Ακούγοντας την ποδοσφαιρική περιγραφή, παρατηρώντας τα πλήθη να παρατηρούν το φαινόμενο με άναρθρες κραυγές και ασυναρτησίες, αισθάνεσαι μάρτυρας μιας έκλειψης η οποία λαμβάνει χώρα όχι ανά χρόνια, * αλλά ανά αιώνες.
Όχι του “Νοητού Ήλιου” – όχι ότι κι Αυτός γνωρίζει μέρες δόξας – αλλά του (Αγίου) Πνεύματος.
Ο τρίτος της παρέας, ας βάλει κάποια στιγμή το χέρι Του.

* Στην πραγματικότητα κάθε ενάμισι χρόνο, απλώς το θέαμα, ορατό σε ακατοίκητα σημεία του πλανήτη, μένει αναξιοποίητο.