Βεβαίως και δεν υπάρχει λόγος να σχολιάσει κανείς * τις ασυναρτησίες / νοηματικές πιρουέτες που εκτελούνται εδώ. Αν υπήρχε τρόπος συμμετοχής σοβαρού ανθρώπου σε μη σκηνοθετημένο διάλογο με “επιφανή” της ΛΟΑΤΚΙ “κοινότητας”, αυτό θα ήταν διασκεδαστικό. Αλλά και χρήσιμο, για κάποιους θεατές που εντυπωσιασμένοι από τίτλους όπως …”Δρ. Ψυχολογίας” της κυρίας what’s-her-name, γίνονται θύματα μιας γελοίας προπαγάνδας.
Ωστόσο ο διάλογος των “επιφανών” γίνεται αποκλειστικά με “δημοσιογράφους” τύπου Γιάμαλη. Όσο για …αντίπαλο δέος, υπάρχει πάντα η κυρία Λουκά και οι παλαιοημερολογίτες.
* Μιλάμε πάντα σε πρώτο πρόσωπο. Το “καθήκον μας” το έχουμε κάνει σε αναρρίθμητα posts στο blog.
Στο φετινό gay pride πάντως από πολιτικούς παρών έδωσαν μόνο Δούκας, Κωνσταντοπούλου, Κασσελάκης. Ηχηρή κατά τη γνώμη μου η απουσία Τσίπρα. Προφανώς κάπου άρχισε να περνάει – κυριολεκτικά – η μπογιά του φαινομένου.
Θα ήθελα να το πιστέψω αλλά, έχοντας γνώση με αποδείξεις και ονόματα του τι χορός δισεκατομμυρίων …κρατεί συστηματικά εκ μέρους “φιλανθρωπικών” οργανισμών (του Soros είναι η κορυφή του παγόβουνου) δε θα το έλεγα. Madness is here to stay, δεν πρόκειται να μας ξεφορτωθούν αν δεν ολοκληρωθεί το πρότζεκτ “πλήρης αντιστροφή πραγματικότητας”.
Ο Αλέξης υποθέτω θέλει να περάσει ένα πιο ώριμο προφίλ, που θα τον διευκόλυνε σε κάποια μετεκλογική συνεργασία …με Κούλη; με Ανδρουλάκη; Πιάσ’τ’ αυγό και κούρευε. Αυτοί που απείχαν πάντως απ’ το pride ήταν, εκτός του Αλέξη, οι προαναφερθέντες.