To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
“Instinct”. Από το soundtrack του Hans Zimmer για το αριστούργημα του Peter Weir Green Card. Ήταν η ταινία που με έκανε να συμπαθήσω για πρώτη φορά τον Gerard Depardieu – όχι ότι κράτησε πολύ. 📀 📀 “Instinct”. From Hans Zimmer’s soundtrack for Peter Weir’s masterpiece Green Card. This was the film that made me like Gerard Depardieu for the first…
Το πρόσφατο άλμπουμ των Interpol, κυκλοφορία Αυγούστου 2026, σε νέο label – Partisan – και με νέο παραγωγό – Andrew Wyatt – έρχεται να ανανεώσει το (δικό μου τουλάχιστον) ενδιαφέρον, καθώς η έμφαση δίνεται σε ασυνήθιστο βαθμό στην ηλεκτρονική / ambient παράμετρο και τον ήχο του μπάσου (πρώτη στουντιακή συμμετοχή εδώ του Brad Truax, live συνεργάτη μέχρι τώρα) με το…
Δε ξέρω αν γενικεύσεις του τύπου “η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα” έχουν κάποιο λόγο υπάρξεως. Αυτό που ξέρω είναι ότι αυτό εδώ το κομμάτι – απλό στα όρια της κοινοτοπίας από πλευράς μουσικού υλικού – είναι ένα αριστούργημα. Και ότι το απίστευτα υποτιμημένο Monster του 1994 στο οποίο περιέχεται, είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ που ηχογράφησαν ποτέ οι R.E.M….
Τρεις βερσιόν του κλασικού jazz standard : το τραγούδι γράφτηκε από τους Fats Waller, Harry Brooks (μουσική) και Andy Razaf (στίχοι) για την επιθεώρηση Connie’s Hot Chocolates του 1929, για να αποτελέσει με τον καιρό ένα από τα items του Great American Songbook. Η πρώτη εκτέλεση που ακούμε είναι του Fats Waller, συνδημιουργού του κομματιού και ενός από τους μεγαλύτερους…
Το 1968 ο Charles Manson δεν ήταν ακόμα το σύμβολο του απόλυτου κακού που όλοι ξέρουμε. Ήταν ένας πρώην κατάδικος με παράξενη, μαγνητική προσωπικότητα, και μια εμμονή με τη music business και τη φήμη που θα μπορούσε να αποφέρει. Είχε επίσης …εισχωρήσει στον κύκλο των Beach Boys μέσω της γνωριμίας του με τον ντράμερ Dennis Wilson (φωτο, μαζί με τον…
Η κρυπτικότητα των στίχων αποτρέπει συγκεκριμένες ερμηνείες – ούτε και χρειάζονται, όταν έχεις να κάνεις με το χαοτικό συναίσθημα που δημιουργεί το A Means To An End. Από το δεύτερο άλμπουμ / κύκνειο άσμα του Ian Curtis και των Joy Division, ένα από τα πιο οικεία μου κομμάτια τους. 🟡 🟡 The crypticity of the lyrics blocks specific interpretations —…
Μπορεί η “πίστη” μου στα συγκεκριμένα Icons να δίνει αυθαίρετες προεκτάσεις στο νόημα των στίχων του αριστουργήματος από το δεύτερό τους άλμπουμ. Εντύπωσή μου είναι πάντως ότι το τραγούδι αποτελεί επισήμανση όχι απλώς του θρησκευτικού φανατισμού, αλλά της ίδιας της γλώσσας ως πρωταρχικής πηγής εικόνων, δηλαδή virtual reality. 📀 📀 My “faith” in these particular Icons may be giving arbitrary…
Δεδομένης της σχέσης της ακολουθίας Fibonacci (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89…) με τη μουσική σύνθεση – διάφοροι δημιουργοί την έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιήσει, από τον Ντεμπισί και τον Μπάρτοκ μέχρι τον Στοκχάουζεν και τον Ξενάκη – δε νομίζω ότι ένα σύνολο σαν τους art-punk καταστροφείς από το LA μπορούσε να βρει “ταιριαστότερο” όνομα. Κατά…
Δυο ακόμα τραγούδια στον απόηχο των ημερών, ιδιαιτέρως συμβατά μεταξύ τους, παρά τις υποτιθέμενες στιλιστικές διαφορές : από τους νέο-ψυχεδελικούς Flaming Lips (Oklahoma City – 1983) στους θρύλους του post-punk και του stadium rock, Simple Minds (Γλασκώβη – 1977). Τα άλμπουμ : Yoshimi Battles the Pink Robots του 2002, και Good News from the Next World του 1995 αντίστοιχα. 📀…
Και μια επιλογή υπαγορευμένη από την αθλιότητα της επικαιρότητας. Το μπλουζ του “Σαμάνου” – Τζιμ Μόρισον βρίσκεται στο The Soft Parade, το αμφιλεγόμενο ηχητικά άλμπουμ που οι Doors κυκλοφόρησαν το 1969. 📀 📀 Here’s a selection dictated by the wretchedness of the present moment. “Shaman” – Jim Morrison’s blues lies in Soft Parade, the sonically “controversial” album the Doors released…
…Και κάτι από το Crocodiles, πρώτο άλμπουμ των θρυλικών post-punk rockers απ’ το Λίβερπουλ. Οι Echo & The Bunnymen δεν ήταν ακριβώς “the best band in the world” όπως τους ήθελε ο τραγουδιστής τους Ian McCullogh (aka “Mac The Mouth”) αλλά …τέτοιες υπερβολές συγχωρούνται ως “νεανικά ολισθήματα”. Ιδίως υπό την επήρρεια ενός τραγουδιού σαν το Rescue. 📀 📀 …And something…
Η ιστορία πίσω από το όνομα του Elvis – ενώ ο Βασιλιάς ήταν ακόμα εν ζωή – και την απίστευτη σύμπτωση του θανάτου του Presley 25 μέρες μετά την κυκλοφορία του My Aim Is True, είναι λίγο-πολύ γνωστή. Η δισκογραφική του Costello, Stiff Records, άρχισε να διαφημίζει το άλμπουμ με σλόγκαν όπως “The King Is Dead, Long Live The King”…