Ο σοσιαλμιντικός θόρυβος για τον “θρίαμβο” Elon Musk επί της Zanny Minton Beddoes, * αρχισυντάκτριας του Economist δείχνει να εξυπηρετεί ένα σκοπό και μόνο : την κάλυψη του άλλου θορύβου, από το κατρακύλισμα της μετοχής της Space X μετά την είσοδο της στο Χρηματιστήριο και, στη συνέχεια, εκείνης της Tesla που ακολουθεί. Έχουμε αναφερθεί στην περίπτωση του “πλουσιότερου-ανθρώπου-στον-κόσμο-με-λεφτά-των-άλλων” από τετραετίας, όταν ακόμα βρισκόταν στο απόλυτο απυρόβλητο (βλ. εδώ) ** Σήμερα πλέον, όλο και περισσότεροι επενδυτές αναρωτιούνται για τις πραγματικές αποτιμήσεις των εταιριών του, για το αν αυτές αντανακλούν αληθινά έσοδα, και φυσικά για την τύχη των ίδιων τους των επενδύσεων.
Και αυτό δεν αφορά μόνο τον Elon. Στο πλαίσιο “τεκτονικών αλλαγών” που συντελούνται στο τοπίο της Silicon Valley, η απόσταση του “πρώτου τρισεκατομμυριούχου στον κόσμο” από τους ανταγωνιστές του αρχίζει να μειώνεται …όχι επειδή η αξία εκείνων ανεβαίνει. Η πρόσφατη είσοδος του open source μοντέλου της κινεζικής Moonshot AI (Kimi K3) αποκαλύπτει μεγαλοπρεπώς τον κίνδυνο για την κυριαρχία των ΗΠΑ συνολικά στο χώρο : ο συσχετισμός value for money αυτού με τα υπερδιαφημισμένα και πανάκριβα μοντέλα των Anthropic και Open AI είναι περίπου κωμικός (δυνατότητες περίπου οι ίδιες / τιμή κυμαινόμενη στο 1/10, για να μη μιλήσουμε για την παράμετρο open source) καθιστώντας την επιλογή του Kimi K3 μονόδρομο, από ιδιώτες τουλάχιστον, και διοχετεύοντας κύματα πανικού στους entrepreneurs – media darlings…
Κάποιοι από αυτούς με επικεφαλής τον …φιλελεύθερο Dario Amodei έχουν αρχίσει να πιέζουν την αμερικανική κυβέρνηση για περιορισμό των κινέζικων μοντέλων.

* Ο μηρυκασμός των τετριμμένων περί “ρατσισμού”, “ακροδεξιάς” κτλ. και η απεύθυνσή τους ως κατηγοριών εναντίον του Musk για τις θέσεις του στο μεταναστευτικό, φτάνουν για να δείξουν το επίπεδο της ZMB. Να προσθέσουμε την υποτονική αντίδρασή της σε ένα θέμα όπως …το ποσοστό εξάλειψης της ανθρωπότητας από την AI για το οποίο εξακολουθεί να μιλάει ο Musk εν πλήρει σοβαρότητι. Πράγμα που επιβεβαιώνει την άποψη (δική μου και άλλων) ότι εκφράσεις όπως “Bedlam planet” έχουν πάψει οριστικά να αποτελούν σχήμα λόγου. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει, κάτω, ένα απόσπασμα της συζήτησης ή και τη full version αυτής στο YouTube…

** Η περίπτωση Elon Musk θα μου ήταν τελείως αδιάφορη, αν δεν συνέβαιναν τρία τινά : ο εν λόγω επιδιώκει 1. Να μου στερήσει τη χαρά της οδήγησης, 2. Να εγκαταστήσει στο σπίτι μου (και “σε κάθε σπίτι”) ένα ρομπότ που θα καταγράφει / αναμεταδίδει 24/7 τη ζωή μου και 3. Να φυτέψει στον εγκέφαλό μου ένα micro-chip που θα του επιτρέπει να με χειρίζεται (κυριολεκτικά) με το τηλεκοντρόλ.