποτέ η “χώρα” χρειάζεται αληθινή κυβέρνηση – συνέχεια επ’ αυτού σε επόμενο post.Αντ’ αυτού, πηγαίνουμε σε…
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Κατά αναλογία, το ποιον του ανθρώπου δεν προσδιορίζεται από τη σοβαρότητα του θέματος που τον απασχολεί. Αν είναι ένα ανερμάτιστο, γελοίο υποκείμενο, θα συνεχίσει να είναι, ακόμα κι αν “διαχειρίζεται” ένα πολύνεκρο δυστύχημα, ή αν “συμπαραστέκεται” στο πένθος του συνάνθρωπού του.Η Ελλάδα, υποβαθμισμένη και απομονωμένη απ’ τις επιλογές της κυβέρνησής της, εκπέμπει (επι-)πλέον επίσημα,…
Ούτε συμπαθής μου είναι, τα ‘χουμε ξαναπεί, ούτε αντίπαλο δέος, ούτε και λύση αποτελεί στην υπάρχουσα κατάσταση. Αλλά με αηδιάζει η ευκολία με την οποία τα λασπομίντια, συστημικά και “εναλλακτικά” τοιαύτα, απονέμουν τίτλους και χαρακτηρισμούς που τους βολεύουν. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και άλλες, ακόμα κι αν μιλάει από σκοπιμότητα, επί της ουσίας έχει δίκιο. Πώς να το κάνουμε…