To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Η νεανική σύνθεση του Anton Webern αποτελεί άσκηση από τον καιρό της μαθητείας του στον Schoenberg. Δεν είναι γνωστή η αντίδραση του δασκάλου σ’ αυτήν. Το σίγουρα είναι αφενός ότι εκτιμούσε πολύ το ταλέντο του, και αφετέρου ότι παρότρυνε τον ίδιο και τους υπόλοιπους μαθητές του να αποτινάξουν τις Ρομαντικές επιρροές για το χατήρι μιας αντιστικτικής, ελεύθερης ατονικότητας. Εξ ίσου…
Με βάση το προηγούμενο post, η επόμενη επιλογή μας θα μπορούσε να γίνει και μόνο από το όνομα του γκρουπ. Φυσικά οι λόγοι είναι πιο σοβαροί : είναι η μουσική, αλλά και οι στίχοι, που (σε όχι ακριβώς αυθαίρετη ερμηνεία), αναφέρονται στην εμπειρία μετατροπής κάποιου σε cyborg. Οι Machiavel, το Βελγικό συγκρότημα που ξεκίνησε στα middle ‘70s έχει τη δική…
Είχα πάντα ιδιαίτερη αδυναμία στους Ολλανδούς Focus, και ιδίως στη μουσική που κυκλοφόρησαν στη χρυσή περίοδο του progressive rock (συνεχίζουν μέχρι σήμερα, αποκλειστικά με τον κιμπορντίστα, φλαουτίστα, βοκαλίστα Thijs van Leer – ο κιθαρίστας & συνδημιουργός τους Jan Akkerman έχει αποχωρήσει από τα mid-70s). Πληκτρολογώντας κάποιος το όνομά τους στην αναζήτηση του bolg μπορει να βρει δικά τους κομψοτεχνήματα του…
Στο άλμπουμ του Largo που κυκλοφόρησε στα early ‘00s ο Brad Mehldau καινοτομεί – ή έτσι αποφάσισαν οι “κριτικοί” της εποχής – χρησιμοποιώντας beats από το χώρο του χιπ-χοπ και της electronica και, κατά τόπους ακόμα και συνθεσάϊζερ (!) Μια άλλη …μεγάλη καινοτομία ήταν το φλερτ του με τον κόσμο της ποπ, όπως στο track που ακούμε: την όντως περίφημη…
Αυτή είναι η Πρώτη Συμφωνία, αριθμός έργου 16, που ο Wolfgang Amadeus συνέθεσε σε ηλικία 8 ετών. Δεν είναι η Συμφωνία του Διός ή η Συμφωνία της Πράγας. Είναι όμως, ήδη, πιο ενδιαφέρουσα από εκείνες των περισσοτέρων ενηλίκων συνθετών, χώρια τον “επαγγελματισμό” και τον αέρα αυτοπεποίθησης που αποπνέει. Και είναι σε κάθε περίπτωση ό,τι πρέπει για την ημέρα που γιορτάζεται…
Τα κομμάτια που διαλέγουμε από το Bags’ Groove προέρχονται από δυο ηχογραφήσεις : Στο πρώτο, σύνθεση του George Gershwin ακούμε τους : Sonny Rollins — τενόρο σαξόφωνο, Horace Silver – piano, Percy Heath – bass, Kenny Clarke – drums, Στο δεύτερο, ομώνυμο του άλμπουμ, σύνθεση : Milt Jackson, ακούμε τους Thelonious Monk – πιάνο, Milt Jackson – vibes , Percy…
Εξαίσιο δείγμα του συνθετικού, σολιστικού & ενορχηστρωτικού ταλέντου του Lyle Mays, του πιανίστα – κιμπορντίστα που έγινε διάσημος κυρίως απ’ τις συνεργασίες του με τον Pat Metheny. Τα ‘Mirror Of The Ηeart (00:00), ‘Slink’ (05:00), είναι δυο από τα κοσμήματα που συνθέτουν το φερώνυμο πρώτο σόλο του άλμπουμ, κυκλοφορία του 1986. 🟡 🟡 An exquisite sample of Lyle Mays’ compositional,…
H θαυμαστή τέχνη του prog fusion απ’ τα πανάξια τέκνα της Σχολής του Canterbury (Dave Stewart – keyboards, Phil Miller – κιθάρα, Richard Sinclair – μπάσο, φωνή, Pip Pyle – ντραμς). Ακούμε μια αλληλουχία κομματιών από το ομώνυμό τους πρώτο άλμπουμ. 🟡 🟡 The fine art of prog fusion from the most worthy sons of the Canterbury Scene (Dave Stewart…
Από το You’ re Under Arrest, 4ο κατά σειρά άλμπουμ της τελευταίας περιόδου τoυ Miles Davis, διαλέγουμε τις κλασικές βερσιόν του στα τραγούδια των Michael Jackson και Cyndi Lauper. Η μπάντα εδώ : John Scofield – κιθάρα, Bob Berg – σαξόφωνο, Darryl Jones – μπάσο, Al Foster – ντραμς. 🔴 🔴 From You’re Under Arrest, the fourth album in the…
Προσωπική μου προτίμηση από την τελευταία περίοδο του Miles είναι αυτό το άλμπουμ, κυκλοφορία του 1989. Επίσης της ουσίας έργο του συνθέτη & τρομπετίστα Palle Mikkelborg – το είχε γράψει ως φόρο τιμής στον MD, παρουσιάζοντας το στο πλαίσιο της απονομής σ’ αυτόν του Léonie Sonning Music Prize το 1984. Ο Mikkelborg έχει αναλάβει εδώ και την ενορχήστρωση / παραγωγή,…
Δεν εγκαταλείπουμε τον Miles, θα συνεχίσουμε να ακούμε μουσική του τουλάχιστον μέχρι το τέλος του γενέθλιου μήνα. Δεν αφήνουμε ούτε το post-rock : ακούμε ένα track απο το άλμπουμ για την περιγραφή του οποίου προέκυψε ο όρος. Όχι πιο ευφάνταστος παρεμπιπτόντως, απ’ όσο οποισδήποτε άλλος δημοσιογραφικής επινοήσεως για τον “καθορισμό” μουσικού είδους. Το άλμπουμ είναι το Hex, το underground classic…
Ψάχνοντας μια άκρη μέσα σ’ αυτό το Rabbit Hole των ειδήσεων (η πανσπερμία “καθοριστικών γεγονότων”, κατασκευασμένων ή μη, είναι πρωτοφανής, όπως και το timing με το οποίο συμβαίνουν) και ετοιμάζοντας με όση προσοχή γίνεται ένα σημείωμα για το Σ-Κ, θυμάμαι το classic των Jefferson Airplane, σύνθεση της τραγουδίστριάς τους. Το ακούμε στη μνημειώδη, imho, διασκευή του από τον George Benson….