To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Όποιος το πιστεύει αυτό που βλέπει/ακούει ας μου το πει κι εμένα. Γιατί εγώ ειλικρινά δυσκολεύομαι. Η μόνη λογική [;] εξήγηση είναι ότι η “μάνα Chucky” προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι ούτε ένας απ’ τους ανεμβολίαστους δεν θα κάνει το επικαιροποιημένο. ΥΓ. Κόψτε φωνή και φάτσα “δημοσιογράφου”.
Βλέποντας την εικόνα του Αντετοκούμπο να κυριαρχεί στο hashtag Greeks, σκέφτεται κανείς τι προοιωνίζεται το συγκεκριμένο project : Κατά τα φαινόμενα, γενιές νεοελλήνων γαλουχούμενων με την εικόνα του Νιγηριανού μπασκετμπολίστα ως “Ολύμπιου θεού”. Επόμενο λογικό βήμα, ο μετασχηματισμός τους σε μια ορθάνοιχτη αγκαλιά, για τις ορδές των αφροασιατών που θα κατακλύζουν ανενόχλητοι τη “χώρα”. Η ίδια η εικόνα του “θεού”…
Το ωραίο της ημέρας!
Το link που έστειλε ο stcigar οδηγεί σε κείμενο με λεπτομέρειες από την ανεπίσημη συνάντηση της Βασίλισσας Ελισάβετ με τον Duke Ellington το 1959 : ξεκινώντας από ένα κομπλιμέντο για την ηλικία της, απ’ το οποίο η “Μεγαλειοτάτη” έδειξε να κολακεύεται, ο υποδειγματικά ευγενής bandleader προχώρησε στο επόμενο βήμα αποκαλύπτοντάς την ότι τον εμπνέει μουσικά και ότι …κάτι θα μπορούσε…
Οι εναλλακτικές προσεγγίσεις των mainstream media στον βίο και την πολιτεία της εκλιπούσης, υπενθυμίζουν ζητήματα αφορώντα σ’ εκείνα και τους πολιτικούς χώρους που εκπροσωπούν. Κάποια απ’ αυτά ξεχνιούνται στην ένταση της στιγμής και την [δικαιολογημένη] ανάγκη να ενταχθείς σε ένα από τα δυο στρατόπεδα. Η κριτική διάθεση των liberals [CNN etc] “νιώθεται” περισσότερο. Μέχρι που ακούς αίφνης μια φράση όπως…
Ξεχνάς για μια στιγμή τον Τζο Μπάιντεν.“Αυτό εδώ” είναι ο δεύτερος πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο.
Καλώς τα παιδιά τα δικά μας…Σημειωτέον, δια να μη λησμονώμεθα, ότι η πακιστανική κυβέρνηση έχει εκδηλώσει επανειλημμένα αμέριστη υποστήριξη στο τουρκικό καθεστώς. Πράγμα που καθιστά, πέρα από οτιδήποτε άλλο, την παρουσία άγνωστου [πάντως …μεγάλου] αριθμού Πακιστανών στο Ellada σε εντός των τειχών κίνδυνο, οψέποτε ο εμετικός πρόεδρος της “φίλης και γείτονος” αποφασίσει να μετατρέψει τις απειλές σε πράξεις. Παρεμπιπτόντως, δεν…
Όχι ότι δεν θα το έκαναν ούτως ή άλλως. Ένας ωστόσο ακόμα λόγος για τον οποίο τα σαπροκάναλα οργιάζουν με τo reality της Βασιλικής Οικογένειας είναι …το παρακάτω βίντεο.Δεν πρέπει με τίποτα να διαδοθεί.Γιατί εξ αυτού προκύπτει ότι οι πρωτοπορούντες στον εμβολιασμό Ισραηλινοί αξιωματούχοι, ήξεραν εξ αρχής τις παρενέρεγειες των εμβολίων της Pfizer, μέσα από επίσημα στοιχεία τα οποία επέλεξαν…
Μουσική του Henry Purcell, κορυφαίας φυσιογνωμίας του Βρετανικού μπαρόκ, με αφορμή την νεκρώσιμη τελετή για την Βασίλισσα Mary III [Μάρτιος 1695]. Το έργο εκτελέσθηκε και στην κηδεία του ίδιου του συνθέτη, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Το εισαγωγικό [και καταληκτικό] March είναι περισσότερο γνωστό από την ηλεκτρονική βερσιόν του Walter [Wendy] Carlos που ακούγεται στην ταινία “Κουρδιστό Πορτοκάλι”. Music by…
Αν αυτό που ζούμε είναι ο πόλεμος που διεξάγει η εικονική εναντίον της αληθινής πραγματικότητας, και αν τα media είναι το πιο ισχυρό της όπλο, η περίπτωση του θανάτου της Βασίλισσας είναι αντιπροσωπευτική του πώς το χρησιμοποιεί : κάθε τι σχετικό με τη βασιλεία, όπως την πραγματεύεται [βάσει οδηγιών] το “δημοσιογραφικό προσωπικό” ξεκινάει από, και κατευθύνεται, στη χώρα του παραμυθιού,…
Κάποιοι δεν συμμεριζόμαστε το “βαθύ πένθος” στο οποίο βυθίστηκαν τα μίντια με τον θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ. Για την ακρίβεια μας φαίνεται ακατανόητο, πέρα απ’ το πολιτικό του σκέλος [τελευταία αναλαμπή της πολιτιστικής ηγεμονίας μιας πάλαι ποτέ Αυτοκρατορίας]. Και ας μη μιλήσουμε για το Ερπετό – απόγονο του Κόμη Δράκουλα – κλιματικό ακτιβιστή-με -τα-λεφτά-των-άλλων, που την διαδέχεται.Είναι ωστόσο μια αφορμή…
Η “ανάγκη αισιοδοξίας” είναι ένα ακόμα ψέμα όπως, στο σύνολό του, το lifestyle που μας τη φόρτωσε στο σβέρκο. Αυτό που όντως έχουμε ανάγκη είναι ο ρεαλισμός που προκύπτει απ’ τα γεγονότα και την ανάλυσή τους. Αν ψάχνετε για αισιοδοξία, μην παρακολουθήσετε τη συζήτηση του Γιώργου Αδαλή με τον Λάμπρο Καλαρρύτη.