To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Εννοείται ότι δεν είναι “υποχρεωμένος” κάποιος να αξιολογήσει την παρακάτω συνέντευξη όπως την αξιολογώ εγώ. Είμαι, όμως, απ’ τη δική μου πλευρά “υποχρεωμένος” να αναφέρω τι πιστεύω : πρόκειται για συζήτηση αφενός απολαυστική, εκ του επιπέδου των συνομιλητών, αφετέρου συγκλονιστικά διαφωτιστική. Στην ουσία, είναι μια ευσύνοπτη παρουσίαση ενός θέματος που θα έπρεπε ήδη, και ούτως ή άλλως στο μέλλον θα…
Να μην ξεχνάμε και το παρένθετο αφιέρωμα στον western ύμνο “Ghost Riders In The Sky” και τις ποικίλες ερμηνείες του. Εδώ τον ακούμε από τους Αμερικανούς Kaleidoscope [της θρυλικής μπάντας των ’60s που η μουσική τους προανήγγελε το έθνικ ιδίωμα] – σε μια υποβλητική προσέγγιση που θα μπορούσε να περιγραφεί σαν “ψυχεδελικό ροκ τσιφτετέλι”. Από το reunion album τους του…
Όπως το λέει ο χρήστης : δεν πρόκειται να σταματήσουν. Αυτές οι τερατώδεις, μη ανθρώπινες οντότητες, εξακολουθούν να “πειραματίζονται” με τους ιούς και τις τερατογενέσεις τους. Κάτι άλλο ετοιμάζουν πάλι, ίσως για το 2025. Το πιθανότερο είναι ότι, ένα 20% του πληθυσμού τουλάχιστον, μέχρι και τότε ακόμα, θα πορεύεται με μάσκες. Για πλήρη ενημέρωση επί της νέας προσομοίωσης [Catastrophic Contagion…
Δουλειά δεν είχε ο διάολος γ@μούσε τα παιδιά του.Αυτό είναι τώρα το πάπλωμα του καβγά, το ότι κάποιοι ευρωβουλευτές τα πιάνανε απ’ τους Καταριανούς. Λες και επηρεάζει κάτι τέτοιο, άμεσα τουλάχιστον, τη ζωή του “Έλληνα” ή του “Ευρωπαίου” πολίτη. ‘Η λες και με τη διαλεύκανση [;] της φοβερής υπόθεσης λύθηκε το πρόβλημα της διαφθοράς στον πολιτικό κόσμο. Υποθέτω ένας απ’…
Άψογο, θα έλεγα.
Ο [sir] Elton στο απόγειο της δόξας του, υπερβαίνων τις τραγουδιστικές φόρμες. Ουδεμία σχέση με το μουσικό χυλό των τελευταίων δεκαετιών, για να μη μιλήσουμε για πολιτική στάση. [Sir] Elton at the height of his glory, transcending the song forms. No relation with the last decades’ musical slop, not to mention political stance. When are you gonna come down?When are…
Από τη σκηνική μουσική, έργο 77, του S. Prokofiev για τη θεατρική παράσταση του Άμλετ, ο Sergei Babayan μεταγράφει για δυο πιάνα τη σκηνή του φαντάσματος. Ακούμε τον ίδιο και την κορυφαία Martha Argerich.From S. Prokofiev’s Incidental Music To Hamlet, op.77, Sergei Babayan transcribes the ghost scene for two pianos. We hear him and the almighty Martha Argerich.
Η φωνή αυτού του ανθρώπου είναι δεμένη με την ξενοιασιά των παιδικών χρόνων – κάποιων από εμάς τουλάχιστον. Δεν ξέρω πόση έκπληξη προκαλεί η σταθερή παρουσία του – τη στιγμή αυτής της ηχογράφησης είναι 81. Ούτε νομίζω ότι θα’ πρεπε : η υποχρέωση απόσυρσης στα …πρώτα -άντα, άντε το πολύ στα πρώτα -ήντα, είναι απλώς ένας ακόμα δηλητηριώδης μύθος της…
…Kαι ένα “κλασικό” από τους Oingo Boingo. την μπάντα του Danny Elfman [υπήρξα φαν του “ατόμου” πριν το ξεκίνημα της κινηματογραφικής του καριέρας] ταιριαστό με το αφιέρωμα. Σε δυο βερσιόν, στούντιο [mp3] και live. … And a “classic” by Oingo Boingo, Danny Elfman’s band [I ‘ve been a fan of “the man” before the start of his film career] fit…
Τίτλοι τέλους για την ταινία του Tim Burton [ελλ. τίτλος : ‘Ο Ακέφαλος Καβαλάρης’] από το μουσικό alter ego του, Danny Elfman / End titles for Tim Burton’s movie [Greek title : ‘The Headless Horseman’], from his musical alter ego, Danny Elfman.
Ίσα μωρή τρελή.
Πρόκειται ασφαλώς περί συνωνυμίας – ο Lester γεννήθηκε μ’ αυτό το όνομα, χρόνια προτού ο David υιοθετήσει το “Bowie” ως καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, ο τρομπετίστας – συνθέτης της jazz έχει συμμετάσχει σε άλμπουμ [Black Tie White Noise – 1993] του συνονόματου. Εδώ τον ακούμε σε ένα ανατριχιαστικό στιγμιότυπο από το δικό του άλμπουμ The Great Pretender του 1981….