Όσοι έχουν δει την ταινία Erin Brockovitch (Steven Soderbergh, 2000) γνωρίζουν την πολιτεία της αξιοθαύμαστης γυναίκας που ενσαρκώνει η Julia Roberts. Η ακτιβίστρια (όχι με τη σημερινή – fake – έννοια) στάθηκε αντιμέτωπη στον εταιρικό κολοσσό Pacific Gs & Electric, που μόλυνε με τις πρακτικές του τα νερά μιας ολόκληρης περιοχής προκαλώντας τεράστια προβλήματα υγείας στους κατοίκους. Στο βίντεο βλέπουμε την αληθινή Erin Brokovitch στο νέο της ρόλο : επικεφαλής μιας εκστρατείας ενάντια στον κίνδυνο που διαγράφεται από τον εφιάλτη της εποχής, τα data centers των εταιριών Τεχνητής Νοημοσύνης.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ασχέτως παρενεργειών πάντως, η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων είναι πειρασμός για όποιον ενδιαφέρεται να κάνει το επόμενο βήμα. Όλοι ανεξαιρέτως οι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας πλην της τεχνητής νοημοσύνης με την ευρύτερη έννοια έχουν περιέλθει σε κατάσταση στασιμότητας από δεκαετίες. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Προσωπικά έχω εντυπωσιαστεί από την ικανότητα του συστήματος να μου λύνει επιστημονικές απορίες μπροστά στις οποίες τα έχαναν και οι καλύτεροι επαΐοντες που τύχαινε να γνωρίζω. Πόσο μάλλον που η απάντησή του είναι συνήθως αυτή ακριβώς που φανταζόμουν εξαρχής. Και είναι ακόμα μωρό.
Δεν είναι ότι έχει εξωγήινη νοημοσύνη. Απλά έχει πρόσβαση σε τεράστιο εύρος δεδομένων, τα οποία είναι σε θέση να συνδυάσει δημιουργικά. Είτε χρειαστεί να συνδυάσει δύο δεδομένα είτε δύο εκατομμύρια, δεν του κάνει διαφορά. Ο σύγχρονος άνθρωπος πνίγεται στον ωκεανό της πληροφορίας και γραπώνεται από την πρώτη βολική βεβαιότητα. Not so with AI.
Όσο μεγαλύτερο εύρος δεδομένων μάλιστα έχει στη διάθεσή του, τόσο καλύτερα λειτουργεί. Not so with us mortals.
Από εξελικτικής απόψεως το πνεύμα μας έχει μείνει ακόμα στο επίπεδο του χωριού. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα χωρίς έξωθεν αρωγή την εποχή του κατακερματισμού και της παγκοσμιοποίησης.
Δεν αποκλείεται φυσικά η ανάπτυξη της AI να οδηγήσει τελικά την ανθρωπότητα στον γκρεμό. Left to its own devices όμως η ανθρωπότητα ήδη κατευθύνεται στο γκρεμό.
Καθόλου στο γκρεμό δεν κατευθυνόταν η ανθρωπότητα, τουλάχιστον με τον τρόπο που μπορεί να κατευθυνθεί τώρα …πολύ απότομα, με κάποιο λάθος. Και το πρόβλημα είναι ότι, όπως οι “αρμόδιοι” δεν γνωρίζουν τον ακριβή τρόπο με τον οποίο “μαθαίνουν” τα μηχανήματα από τα κτηνώδη data με τα οποία τα φορτώνουν, όπως δεν ξέρουν τι μπορεί να κάνει το κάθε νέο μοντέλο …”μέχρι τη στγμή που θα το κάνει” (their words, not mine) έτσι δεν ξέρουν / μπορούν να προβλέψουν και τι είδους λάθος θα μπορούσε να προκύψει από αυτό.
Επιπλέον, δε βλέπω γιατί η (ορθή imo) διαπίστωσή σου “Όλοι ανεξαιρέτως οι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας πλην της τεχνητής νοημοσύνης με την ευρύτερη έννοια έχουν περιέλθει σε κατάσταση στασιμότητας από δεκαετίες” πρέπει να βρίσκεται όχι σε αντιδιαστολή αλλά σε συμφωνία με την …πρόκριση της συνέχισης της “έρευνας” στον τομέα της ΤΝ με στόχο την επίτευξη κάποιας super intelligence : η αποκλειστικότητα της έμφασης στην A.I. αποτελεί σύμπτωμα του ίδιου φαινομένου με την συρρίκνωση της δραστηριότητας στους άλλους τομείς, και ταυτόχρονα η διατήρηση αυτής της αποκλειστικότητας ισδυναμεί με βουτιά στο κενό – σύμφωνα με τους κορυφαίους του χώρου, τα ποσοστά των προβλέψεων των οποίων ποικίλουν, χωρίς ποτέ να ξεφεύγουν από ένα εκπληκτικά μεγάλο κίνδυνο αφανισμού όλων μας.
Το μόνο “παρήγορο” σενάριο που μπορώ να σκεφτώ είναι το περί τρομοκρατικών (fear mongering) μεθόδων …πρόωθησης της A.I. (“κοιτάξτε πόσο επικίνδυνη, και άρα …δυνατή, είναι“. “Κοιτάξτε τι μπορεί να κάνει“. Ο μηχανισμός που μπαίνει σε λειτουργία με βάση αυτό το σενάριο εκμεταλλεύεται την κατάσταση νάρκης στην οποία έχει περιέθει ο …πολίτης, εθίζοντάς τον σε καταστάσεις εσχατολογικού τρόμου και κάνοντάς τον τελικά να ντοπάρεται / επιζητεί τέτοιου ειδους εμπειρίες, με τον ίδιο τρόπο που κάποιος εθίζεται στα θρίλερ. Η διαφορά είναι ότι ο θριλερόβιος παρακολουθεί το έργο από αληθινή απόσταση ασφαλείας… Εδώ, ένα ψήγμα αλήθειας να υπάρχει σε όσα ακούγονται, αρκεί για να καταργηθεί “εδώ και τώρα” πάσα δραστηριότητα.
Παρακολουθώντας τις τελευταίες εξελίξεις, με τους ανθρώπους της Anthropic να ανακοινώνουν την ground breaking εξέλιξη “πάνω από το 80% του κώδικα που ενσωματώνεται στο production codebase μας γράφεται από τον Claude” και ταυτόχρονα να καλούν σε ένα είδος global pause, σκέφτεται κανείς ότι : το μοντέλο που νομοτελειακά θα ακολουθηθεί εδώ είναι η αντιστροφή εκείνου που ακολουθήθηκε στα early ’90s με το Ίντερνετ : αν τότε ο κρατικός τομέας πέρασε ουσιαστικά τη συγκεκριμένη δραστηριότητα στον ιδιωτικό τομέα, τώρα το πράγμα ωθείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Γιατί δεν μπορεί παρά όλη αυτή η κινδυνολογία να οδηγήσει σε …μαζική παρέμβαση του κράτους, και συμμετοχή σε επίπεδο regulator αλλά και …stakeholder, ώστε να κρατάει τρόπον τινά τα χαλινάρια. Αυτό άλλωστε έρχεται και κουμπώνει με το πείραμα εν εξελίξει της “ανεξέλεγκτης AI” στην Αργεντινή. ‘Ο,τι δεν μπορεί να κάνει ο Τραμπάκουλας στη χώρα του, θα γίνεται μέσω αντιπροσώπου (“πρέδρος” Miley) με supervisor τον …Peter Thiel.
…Πέραν τούτου, δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να καλωσορίσω μια τεχνολογία που αυτοπαρουσιάζεται ως “de facto” ικανή να κάνει τα πάντα καλύτερα απ΄τον άνθρωπο, μη περιοριζόμενη στην έκθεση των ηλίθιων ρεκόρ ταχύτητάς της, αλλά προετοιμαζόμενη να τον αντκαταστήσει. Επίσης δυσκολεύμαι να αντιληφθώ …τι είδους νέες δουλειές είναι αυτές που θα δημιουργηθούν, σε αντιστάθμισμα εκείνων που θα καταργήσει. Γιατί δεν υπάρχει ούτε μια από αυτές τις “νέες δουλειές” που να μην περιλαμβάνει πλήρη προσαρμογή στους (εξ ορισμού εξωανθρώπινους) ρυθμούς της A.I.
Η μόνη …εξασφαλισμένη δουλειά για τον άνθρωπο στο μεσοπρόθεσμο μέλλον είναι η …θριαμβεύουσα χρόνια τώρα κυρίως σε τριτοκοσμικές χώρες, των Data Annotators: Με τις τεράστιες ποσότητες data για την “εκπαίδευση” των μοντέλων, …εκατομμύρια άνθρωποι σ’ αυτές τις χώρες ασχολούνται με τη συγκεκριμένη “συναρπαστκή δουλειά” : step-by-step labeling σε τεράστιους όγκους δεδομένων, παίζοντας ουσιαστικά το ρόλο των “εκπαιδευτών” των LLMs. Ξέρω το θέμα γιατί είχα μπει στον πειρασμό να ασχοληθώ μ’ αυτή τη δουλειά ο ίδιος – είχα περάσει μάλιστα (με ευκολία) κάποιες προσομοιώσεις των τεστ που απαιτούνται για την πρόσληψη. Ευτυχώς …το ψάξιμό μου επεκτάθηκε στις συνθήκες εργασίας των συγκεκριμένων ανθρώπων οι οποίες είναι …beyond medieval level. Και μόνο αυτό θα αρκούσε για να αντιληφθεί ο κόσμος τι είδους προσωπικότητες βρίσκονται αυτή τη στιγμή, ως …tech bros, στην κορυφή της ανθρώπινης πυραμίδας.
Αν σου πω τώρα ότι διαφωνώ ριζικά με τις παραπάνω παρατηρήσεις, θα είμαι τεράστιος ψεύτης. Το γεγονός πάντως ότι μεγάλο μέρος της κινδυνολογίας προέρχεται από τους ίδιους τους δημιουργούς του κινδύνου – που συγχρόνως παρουσιάζονται σαν σωτήρες – προσδίδει στις προβλέψεις τους ένα σχιζοφρενικό χαρακτήρα που ναι μεν αρμόζει στην ψυχοσύνθεσή τους, δεν προσδίδει όμως και πολλή αξιοπιστία στα λόγια τους.
…Περιττό να πω ότι σε αφρικανκές κυρίως χώρες καταγίνονται με τη συγκεκριμένη ασχολία άνθρωποι ανώτερης μορφώσεως (έως και PhDs) κι γενικώς στα upper levels of intelligence – οι οποίοι, πέρα απ’ τις 3.60 που παίρνουν, πέρα από το εξοντωτικό ωράριο (εργασία κατ’ οίκον = εφ’ όπλου λόγχη με το που θα εμφανιστεί το …πακέτο, οποιαδήποτε στιγμή της μέρας ή της νύχτας), πετιούνται σαν στιμμένα λεμόνια με λογική McDonalds, άμα τη παρελεύσει “ευλόγου διαστήματος”.
Έχοντας κάνει κάθε είδους δουλική εργασία κατά τη διάρκεια της εγκόσμιας καταδίκης μου, δεν εντυπωσιάζομαι ιδιαίτερα. Ούτε για την AI εργάστηκα ως είλωτας ούτε η AI με ξαπόστειλε τελικά στην ανεργία. Σε ανθρώπους αποδίδω την κακοδαιμονία μου και μάλιστα συγκεκριμένης εθνικότητας: ελληνικής!
Μωρέ επ’ αυτού συμφωνώ και επαυξάνω. Αλλά μη ξεχνάς το δόγμα του Bannon lookalike πρώην κολλητού σου!
Και το ότι δεν εργαστήκαμε εμείς ως είλωτες / επανεκτοξευτήκαμε απ’ την AI στην ανεργία, δε βοηθάει τα εκατομμύρια που το έπαθαν …και θα το πάθουν.
Όταν κάποιος βρίσκεται στην πρωτοπορία των εξελίξεων, το παίζει σωτήρας της ανθρωπότητας. Όταν τρώει τη σκόνη των άλλων, φέρνει το τέλος του κόσμου. Καθώς μάλιστα η θέση του πρώτου σε αυτόν τον ραγδαία εξελισσόμενο τομέα εναλλάσσεται ταχύτατα με τη θέση του τελευταίου, το είπα-ξείπα βρίσκεται σχεδόν σε ημερήσια βάση. Marketing and dry bread🍞