To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Ο Γερμανός συνθέτης και παραγωγός Uwe Schmidt είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Senor Coconut. Γεννημένος στη Φραγκφούρτη, μετακόμισε τρεις δεκαετίες αργότερα (late ‘90s) στη Λατινική Αμερική, όπου εμπέδωσε το προσωπικό του στιλ, συνδυάζοντας λάτιν και ηλεκτρονικούς ρυθμούς / ήχους. Το συγκεκριμένο project, βασισμένο στη μουσική των Kraftwerk, απ’ το οποίο ακούμε δυο τραγούδια, ηχογραφήθηκε στο Σαντιάγκο…
Από τους πιο απέριττα απολαυστικούς τενόρους σαξοφωνίστες σήμερα ο – και συνθέτης – Eric Alexander αναπτύσσει την ασυνήθιστη μελωδική του ευγλωττία σε ένα οικείο post-bop πλαίσιο, με βαθειές ρίζες στη χρυσή περίοδο του hard bop (mid-50s – mid 60s). Τον ακούμε σε ενα jazz standard των Richard Rodgers & Lawrence Hart, πλαισιωμένο από τον πιανίστα / δάσκαλο / μέντορά του…
Περνάμε σε κάτι κλασικό. Είναι μια σύνθεση του μεγάλου Ahmad Jamal (πρότυπου πιανίστα, κατά τον Miles Davis) από την πρώτη του περίοδο – το σχήμα εδώ περιλαμβάνει κιθάρα, μπάσο αντί του στάνταρ format πιάνο, μπάσο, ντραμς με το οποίο έγινε διάσημος. Το ιστορικό πρώτο του τρίο συμπληρώνουν ο κιθαρίστας Ray Crawford και ο μπασίστας Israel Crosby. 🟡 🟡 We continue…
Πρώτο άλμπουμ του ιδιαίτερα αξιοσημείωτου jazz γκρουπ που ίδρυσαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ο πιανίστας Gwilym Simcock και ο κιθαρίστας Mike Walker, Βρετανοί αμφότεροι, πλαισιωμένοι από τους Steve Swallow – μπάσο και Adam Nussbaum – ντραμς, από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Η μπάντα θα κυκλοφορήσει δυο ακόμα άλμπουμ μέσα στη δεκαετία πριν διακόψει τις δραστηριότητές της “ένεκα προτεραιοτήτων”….
Ο Bernard Herrmann είναι ίσως ο πιο ταλαντούχος συνθέτης που εργάστηκε ποτέ για τον κινηματογράφο, και από τους ιδιαίτερα σημαντικούς του αιώνα. Η μουσική του για την ταινία Fahrenheit 451 του Φρανσουά Τριφό βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ray Bradbury είναι ένα ακόμα αριστούργημα. Η διάρκεια της σουίτας / επιτομής του soundtrack είναι λίγο μικροτερη από 17 λεπτά, ως εκ τούτου…
Από το Sight, Sound And Space, το 3πλό cd – compilation που ο Jeff Mills, Detroit techno master και προσωπική μου αδυναμία απ’ τα 90s, κυκλοφόρησε το 2019. Πρόκειται για αναδρομή στην μακρόχρονη πορεία του, με κάποια bonus ακυκλοφόρητα tracks όπως αυτό – άσχετο με το ομότιτλο κομμάτι από το άλμπουμ A Trip To The Moon. 🟡 🟡 From Sight,…
Μια ακόμα από τις στιγμές που καθιστούν το Κούρεμα ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του εκλιπόντος, είναι αυτή εδώ, που διαλέγουμε επ’ ευκαιρία της ημέρας. Για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία του Διονύση Σαββόπουλου (1989) και τη “λαϊκή αντίδραση” αντίδραση σ’ αυτήν, τα έχουμε ξαναπεί εδώ. 🟡 🟡 Another one of those moments that make Kourema one of the greatest albums by…
Για τη Θερινή Ισημερία, γνωστή και ως μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, ακούμε ένα κομμάτι του Kurt Rosenwinkel. Περιέχεται στο άλμπουμ Caipi, που ο σπουδαίος τζαζ κιθαρίστας – συνθέτης κυκλοφόρησε το 2017 🟡 🟡 On Summer Solstice, also known as the longest day of the year, we listen to a track by Kurt Rosenwinkel. It’s from Caipi, an album released by…
Λιγότερο επιτυχημένο από το εμβληματικό του σχήμα The Crazy World Of Arthur Brown αλλά πιο ενδιαφέρον από κάθε άποψη ήταν το δεύτερο project του Βρετανού singer-songwriter : οι Kingdom Come κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ στα early-mid- 70s που τους ανέδειξαν ως εκπρόσωπους μιας σκηνής με χαρακτηριστικά το περιπετειώδες μουσικό πνεύμα και τη “θεατρική” παράμετρο – με τον AB να δεσπόζει εδώ…
Τρία τραγούδια με τη σφραγίδα του Barry Gibb, συνθέτη ιδιοφυούς & διαχρονικά υποτιμημένου από τη σοβαροφανή πλειονότητα των “ροκ κριτικών”. Το ‘To Love Somebody’ είναι απ’ τον πρώτο δίσκο των Bee Gees, κυκλοφορία του 1967 : την πρώτη φορά που το έπαιξα στο ραδιόφωνο (Εν Λευκώ early ‘00s) δεχόμουν τηλεφωνήματα ακροατών που άκουγαν έκπληκτοι ότι “αυτό το αριστούργημα” είναι δικό…
Οι Καναδοί Guess Who είναι κλασική περίπτωση ροκ γκρουπ που για “κάποιο λόγο” ο κόσμος θυμάται για ένα και μόνο τραγούδι (‘American Woman’) – εκτός συνόρων τουλάχιστον της χώρας τους. Διαλέγουμε δυο εξαιρετικά tracks από το άλμπουμ του 1969 Canned Wheat. Το πρώτο έχει γραφτεί από τον κιθαρίστα & τραγουδιστή Randy Bachman. Το δεύτερο από τον ίδιο και τον τραγουδιστή-κιμπορντίστα-φλαουτίστα-κιθαρίστα…
Ο μέγας Jon Lord σε blues affair με τους Αυστραλούς Hoochie Coochie Men, έχοντας πάρει τη δύσκολη απόφαση να εγκαταλείψει τους Deep Purple μετά από τρεισήμιση δεκαετίες (πίσω απ’ τα κίμπορντς, στη θέση του, ο σπουδαίος Don Airey). Το τραγούδι που ακούμε είναι μια ομαδική συνεργασία από το δεύτερο άλμπουμ τους Danger : White Men Dancing. Στο μικρόφωνο ως special…