Ο Sergey Taneyev (1856-1915) ήταν Ρώσος συνθέτης, πιανίστας, θεωρητικός και δάσκαλος – των Rachmaninov, Scriabin, Medtner μεταξύ άλλων. Υπήρξε ο πλέον πολυβραβευμένος απόφοιτος του Ωδείου της Μόσχας, η θεωρητική κατάρτιση του οποίου θα του εξασφάλιζε αργότερα τον τίτλο του “Ρώσου Μπαχ”. Μαθητής του Tchaikovsky, διατήρησε δια βίου μαζί του επαγγελματική και προσωπική σχέση, σε ρόλο έμπιστου κριτή / αξιολογητή της “τεχνικής επάρκειας” των συνθέσεων του. Μια αρνητική κρίση του Taneyev, για υπερβάλλοντα συναισθηματισμό ή για …“χορευτικές” φόρμες μπορούσε να οδηγήσει τον ανασφαλή Piotr Ilich σε παράκρουση. Αντίστοιχα κριτικός ήταν ο ίδιος ο Tchaikovsky για τα έργα του Taneyev, παροτρύνοτάς τον να είναι λιγότερο αυστηρός σε θέματα δομής και περισσότερο αυθόρμητος. Η καντάτα του Ioann Damaskin, το τρίτο μέρος της οποίας ακούμε (On The Day When A Trumpet: Allegro), έχει για θέμα της το Χριστιανό στοχαστή και άγιο του 7ου-8ου αιώνα, Ιωάννη Δαμασκηνό. Βασίζεται στο ομώνυμο ποίημα του Αλεξέι Τολστόι, και είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ένα πρώιμο αριστούργημα. 📀 📀 📀 Sergey Taneyev (1856–1915) was a Russian composer, pianist, music theorist, and teacher – of Rachmaninov, Scriabin, Medtner, among others. He was the most highly decorated graduate of the Moscow Conservatory, whose theoretical mastery would later earn him the title of the “Russian Bach.” A student of Tchaikovsky, he maintained a lifelong professional and personal relationship with the composer, serving as a trusted critic and evaluator of the “technical proficiency” of Tchaikovsky’s works. A negative assessment from Taneyev—whether regarding excessive sentimentality or the use of “dance-like” forms—could send the insecure Pyotr Ilyich into a state of near-hysteria. Tchaikovsky was also critical of Taneyev’s compositions, urging him to be less rigid regarding structure and more spontaneous. The cantata, Ioann Damaskin, the third movement of which we are hearing (On The Day When A Trumpet: Allegro), is written about the 7th–8th-century Christian thinker and saint, John of Damascus. It’s based on Aleksey Tolstoy‘s poem by the same title and is, imho, an early masterpiece.