To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
ΟΚ, τα μλήσαμε, τα συμφωνήσαμε. Ένα αχρείο τυπάκι, ανάμεσα σε χιλιάδες του είδους του, που γαργαλάει τα αυτιά ενός αφασικού ακροατηρίου με εξ επιτούτου “αντεθνικά” συνθήματα. Αλλά με το εναντίον του όργιο χαιρεκακίας στα “σόσιαλ” μίντια, και με πλήρη επίγνωση του ότι σε κάτι αντίστοιχο απ’ την απέναντι πλευρά, θα συμμετείχε ο ίδιος, δεν μπορείς παρά να προσυπογράψεις την τελευταία…
Με την παρείσφρηση κάποιων, ελάχιστων, κρουστών, ό,τι ακούγεται εδώ προέρχεται από “μια κι έξω”, σόλο ηχογράφηση του Stanley Jordan – χωρίς overdubs. Το άλμπουμ Magic Touch (παραγωγός ο Al Di Meola, εκστατικός με την two-handed tapping τεχνική του συναδέλφου του) είχε δημιούργησε τον σάλο που του άξιζε, εκεί στα mid-80s. 📀 📀 With the addition of a few, minimal percussion…
Σε ό,τι με αφορά, ακόμα ένας λόγος να αποκηρύξω την Bjork ως “ατομάρα” – who gives a fuck δηλαδή, αλλά λέμε… Αυτό, μετά την εργαλειοποίησή της από τη γλοιωδία του #MeToo movement, και τις δηλώσεις που είχε κάνει περί …μητριαρχίας την οποία “καλλιεργεί μέσα απ’ τη μουσική της”. Και, ναι, ακόμα και ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου (πόσο μάλλον η…
Η εμφανισιακή ομοιότητα του JOBE με τον …Volodymyr Zelenskyy είναι τελείως παραπλανητική – έτσι τουλάχιστον θα ήθελα να πιστεύω. Ο Βρετανός techno & house DJ – παραγωγός, είναι ένας από τους ιδιαίτερα ενδιαφέροντες της τελευταίας δεκαετίας. Απόδειξη αυτού, το εξαιρετικό track που ακούμε από το EP με τίτλο ‘VII’, κυκλοφορία του 2018. JOBE’s visual resemblance to …Volodymyr Zelenskyy is completely…
Ο σκοπός στον οποίο αναφέρεται ο κύριος Παπαδημητριάδης ακούγεται ευγενής, * ιδίως (υποθέτω) στ’ αυτιά όσων θυμούνται τις ανατριχιαστικές αποκαλύψεις από το “ψυχιατρείο” της Λέρου, στα mid-80s, και το διεθνή σάλο από το ρεπορτάζ του Observer που επακολούθησε (1989). Τυχαίνει να είμαι ένας από αυτούς.Ως προς τον ομιλούντα, θα μου φαινόταν εμπιστεύσιμος, ίσως και συμπαθής, αν δεν είχε καταγραφεί στη…
Η έγκριτη Μαρία Δεναξά (κάνει πως) αγνοεί το οφθαλμοφανές : η “πλειοψηφία” των ηγετών του κόσμου που αποχωρούν από τη γενική συνέλευση του, αίφνης …καθαγιασμένου ΟΗΕ, αποτελείται από μελαψούς κυρίους και μαντηλοφόρες κυρίες : ο ΟΗΕ, σύμφωνα με δηλώσεις του Νετανιάχου σε ανύποπτο χρόνο (από δεκαετίας +) είναι εργαλειοποιημένος από την Οργάνωση Ισλαμικής Συνεργασίας. * Η τελευταία αριθμεί 50 κράτη…
Μέσω Λαμίας – δεν παρακολουθώ τη (διαδικτυακή) δραστηριότητα της κυρίας Ακρίτα – έπεσα πάνω σ’ αυτό εδώ, συνοδευόμενο από τα συγκινητικά και εμπνευσμένα σχόλια της.Το ότι δεν πρόκειται περί αγάλματος αλλά περί συμπλέγματος, αποτελεί ασήμαντη λεπτομέρεια, για κάποιαν που ανήκει στη χορεία των αρίστων.Το πρόβλημα όμως είναι το εξής : το γλυπτό δεν είναι μόνο αποκρουστικά άσχημο και αναπαραγωγικό σεξιστικών…
…Μετά τον techno μάστερ, ο μάστερ της πομφόλυγας. Μίνιμουμ μπουρμπουλήθρες, μάξιμουμ απόδοση.
Ο “ήχος του μέλλοντος” στο τέλος της χιλιετίας : Κλασικό Detroit techno από το άλμπουμ – ντεμπούτο του πρωτοπόρου της δεύτερης γενιάς, Carl Craig. Το Landcruising, από το οποίο ακούμε δυο κομμάτια, κυκλοφόρησε το 1995. The “sound of the future” at the millennium’s end : Classic Detroit techno from the debut album by second-generation pioneer Carl Craig. Landcruising, from which…
Μια από τις κορυφαίες διασκευές τραγουδιού των Beatles που έχω ακούσει είναι αυτή εδώ των Rare Earth : δράστης ο Tom Baird, συμπαραγωγός του άλμπουμ μαζί με τον παμμέγιστο Norman Whitfield. Από το άλμπουμ των R.E. Ecology του 1970. 📀 📀 One of the best Beatles song covers I’ve heard is this one by Rare Earth : the mastermind behind…
Αποσπάσματα από τη μουσική του Νίνο Ρότα για την ταινία ‘Ο Ρόκο Και Τ’ Αδέρφια Του’. Σκηνοθεσία Luchino Visconti, πρωταγωνιστές : Alain Delon, Renato Salvatori, Annie Girardot, Κατίνα Παξινού, Σπύρος Φωκάς και Claudia Cardinale (R.I.P.) στον πρώτο μεγάλο ρόλο της καριέρας της. Η ταινία υπήρξε το πρώτο breakthrough της ηθοποιού πριν από τον θρίαμβο του ‘Γατόπαρδου’. 📀 📀 Excerpts from…
Κανονικά δεν ασχολούμαι με “τέτοια θέματα”, αλλά εδώ υπάρχει λόγος : ο …Πάρις Ρούπος, είναι υπερβολκά αντιπαθής. Και υπερβολικά ασήμαντος. “Ρύπος” θα ήταν ένα μακράν πιο ταιριαστό όνομα γι’ αυτόν. Το ότι απασχολεί την κοινή γνώμη έστω για μια στιγμή, αποτελεί ήττα για όλους μας. Ιδού λοιπόν κατ’ αρχήν η πέτρα του σκανδάλου, αποσπάσματα από το πρόσφατο “σόου” του αυτοπροσδιοριζόμενου…