To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Ξύπνησα σήμερα μ’ αυτό το τραγούδι στο μυαλό μου. Το προτιμώ με το βίντεο. Από τις [λίγες σχετικά, τόσο] μεγάλες στιγμές των mainstream ’80s.I woke up this morning with this song in my head. I prefer it with the video. One of the [relatively few such] great moments of the mainstream ‘80s. Hey hey hey ye hey now no now…
Θυμάμαι ένα διαδικτυακό κωλόχαρτο τύπου Lifo [μάλλον αυτό ήταν] να διαλαλεί ότι “η νίκη κατά του κορωνοϊού έχει άρωμα γυναίκας” [μιλάμε για Μάιο του ’20, όπου οι πέρα-βρέχει-ηλίθιοι θεωρούσαν ότι φτάναμε στο τέλος της κρίσης]. Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα πυγμής και αποτελεσματικότητας, σε συνδυασμό με …ενσυναίσθηση, αναφερόταν η περίπτωση της Νεοζηλανδής πρωθυπουργού Jacinda Ardern.Σήμερα, η Νεοζηλανδή πρωθυπουργός οδηγεί τη χώρα σε…
Από τα χείλη αρμοδίων, ενός “ειδικού” και ενός “πολιτικού”, ακούστηκαν φράσεις …παρήγορες.Πρώτος, εχτές, ο κύριος Τζανάκης, άγγελος εφιαλτικών δεινών επί μονίμου βάσεως απ’ την λεβεντογέννα Κρήτη. Ο κύριος αυτός, με λεζάντα “πιθανότητα για ένα εφιάλτη χειρότερο απ’ το Μπέργκαμο”, παλινδρομούσε επί ένα πεντάλεπτο που άντεξα να τον ακούω, ανάμεσα σε προειδοποιήσεις ότι δεν θα υπάρχουν κρεβάτια ΜΕΘ για άλλα περιστατικά,…
Με τη Δύση εισερχόμενη σε περίοδο παγκοσμιοποιημένης hi tech τυραννίας, με το διεφθαρμένο ιατροφαρμακευτικό σύμπλεγμα στην αιχμή του δόρατος και αδίστακτες πολιτικές μαριονέτες να “εγκυρώνουν” τις κινήσεις του, ενδιαφέρον προκαλεί η επανεμφάνιση των Ταλιμπάν. Η παράδοση του Αφγανιστάν στα χέρια τους αποβαίνει, ή έχει σχεδιαστεί ως, χρήσιμη για τους Παγκοσμιοποιητές : ο μαινόμενος φασιστικός ολοκληρωτισμός βρίσκει τον “απόλυτο” αποδιοπομπαίο τράγο…
Το ζουμί της υπόθεσης βρίσκεται στον τίτλο της Washington Post : THE WORLD’S MORAL OBLIGATION TO AFGHAN REFUGEESΑπέναντι στους Αφγανούς πρόσφυγες [;] έχουμε όλοι μας ηθική υποχρέωση. Κάτι αντίστοιχο με την αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής και την επιπέδωση της καμπύλης. Ο “Πρόεδρος Μπάιντεν” κατηγορεί για τα τεκταινόμενα στο Αφγανιστάν την κυβέρνηση Τραμπ, με το ίδιο ανοϊκό θράσος που το έκανε…
Μια μπαλάντα από το Stand Up, δεύτερο άλμπουμ των Jethro Tull. Έξοχο δείγμα της λυρικής πλευράς του Ian Anderson. This ballad is a brilliant sample of Ian Anderson’s lyrical side. From Stand Up, Jethro Tull’s second album. Took a sad song of one sweet eveningI smiled and quickly turned awayIt’s not easy singing sad songsBut still the easiest way I…
Μίνιμαλ κιθαριστική ευφορία από τους Αυστραλούς The Cruel Sea στα early ‘90s. Το This Is Not The Way Home είναι ένα από το λιγότερο γνωστά άλμπουμ τους. Minimal guitar euphoria from the Australian The Cruel Sea in the early ‘90s. This Is Not The Way Home is one of their lesser known albums.
Ο τηλεοπτικός μονόλογος εν είδει διαλόγου της κυρίας Γιαμαρέλλου, παθολόγου – λοιμοξιωλόγου είναι από τους πιο αντιπροσωπευτικούς που έχω ακούσει της κατάστασης βασανισμού που βιώνουμε απ’ το ιερατείο των “ειδικών”. Αποφεύγοντας τη διαδικασία αναπαραγωγής αυτούσιων φράσεων [πιο επώδυνη και απ’ όσο κουραστική], εστιάζω σε όσα προκύπτουν απ’ τα λεγόμενά της. Το χαρτί άλλωστε είναι αυτή η φωνή νευρωτικής, στα πρόθυρα…
Εχτές το βράδυ μόλις ελεεινολογούσα τον Βελόπουλο, βλέποντάς τον στην τηλεόραση, για την σκηνική παρουσία * με την οποία υποστηρίζει τα προϊόντα του [για τα οποία δεν έχω άποψη]. Ο άνθρωπος “στο κάνει δύσκολο” να συνταχθείς μαζί του, κι ας είναι ο μόνος που με τις απόψεις του στο μεταναστευτικό, τα ελληνοτουρκικά, την “κλιματική αλλαγή” ή την “πανδημία”, ουσιαστικά ταυτίζεσαι….
Μια από τις πιο μεστές αισθήματος ερμηνείες που έχω ακούσει του lied του Schubert, είναι αυτή της Αμερικανίδας σοπράνο Barbara Bonney. Την συνοδεύει στο πιάνο ο Geoffrey Parsons.Ο Franz Schubert, ένας από τους κορυφαίους συνθέτες όλων των εποχών, γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1797 στη Βιέννη. One of the most touching interpretations I’ve heard of the Schubert’s lied is this,…
Ένα τραγούδι από τον σημαντικό Αυστραλό κιθαρίστα – συνθέτη Roland S. Howard [Birthday Party, solo], πρόταση του καλού φίλου του blog, stcigar. A song by the important Australian guitarist – songwriter Roland S. Howard [Birthday Party, solo], a proposition from the good friend of the blog, stcigar. The rain fell on the street of greyThe steeple, lightning rod, the crossThe…
ψεκασμένοι με phd