To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Μια ακόμα από τις στιγμές που καθιστούν το Κούρεμα ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του εκλιπόντος, είναι αυτή εδώ, που διαλέγουμε επ’ ευκαιρία της ημέρας. Για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία του Διονύση Σαββόπουλου (1989) και τη “λαϊκή αντίδραση” αντίδραση σ’ αυτήν, τα έχουμε ξαναπεί εδώ. 🟡 🟡 Another one of those moments that make Kourema one of the greatest albums by…
Για τη Θερινή Ισημερία, γνωστή και ως μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, ακούμε ένα κομμάτι του Kurt Rosenwinkel. Περιέχεται στο άλμπουμ Caipi, που ο σπουδαίος τζαζ κιθαρίστας – συνθέτης κυκλοφόρησε το 2017 🟡 🟡 On Summer Solstice, also known as the longest day of the year, we listen to a track by Kurt Rosenwinkel. It’s from Caipi, an album released by…
Λιγότερο επιτυχημένο από το εμβληματικό του σχήμα The Crazy World Of Arthur Brown αλλά πιο ενδιαφέρον από κάθε άποψη ήταν το δεύτερο project του Βρετανού singer-songwriter : οι Kingdom Come κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ στα early-mid- 70s που τους ανέδειξαν ως εκπρόσωπους μιας σκηνής με χαρακτηριστικά το περιπετειώδες μουσικό πνεύμα και τη “θεατρική” παράμετρο – με τον AB να δεσπόζει εδώ…
Τρία τραγούδια με τη σφραγίδα του Barry Gibb, συνθέτη ιδιοφυούς & διαχρονικά υποτιμημένου από τη σοβαροφανή πλειονότητα των “ροκ κριτικών”. Το ‘To Love Somebody’ είναι απ’ τον πρώτο δίσκο των Bee Gees, κυκλοφορία του 1967 : την πρώτη φορά που το έπαιξα στο ραδιόφωνο (Εν Λευκώ early ‘00s) δεχόμουν τηλεφωνήματα ακροατών που άκουγαν έκπληκτοι ότι “αυτό το αριστούργημα” είναι δικό…
Οι Καναδοί Guess Who είναι κλασική περίπτωση ροκ γκρουπ που για “κάποιο λόγο” ο κόσμος θυμάται για ένα και μόνο τραγούδι (‘American Woman’) – εκτός συνόρων τουλάχιστον της χώρας τους. Διαλέγουμε δυο εξαιρετικά tracks από το άλμπουμ του 1969 Canned Wheat. Το πρώτο έχει γραφτεί από τον κιθαρίστα & τραγουδιστή Randy Bachman. Το δεύτερο από τον ίδιο και τον τραγουδιστή-κιμπορντίστα-φλαουτίστα-κιθαρίστα…
Ο μέγας Jon Lord σε blues affair με τους Αυστραλούς Hoochie Coochie Men, έχοντας πάρει τη δύσκολη απόφαση να εγκαταλείψει τους Deep Purple μετά από τρεισήμιση δεκαετίες (πίσω απ’ τα κίμπορντς, στη θέση του, ο σπουδαίος Don Airey). Το τραγούδι που ακούμε είναι μια ομαδική συνεργασία από το δεύτερο άλμπουμ τους Danger : White Men Dancing. Στο μικρόφωνο ως special…
Μια σπάνιας ομορφιάς λυρική μπαλάντα (Crosby Stills Nash & Young on steroids!) από ένα βρετανικό γκρουπ που έμεινε ιστορικό για την πολυπλοκότητα της μουσικής του. Eτσι ξεκινάει, για να εξελιχθεί με τρόπο …απρόβλεπτο το 9λεπτο track των Gentle Giant από το ομώνυμο δισκογραφικό τους ντεμπούτο. Κυκλοφόρησε στο ξεκίνημα των ‘70s. 🟡 🟡 A lyrical ballad of rare beauty (Crosby, Stills,…
Η Πρώτη Συμφωνία του Sergei Prokofiev (“Κλασική”) είναι γραμμένη από τον συνθέτη σε ηλικία 26 χρόνων, για ορχήστρα της κλασικής περιόδου, στο συμφωνικό μοντέλο του Joseph Haydn. Περιλαμβάνει βεβαίως περάσματα που στα τέλη του 18ου αι. θα ήταν αδιανόητα. Ο Lorin Maazel διευθύνει την Orchestre Nationale De France. 🟡 🟡 Sergei Prokofiev wrote his First Symphony (“Classical”) at the age…
Μου είναι δύσκολο να φανταστώ κάτι “βρετανικότερο” από τον ήχο των Jethro Tull στο Songs From The Wood. Ήταν το πρώτο μέρος μιας τριλογίας (Heavy Horses, Stromwatch τα επόμενα) στο πλαίσιο της οποίας η σχέση του γκρουπ με την φολκ γινόταν ουσιαστικότερη και γοητευτικότερη, χωρίς να αποβαίνει σε βάρος του progressive στοιχείου τους – το αντίθετο. Ακούμε δυο κορυφαία κομμάτια…
Οι Rolling Stones προσοικειώνονται το τραγούδι του Otis Redding (αρχικός τίτλος : ‘I’ve Got Dreams To Remember’) σε μια διασκευή επικών διαστάσεων – το track ηχογραφήθηκε στο πλαίσιο των sessions για το άλμπουμ τους Undercover του 1983, αλλά έμεινε έξω απ’ αυτό, όπως και από τις μεταγενέστερες κυκλοφορίες τους. Έγινε ευρύτερα γνωστό από bootleg / compilations όπως το Fully Finished…
Από τα ’80s έρχεται η δροσερή νότα των Dukes Of Stratosphear, side project των XTC προσανατολισμένο στην ψυχεδέλεια των mid-late 60s. Aπαλλαγμένο ως εκ τούτου από ένα είδος επιτηδευμένου sophistication που καθιστά διαχρονικά ασταθή τη λάμψη της τραγουδοποιίας των Partridge / Moulding – για τ’ αυτιά μου τουλάχιστον. Λίαν ευπρόσδεκτη η πρόταση του stcigar και, αρχής γενομένης από αυτό, με…
Ακούμε ένα κομμάτι του Toru Takemitsu, ενός από τους σημαντικότερους Ιάπωνες συνθέτες (κινηματογραφικής, μεταξύ άλλων, μουσικής) του 20ου αιώνα. Από το άλμπουμ με ερμηνείες “υδάτινων” συνθέσεων της εξαιρετικής Helene Grimaud. 🟡 🟡 A piece by Toru Takemitsu, one of the prominent Japanese composers (of cinematic music, among others) of the 20th century. From the album of “watery” compositions performed by…