To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Οι Rolling Stones προσοικειώνονται το τραγούδι του Otis Redding (αρχικός τίτλος : ‘I’ve Got Dreams To Remember’) σε μια διασκευή επικών διαστάσεων – το track ηχογραφήθηκε στο πλαίσιο των sessions για το άλμπουμ τους Undercover του 1983, αλλά έμεινε έξω απ’ αυτό, όπως και από τις μεταγενέστερες κυκλοφορίες τους. Έγινε ευρύτερα γνωστό από bootleg / compilations όπως το Fully Finished…
Από τα ’80s έρχεται η δροσερή νότα των Dukes Of Stratosphear, side project των XTC προσανατολισμένο στην ψυχεδέλεια των mid-late 60s. Aπαλλαγμένο ως εκ τούτου από ένα είδος επιτηδευμένου sophistication που καθιστά διαχρονικά ασταθή τη λάμψη της τραγουδοποιίας των Partridge / Moulding – για τ’ αυτιά μου τουλάχιστον. Λίαν ευπρόσδεκτη η πρόταση του stcigar και, αρχής γενομένης από αυτό, με…
Ακούμε ένα κομμάτι του Toru Takemitsu, ενός από τους σημαντικότερους Ιάπωνες συνθέτες (κινηματογραφικής, μεταξύ άλλων, μουσικής) του 20ου αιώνα. Από το άλμπουμ με ερμηνείες “υδάτινων” συνθέσεων της εξαιρετικής Helene Grimaud. 🟡 🟡 A piece by Toru Takemitsu, one of the prominent Japanese composers (of cinematic music, among others) of the 20th century. From the album of “watery” compositions performed by…
Το 4o άλμπουμ των Pogues, Peace And Love του 1989 εμφανίζει τη μπάντα να απομακρύνεται σε ένα βαθμό από τις traditional/punk ρίζες της. Ταυτόχρονα αυξάνεται το ποσοστό των τραγουδιών που φέρουν την υπογραφή άλλων μελών πλην του Shane MaGowan. Παράδειγμα αυτό που ακούμε, το υπέροχο ‘Lorelei’ – σύνθεση του κιθαρίστα τους Philip Chevron. 🟡 🟡 The 4th album by The…
Aπό τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του γερμανικού μπαρόκ, ο Johann Jacob Froberger (1616-1667) θεωρείται πατέρας της μπαρόκ σουίτας – σειράς σύντομων κομματιών με τη ρυθμική αγωγή δανεισμένη από χορούς της περιόδου (allemande, courante, sarabande, gigue etc). Έγραψε μεγάλο αριθμό έργων για πληκτροφόρα όργανα, τα περισσότερα από τα οποία έμειναν αδημοσίευτα όσο ζούσε, προοριζόμενα για την “αποκλειστική ακρόαση” των ισχυρών πατρώνων του….
Καθώς το “showdown” των απειλών και των βομβών κάνει την επανεμφάνισή του στον Περσικό, θυμάμαι και ακούω αυτό το …δύσκολο στην περιγραφή του track, από το άλμπουμ με το οποίο είχαν επανεμφανισθεί οι Van Der Graaf Generator το 1975, μετά από ένα “διάλειμμα” με σόλο άλμπουμ του Hammill. Δεν ξέρω πόσο δείχνει την ηλικία του, σε μένα πάντως φαίνεται απίστευτο…
Με τις ταραχές που προέκυψαν από το ανατριχιαστικό επεισόδιο με τον Σουδανό επίδοξο αποκεφαλιστή να επεκτείνονται από το Belfast σε όλες τις κομητείες του Ulster, ακούμε το γεννημένο υπό διαφορετικές περιστάσεις αλλά εμβληματικό για το αίσθημα οργής που μεταφέρει, ‘Alternative Ulster’ των (βορειοϊρλανδών) Stiff Little Fingers. Ένα ακόμα anthem της περιόδου του British punk explosion. 🟡 🟡 With the riots…
Ένα τραγούδι του Elvis Costello – προϊόν περιόδου “δραματικών” ανακατατάξεων στην ιδιωτική του ζωή (good-bye Cait O ‘Riordan, hello Dianna Krall) από το χαμηλών, στοχαστικών τόνων και jazzy αποχρώσεων άλμπουμ του North – κυκλοφορία του 2003. 🟡 🟡 A song by Elvis Costello – a product of a period of “dramatic” upheavals in his private life (good-bye Cait O’Riordan, hello…
Μια ακόμα σπουδαία επιλογή του stcigar – συμβολή στο “ονειρικό” μας αφιέρωμα : το φινάλε του Franks Wild Years (1987), ενός από τα πιο σημαντικά άλμπουμ του Tom Waits, κατά την ανειδίκευτη ως προς αυτόν αποψή μου. Ακούμε τη νανουριστική, “από δίσκο γραμμοφώνου” εκδοχή του ‘Innocent When You Dream’. 🟡 🟡 Another brilliant pick by stcigar – addition to our…
Συνεχίζουμε με δυο τραγούδια σχετικά με όνειρα από την εμβληματική περίοδο (early – mid- ‘70s) του Alice Cooper. Το ένα προέρχεται από το classic Love It To Death, το άλλο από το κομβικό Welcome To My Nightmare, πρώτο άλμπουμ που υπέγραφε ως σόλο καλλιτέχνης : μέχρι τότε το “Alice Cooper” χρησίμευε ως όνομα τόσο δικό του όσο και της μπάντας….
Μετά τους Damned της gothic περιόδου, ένα punk τρίπτυχο από τα late ‘70s, τρία τραγούδια από ισάριθμα σχήματα. Ένα μόνο (Buzzcocks) κατέκτησε “θέση στην ιστορία”, εξακολουθεί δε να υπάρχει με κάποια μορφή μέχρι σήμερα – μοναδικό original μέλος των Mancunians ο κιθαρίστας Steve Diggle. Οι Chelsea, πολύ λιγότερο γνωστοί, ξεχασμένοι σήμερα …συνεχίζουν επίσης, με μοναδικό αρχικό τους μέλος τον τραγουδιστή…
Συνέχεια στο ‘ονειρικό’ αφιέρωμά μας με ένα τραγούδι των Damned από το 6ο τους άλμπουμ, κυκλοφορία του 1985. Το Phantasmagoria παρουσιάζει το πρωτοπόρο (larger-than-) punk σχήμα των mid-70s εξελιγμένο μια δεκαετία αργότερα σε ψυχεδελική αιχμή του gothic, είδους που χρωστάει σ’ αυτούς τα μέγιστα. Continuing our ‘dreamy’ tribute with a track by The Damned from their sixth album, released in…