Ξεκινάμε από μια – θεμιτή – αποενοχοποίηση : όντως, δεν είσαι υποχρεωμένος να τελειώσεις ένα βιβλίο, μόνο και μόνο επειδή θεωρείται αριστούργημα. Και φτάνουμε να περιβάλλουμε την ίδια τη διαδικασία της ανάγνωσης με μια αύρα ματαιότητας : Η ιδέα ότι πρέπει να φτύσεις αίμα για να τελειώσεις ένα βιβλίο του Joyce ή του Thomas Mann …από ψυχαναγκασμό, στα 47 σου χρόνια, που αλλού κατατείνει;
Ίσως εν τέλει κινητήρια δύναμη εδώ είναι ένα ένστικτο επαγγελματικής αυτοσυντήρησης.
Είναι σαν να ακούς τον …Κωνσταντίνο Αργυρό, να σε αποτρέπει απ’ το ν’ ακούσεις Beatles : πώς θα περάσεις, από αυτούς, στα δικά του αριστουργήματα;