Μια από τις ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτες μουσικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα, ο Francis Poulenc, μέλος της “Ομάδας των 6” (μαζί με Auric, Durey, Milhaud, Honegger, Tailleferre) δεν έπαψε να σαρκάζει τους αβανγκαρντίστες της εποχής του, το σειραϊσμό, τη μαθηματικοποίηση της μουσικής, τασσόμενος υπέρ μιας μουσικής που πάνω απ’ όλα …τραγουδιέται. Το πόσο δίκιο είχε ο “συντηρητικός”, “ελαφρός” κτλ. κτλ. Γάλλος συνθέτης φάνηκε από την εξέλιξη των πραγμάτων. Παρεμπιπτόντως, ο FP υπήρξε ανοιχτά ομοφυλόφιλος – όχι, εννοείται με το σημερινό …διακηρυκτικό τρόπο. Έργα του όπως το μπαλέτο Les Biches ή η όπερα Les Mamelles De Tiresias είναι διαποτισμένα από αυτήν. Εμείς ακούμε το πρώτο μέρος, Allegro, της Σονάτας του για φλάουτο και πιάνο. Από τους Patrick Gallois, Pascal Rogé αντίστοιχα. 🟡 🟡 One of the distinctively remarkable musical figures of the 20th century, Francis Poulenc, a member of the “Group of Six” (along with Auric, Durey, Milhaud, Honegger, and Tailleferre), never stopped mocking the avant-gardists of his time, serialism, and the mathematization of music. He stood in favor of a music that, above all, can be sung. How right the “conservative,” “light,” etc., French composer was became clear with the passage of time. Incidentally, FP was openly gay – not, of course, in today’s …declarative sense. Works such as the ballet Les Biches or the opera Les Mamelles de Tirésias are imbued with this aspect. We are listening to the first movement, Allegro, of his Sonata for flute and piano, performed by Patrick Gallois and Pascal Rogé respectively.