To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Στο πλαίσιο του νυκτερινού δελτίου ειδήσεων του Σκάι, ανάμεσα στην παρουσιάστρια Σία Κοσιώνη και τον διευθυντή της Καθημερινής Αλέξη Παπαχελά, ανταλλάχθηκαν οι παρακάτω φράσεις: ΑΠ: “Εγώ θα σου πω τι με τρομάζει πάντως. Αυτό που με τρομάζει είναι η φράση που είπε ο Τραμπ, ο οποίος είπε ότι όλο αυτό, δηλ. οι αμερικάνικες εκλογές, δεν θα τελειώσει καλά. Έχει στρώσει…
Επειδή ο “υποψήφιος για το προεδρκό αξίωμα” Biden, το CNN και τα λοιπά liberal media, αλλά και οι ελληνικές καρικατούρες τους, εξακολουθούν να ψελίζουν περί white supremacists υποστηρικτών του Trump, τους οποίους ο ίδιος δεν έχει αποκηρύξει, ιδού ένα κατατοπιστικό compilation του James Woods. Εννοείται ότι το όλο θέμα έχει την μυρωδιά του virtue – signaling, αλλά εκείνη του ενορχηστρωμένου…
Όπως ακριβώς το λέει ο “χρήστης”:ΑΠΟΛΑΥΣΗ…Λατρεύω αυτές τις φωνές, και ιδίως τα φάλτσα της κυρίας που σιγοντάρει!
Σύμφωνα με τον Eric Hobsbawm, η σχέση της Σουηδίας με την jazz πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 1920, οπότε προκύπτουν οι πρώτες “λέσχες φίλων”, τοπικές μπάντες, και μετακλήσεις αμερικανών καλλιτεχνών. Αυτό εξηγεί την αειφορία της σουηδικής σκηνή της jazz …αφήνει όμως ανεξήγητο το πώς καθόλα άξιοι και καταξιωμένοι εγχώριοι μουσικοί αδυνατούν συνήθως να κάνουν γίνoυν γνωστοί πέρα από τα σύνορα…
Δεν θα ξόδευα το χρόνο μου, ή εκείνον του αναγνώστη, αναπαράγοντας την τοποθέτηση του “πολιτικού επιστήμονα”, αν δεν γινόταν μέσω αυτής ευδιάκριτος ο ρόλος των “ειδικών”, είτε το “επιστητό” αφορά στον κορωνοϊό, είτε στην πολιτική, είτε σε οτιδήποτε. Ο ρόλος τους λοιπόν είναι να λένε το εξής χυδαία απλό στον κόσμο: μην εμπιστεύεσαι τα αυτιά σου και τα μάτια σου….
Ο κύριος Μπογδάνος είναι όντως με τον τρόπο του, μια χαρισματική προσωπικότητα: το να έχεις περάσει την εικόνα του “σκεπτόμενου”, έστω και σε ένα κοινό σαν αυτό στο οποίο απευθύνεται *, μονόφθαλμος μεταξύ αομμάτων, καλύπτοντας την αμάθειά του πίσω από “περίτεχνες” εκφράσεις και γυμνασιακού επιπέδου χαβαλέ [στην καλύτερη περίπτωση], αποτελεί, στην εποχή που ζούμε, μορφή επιτυχίας,.Ας απολαύσουμε μια πρώτη, “με…
Όταν τέτοια άρθρα δημοσιεύονται στο προπύργιο της περί τον covid παραπληροφόρησης, in.gr, καταλαβαίνει κανείς ότι το αφήγημα αρχίζει να “ξεφτίζει”. Όλο το άρθρο, εδώ: https://www.in.gr/2020/09/30/apopsi/mazepste-tous-tilemaintanous-tou-koronaiou-kai-ferte-piso-ton-tsiodra/Αηδιάζοντας, όντως, με την παρέλαση των “ειδικών”, βλέποντας τις αντιφάσεις που παράγουν τα αξιοθρήνητα “μαθηματικά μοντέλα”, και εστιάζοντας στα νούμερα που έχουν νόημα [εκείνα των ελάχιστων, μόνιμα ηλικιωμένων με υποκείμενα νοσήματα “νεκρών από κορωνοϊό”], ο κόσμος…
Ας αναλογιστούμε τη σημασία που έχει η έκλειψη του ανθρώπινου προσώπου σε μια κοινωνία έτσι δομημένη ώστε, η πιο κοινότοπη απ’ τις κοινοτοπίες που ακούγονται, να είναι η περί “κυριαρχίας της εικόνας”. Συνδυάζοντας την πάλαι ποτέ “λατρεία των σταρ”, με την κυριαρχία της εικόνας, είχαμε την κουλτούρα της αναγνωρισιμότητας, εκείνη που έσπρωξε δισεκατομύρια κόσμου στο ηλεκτρονικό μαντρί των social media:…
Σε αγώνα μέχρις εσχάτων με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο έχει εμπλακεί ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος για τον τίτλο της πιο αποκρουστικά κίτρινης δημοσιογραφίας στα ελληνικά μίντια. Ο ΠΠ πρώην βουλευτής και υπουργός απειλεί [το έκανε ξανά χτες] τους νέους που πηγαίνουν στις πλατείες, με φράσεις όπως οι παρακάτω: “όχι μόνο θα σκοτώσουν τους μεγαλύτερους, αλλά κινδυνεύουν να πεθάνουν και οι ίδιοι. Ακόμα…
Είδα ένα γνωστό μου σήμερα στην τηλεόραση. Στέλεχος επιτελικό εφημερίδας, με την οποία συνεργαζόμουν σχετικά πρόσφατα. Μια φορά την εβδομάδα, επί δυο χρόνια, καθόμασταν μ’ αυτόν τον άνθρωπο στο ίδιο τραπέζι, ανταλλάσσοντας ιδέες για το “πολιτιστικό ένθετο” του οποίου έκανα την αρχισυνταξία. Σήμερα, μη έχοντας κοιτάξει προσεκτικά, κατάλαβα ποιος ήταν μόνο όταν τον άκουσα να μιλάει. Περί αυτού του φαινομένου,…
Οι επιφανείς του γαλλικού progressive rock, Ange, συνδύαζαν επιρροές από το chanson και βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Crimson και οι Genesis. Ακούμε ένα τραγούδι από το τρίτο και σημαντικότερο άλμπουμ τους, Au-delà Du Délire του 1974. The eminent French progressive rock band, Ange, combined elements from chanson and bands like Crimson and Genesis. We hear a song from their third…
Μόλις είδα στο Twitter ότι έχει κάνει …like στο προχτεσινό μου post με το κομμάτι του John McLaughlin, ο Gary Husband. Χαζό ίσως εκ μέρους μου, αλλά η ιδέα ότι σε κάποιο σημείο του πλανήτη το δάχτυλο του Gary Husband “πάτησε ένα κουμπί” και το μήνυμα έφτασε σε μένα …μου φαίνεται συναρπαστική. Ο Gary Husband είναι ένας απ΄τους πιο ενδιαφέροντες…